Βροχοπούλια (Pluvialis) 
Βροχοπούλια είναι ένα γένος παρυδάτιων πουλιών. Είναι μεσαίου μεγέθους χαραδριοί, διάσημοι για το εντυπωσιακό "χρυσό" φτέρωμα της ράχης τους και τις απίστευτες μεταναστευτικές τους ικανότητες. Αν και μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, έχουν διαφορετικές περιοχές εξάπλωσης και ελαφρώς διαφορετική μορφολογία. Υπάρχουν τέσσερα είδη που ζούν στις εύκρατες και στις αρκτικές περιοχές στο Βόρειο Ημισφαίριο, στην τούνδρα της βόρειας Ασίας, της βόρειας Αμερικής και στη βόρεια Ευρώπη. Το χειμώνα μεταναστεύουν στην Ευρώπη, την Κεντρική Ασία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και στο βόρειο τμήμα της Νότιας Αμερικής.
Στην περίοδο της αναπαραγωγής το φτέρωμα έχει σε μεγάλο βαθμό μαύρες, χρυσαφί ή ασημένιες κηλίδες. Τα πόδια και το ράμφος είναι γκρίζα.
Έχουν σχετικά μικρό ράμφος και τρέφονται κυρίως με καρκινοειδή, έντομα, σκουλήκια και άλλα ασπόνδυλα ανάλογα με το ενδιαίτημα, σε μικρότερο βαθμό με φυτικές τροφές όπως διάφορα φρούτα, σπόρους και φυτικά μέρη.
Αυτό το είδος είναι ένας από τους πιο θρυλικούς μετανάστες της Ωκεανίας. Τρέφονται με έντομα, σκουλήκια και μικρά καρκινοειδή στους υγροτόπους, αλλά και με μούρα στην Αρκτική πριν το μεγάλο ταξίδι, προκειμένου να αποθηκεύσουν το απαραίτητο λίπος για την πτήση.
🔸Εμφάνιση: Κατά την αναπαραγωγή, το αρσενικό έχει μαύρο πρόσωπο και κοιλιά, που περιβάλλεται από μια καθαρή λευκή λωρίδα. Η ράχη είναι κατάστικτη με χρυσές και μαύρες κηλίδες. Έχει ελαφρώς μακρύτερα πόδια από το αμερικανικό είδος.
🔸Μετανάστευση: Αναπαράγεται στην Αρκτική τούνδρα της Σιβηρίας και της δυτικής Αλάσκας. Το χειμώνα πραγματοποιεί εκπληκτικές πτήσεις πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό για να φτάσει στη Χαβάη, την Αυστραλία και τη Νοτιοανατολική Ασία.
🔸Ικανότητες: Μπορεί να πετάξει πάνω από 3.000 χιλιόμετρα ασταμάτητα πάνω από την ανοιχτή θάλασσα, προσανατολιζόμενο με ακρίβεια σε μικροσκοπικά νησιά.
Ένα είδος που ακολουθεί μια από τις πιο μακρινές μεταναστευτικές διαδρομές στον Νέο Κόσμο. Τρέφονται με έντομα, σκουλήκια και μικρά καρκινοειδή στους υγροτόπους, αλλά και με μούρα στην Αρκτική πριν το μεγάλο ταξίδι, προκειμένου να αποθηκεύσουν το απαραίτητο λίπος για την πτήση.
🔸Εμφάνιση: Μοιάζει πολύ με τον P. fulva, αλλά οι φτερούγες του είναι μακρύτερες (προσαρμογή για ακόμα πιο μακρινά ταξίδια) και τα πόδια του λίγο κοντύτερα. Στο αναπαραγωγικό φτέρωμα, το μαύρο της κοιλιάς εκτείνεται περισσότερο προς τα πίσω κάτω από την ουρά.
🔸Μετανάστευση: Αναπαράγεται στην Αρκτική τούνδρα του Καναδά και της Αλάσκας. Το χειμώνα ταξιδεύει μέχρι τις πεδιάδες της Νότιας Αμερικής (Αργεντινή, Ουρουγουάη).
🔸Διαδρομή: Συχνά ακολουθεί μια "κυκλική" διαδρομή: το φθινόπωρο πετά πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό απευθείας προς τη Νότια Αμερική, ενώ την άνοιξη επιστρέφει μέσω της κεντρικής Αμερικής.
Βροχοπούλια είναι ένα γένος παρυδάτιων πουλιών. Είναι μεσαίου μεγέθους χαραδριοί, διάσημοι για το εντυπωσιακό "χρυσό" φτέρωμα της ράχης τους και τις απίστευτες μεταναστευτικές τους ικανότητες. Αν και μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, έχουν διαφορετικές περιοχές εξάπλωσης και ελαφρώς διαφορετική μορφολογία. Υπάρχουν τέσσερα είδη που ζούν στις εύκρατες και στις αρκτικές περιοχές στο Βόρειο Ημισφαίριο, στην τούνδρα της βόρειας Ασίας, της βόρειας Αμερικής και στη βόρεια Ευρώπη. Το χειμώνα μεταναστεύουν στην Ευρώπη, την Κεντρική Ασία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και στο βόρειο τμήμα της Νότιας Αμερικής.
Στην περίοδο της αναπαραγωγής το φτέρωμα έχει σε μεγάλο βαθμό μαύρες, χρυσαφί ή ασημένιες κηλίδες. Τα πόδια και το ράμφος είναι γκρίζα.
Έχουν σχετικά μικρό ράμφος και τρέφονται κυρίως με καρκινοειδή, έντομα, σκουλήκια και άλλα ασπόνδυλα ανάλογα με το ενδιαίτημα, σε μικρότερο βαθμό με φυτικές τροφές όπως διάφορα φρούτα, σπόρους και φυτικά μέρη.
Υδρόβια & Παρυδάτια | Χαραδριίδες | Βροχοπούλια (Pluvialis)
◾1. Βροχοπούλι, χαραδριός ο χρυσόνωτος /Pluvialis apricaria)
Μοιάζει πολύ με το συγγενικό του Αργυροπούλι (Pluvialis squatarola), καθώς έχει ίδιο περίπου μέγεθος (28 εκ. )και σχέδια στο φτέρωμα αλλά διαφορετική χρωματική απόχρωση.
Τα γκρι, γκριζοκαφέ χρώματα που έχει το Αργυροπούλι είναι καφέ έως καφέ-κίτρινα στο Βροχοπούλι. Ομοίως, κατά την αναπαραγωγική περίοδο χρωματίζεται μαύρο σε όλο το μπροστινό μέρος του σώματός του, από το ύψος του ματιού προς τα κάτω μέχρι την κοιλιά. Όλες τις εποχές, πάντως, ξεχωρίζει αμέσως από το Αργυροπούλι από την έλλειψη μαύρων μπαλωμάτων κάτω από τις φτερούγες.
Αναπαράγεται βορειότερα από τον 30ό παράλληλο, σε ανοιχτά εδάφη και στην Ελλάδα ξεχειμωνιάζει.
Εντονα αγελαίο κατά τη μετανάστευση και το ξεχειμώνιασμα, εμφανίζεται σχεδόν πάντα σε κοπάδια. Εδώ έχουμε την ευκαιρία να δούμε τις διαφορετικές απαιτήσεις των δύο συγγενικών ειδών.
Ενώ το Αργυροπούλι το συναντάμε κυρίως δίπλα στην ακροθαλασσιά ή τις γυμνές όχθες των λιμνοθαλασσών, το Βροχοπούλι παρατηρείται συχνά και σε λιβάδια και αλίπεδα με βλάστηση. Συχνά σχηματίζουν μικτά κοπάδια με Καλημάνες, επισκεπτόμενοι τους ίδιους βιοτόπους.
Τρέφεται με μεγάλα έντομα και άλλα ασπόνδυλα που βρίσκει στο έδαφος. Δεν αρνείται, όμως, να φάει και λίγους καρπούς και σπόρους. Την τροφή του την αναζητά με τον τυπικό της οικογένειας: προχωρεί λίγο, σταματά χαμηλώνει το κεφάλι αρπάζοντας τη λεία του και συνεχίζει.
Μοιάζει πολύ με το συγγενικό του Αργυροπούλι (Pluvialis squatarola), καθώς έχει ίδιο περίπου μέγεθος (28 εκ. )και σχέδια στο φτέρωμα αλλά διαφορετική χρωματική απόχρωση.
Τα γκρι, γκριζοκαφέ χρώματα που έχει το Αργυροπούλι είναι καφέ έως καφέ-κίτρινα στο Βροχοπούλι. Ομοίως, κατά την αναπαραγωγική περίοδο χρωματίζεται μαύρο σε όλο το μπροστινό μέρος του σώματός του, από το ύψος του ματιού προς τα κάτω μέχρι την κοιλιά. Όλες τις εποχές, πάντως, ξεχωρίζει αμέσως από το Αργυροπούλι από την έλλειψη μαύρων μπαλωμάτων κάτω από τις φτερούγες.
Αναπαράγεται βορειότερα από τον 30ό παράλληλο, σε ανοιχτά εδάφη και στην Ελλάδα ξεχειμωνιάζει.
Εντονα αγελαίο κατά τη μετανάστευση και το ξεχειμώνιασμα, εμφανίζεται σχεδόν πάντα σε κοπάδια. Εδώ έχουμε την ευκαιρία να δούμε τις διαφορετικές απαιτήσεις των δύο συγγενικών ειδών.
Ενώ το Αργυροπούλι το συναντάμε κυρίως δίπλα στην ακροθαλασσιά ή τις γυμνές όχθες των λιμνοθαλασσών, το Βροχοπούλι παρατηρείται συχνά και σε λιβάδια και αλίπεδα με βλάστηση. Συχνά σχηματίζουν μικτά κοπάδια με Καλημάνες, επισκεπτόμενοι τους ίδιους βιοτόπους.
Τρέφεται με μεγάλα έντομα και άλλα ασπόνδυλα που βρίσκει στο έδαφος. Δεν αρνείται, όμως, να φάει και λίγους καρπούς και σπόρους. Την τροφή του την αναζητά με τον τυπικό της οικογένειας: προχωρεί λίγο, σταματά χαμηλώνει το κεφάλι αρπάζοντας τη λεία του και συνεχίζει.
◾2. Αργυροπούλι (Pluvialis squatarola)
Ενα παρυδάτιο που μοιάζει να κάνει σινιάλο με τα μαύρα σημάδια κάτω από τις φτερούγες του! Πραγματικά, το είδος αυτό ξεχωρίζει εύκολα, όταν πετάει, από τα μαύρα μπαλώματα που βρίσκονται στο κάτω μέρος των φτερούγων κοντά στο σώμα. Ετσι, καθώς ανοιγοκλείνει τις φτερούγες του, τα σημάδια αυτά μια εμφανίζονται και μια χάνονται.
Αναπαράγεται πολύ βόρεια, κοντά στην Αρκτική. Μετά ταξιδεύει νοτιότερα για να ξεχειμωνιάσει κυρίως σε ακτές. Τότε είναι που βλέπουμε το Αργυροπούλι σε πολλές ακρογιαλιές και ιδίως παράκτιους υγροτόπους της χώρας μας. Σχετικά μεγαλόσωμο (28 εκ.) και χοντρουλό, έχει κοντό ράμφος και γκριζωπό φτέρωμα που είναι σκουρότερο στη ράχη και το κεφάλι και σχεδόν λευκό στην κοιλιά.
Την άνοιξη έχουμε την ευκαιρία να δούμε στην Ελλάδα καί Αργυροπούλια με το αναπαραγωγικό τους φτέρωμα. Τότε, όλο το μπροστινό μέρος του σώματός, από το ύψος των ματιών και κάτω και μέχρι την κοιλιά, σκεπάζεται από μαύρα φτερά που κάνουν μια εντυπωσιακή αντίθεση με τους υπόλοιπους, ανοιχτότερους χρωματισμούς του φτερώματος του.
Πολλά Αργυροπούλια επιστρέφουν στο ίδιο πάντα μέρος για να ξεχειμωνιάσουν, ιδρύοντας κάποτε και επικράτεια, για λίγες ώρες ή μέρες, στην οποία φέρονται ως ιδιοκτήτες, απομακρύνοντας τα άλλα Αργυροπούλια που έρχονται να τραφούν εκεί.
Προτιμά να τρέφεται με σχετικά μεγαλόσωμα ασπόνδυλα. Ομως, όταν ο καιρός τα κάνει δυσεύρετα, αναγκάζεται να τραφεί και με πιο μικρόσωμες λείες. Η πιο συνηθισμένη φωνή του ακούγεται μάλλον τρισύλλαβη, ένα «τλι-ου-ιί».
Ενα παρυδάτιο που μοιάζει να κάνει σινιάλο με τα μαύρα σημάδια κάτω από τις φτερούγες του! Πραγματικά, το είδος αυτό ξεχωρίζει εύκολα, όταν πετάει, από τα μαύρα μπαλώματα που βρίσκονται στο κάτω μέρος των φτερούγων κοντά στο σώμα. Ετσι, καθώς ανοιγοκλείνει τις φτερούγες του, τα σημάδια αυτά μια εμφανίζονται και μια χάνονται.
Αναπαράγεται πολύ βόρεια, κοντά στην Αρκτική. Μετά ταξιδεύει νοτιότερα για να ξεχειμωνιάσει κυρίως σε ακτές. Τότε είναι που βλέπουμε το Αργυροπούλι σε πολλές ακρογιαλιές και ιδίως παράκτιους υγροτόπους της χώρας μας. Σχετικά μεγαλόσωμο (28 εκ.) και χοντρουλό, έχει κοντό ράμφος και γκριζωπό φτέρωμα που είναι σκουρότερο στη ράχη και το κεφάλι και σχεδόν λευκό στην κοιλιά.
Την άνοιξη έχουμε την ευκαιρία να δούμε στην Ελλάδα καί Αργυροπούλια με το αναπαραγωγικό τους φτέρωμα. Τότε, όλο το μπροστινό μέρος του σώματός, από το ύψος των ματιών και κάτω και μέχρι την κοιλιά, σκεπάζεται από μαύρα φτερά που κάνουν μια εντυπωσιακή αντίθεση με τους υπόλοιπους, ανοιχτότερους χρωματισμούς του φτερώματος του.
Πολλά Αργυροπούλια επιστρέφουν στο ίδιο πάντα μέρος για να ξεχειμωνιάσουν, ιδρύοντας κάποτε και επικράτεια, για λίγες ώρες ή μέρες, στην οποία φέρονται ως ιδιοκτήτες, απομακρύνοντας τα άλλα Αργυροπούλια που έρχονται να τραφούν εκεί.
Προτιμά να τρέφεται με σχετικά μεγαλόσωμα ασπόνδυλα. Ομως, όταν ο καιρός τα κάνει δυσεύρετα, αναγκάζεται να τραφεί και με πιο μικρόσωμες λείες. Η πιο συνηθισμένη φωνή του ακούγεται μάλλον τρισύλλαβη, ένα «τλι-ου-ιί».
◾3.Pacific Golden Plover (Pluvialis fulva)
Ελληνική ονομασία: Χρυσοσφυριχτής του ΕιρηνικούΑυτό το είδος είναι ένας από τους πιο θρυλικούς μετανάστες της Ωκεανίας. Τρέφονται με έντομα, σκουλήκια και μικρά καρκινοειδή στους υγροτόπους, αλλά και με μούρα στην Αρκτική πριν το μεγάλο ταξίδι, προκειμένου να αποθηκεύσουν το απαραίτητο λίπος για την πτήση.
🔸Εμφάνιση: Κατά την αναπαραγωγή, το αρσενικό έχει μαύρο πρόσωπο και κοιλιά, που περιβάλλεται από μια καθαρή λευκή λωρίδα. Η ράχη είναι κατάστικτη με χρυσές και μαύρες κηλίδες. Έχει ελαφρώς μακρύτερα πόδια από το αμερικανικό είδος.
🔸Μετανάστευση: Αναπαράγεται στην Αρκτική τούνδρα της Σιβηρίας και της δυτικής Αλάσκας. Το χειμώνα πραγματοποιεί εκπληκτικές πτήσεις πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό για να φτάσει στη Χαβάη, την Αυστραλία και τη Νοτιοανατολική Ασία.
🔸Ικανότητες: Μπορεί να πετάξει πάνω από 3.000 χιλιόμετρα ασταμάτητα πάνω από την ανοιχτή θάλασσα, προσανατολιζόμενο με ακρίβεια σε μικροσκοπικά νησιά.
◾4.American Golden Plover (Pluvialis dominica)
Ελληνική ονομασία: Αμερικανικός ΧρυσοσφυριχτήςΈνα είδος που ακολουθεί μια από τις πιο μακρινές μεταναστευτικές διαδρομές στον Νέο Κόσμο. Τρέφονται με έντομα, σκουλήκια και μικρά καρκινοειδή στους υγροτόπους, αλλά και με μούρα στην Αρκτική πριν το μεγάλο ταξίδι, προκειμένου να αποθηκεύσουν το απαραίτητο λίπος για την πτήση.
🔸Εμφάνιση: Μοιάζει πολύ με τον P. fulva, αλλά οι φτερούγες του είναι μακρύτερες (προσαρμογή για ακόμα πιο μακρινά ταξίδια) και τα πόδια του λίγο κοντύτερα. Στο αναπαραγωγικό φτέρωμα, το μαύρο της κοιλιάς εκτείνεται περισσότερο προς τα πίσω κάτω από την ουρά.
🔸Μετανάστευση: Αναπαράγεται στην Αρκτική τούνδρα του Καναδά και της Αλάσκας. Το χειμώνα ταξιδεύει μέχρι τις πεδιάδες της Νότιας Αμερικής (Αργεντινή, Ουρουγουάη).
🔸Διαδρομή: Συχνά ακολουθεί μια "κυκλική" διαδρομή: το φθινόπωρο πετά πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό απευθείας προς τη Νότια Αμερική, ενώ την άνοιξη επιστρέφει μέσω της κεντρικής Αμερικής.
Ετικέτες:
Χαραδριόμορφα
Ευχαριστούμε που διαβάσατε την ανάρτηση Βροχοπούλια
