Εξωτικά
Η κατηγορία εξωτικά έχει μόνο πρακτικούς λόγους και δεν ισχύει στην ορνιθολογία. Κάποια ανένταχτα, εδώ στο ιστολόγιο, είδη πουλιών που ζούν εκτός Ευρώπης και δεν έχουν κατηγοριοποιηθεί.
Για την εύκολη εύρεσή τους δημιουργήθηκε αυτή η κατηγορία.
Συνήθως είναι πουλιά που ζουν στην Ασία την Αφρική την Αυστραλία και στην αμερικάνικη ήπειρο.
Αυτή η «τεχνητή» κατηγοριοποίηση στο ιστολόγιο είναι πολύ χρήσιμη για τον αναγνώστη, καθώς ομαδοποιεί είδη που εντυπωσιάζουν με τα χρώματα και τα σχήματά τους, τα οποία διαφέρουν από τη γνώριμη ευρωπαϊκή πανίδα.
Τι περιλαμβάνει συνήθως η «ομπρέλα» των Εξωτικών; Αν και ο όρος δεν είναι επιστημονικός, τα πουλιά που καταλήγουν σε αυτή την κατηγορία ανήκουν συνήθως σε μερικές από τις πιο εντυπωσιακές οικογένειες του πλανήτη:
Ψιττακόμορφα (Psittaciformes): Παπαγάλοι, Μακάο, Κακατούα. Είναι ίσως η πρώτη ομάδα που έρχεται στο μυαλό κάποιου όταν ακούει τη λέξη «εξωτικό».
Τροχιλίδες (Trochilidae): Τα γνωστά μας Κολίμπρι της Αμερικής. Είναι οι μοναδικοί «ελικοπτερίστες» του αέρα, με μεταβολισμό που απαιτεί συνεχή τροφοδοσία με νέκταρ.
Τουκάν (Ramphastidae): Με τα υπερμεγέθη, πολύχρωμα ράμφη τους, αποτελούν το σύμβολο των τροπικών δασών της Νότιας Αμερικής.
Πουλιά του Παραδείσου (Paradisaeidae): Όπως αναφέραμε στα Κορακιοειδή, αυτά τα πουλιά της Νέας Γουινέας έχουν το πιο περίτεχνο φτέρωμα στον κόσμο.
Γιατί τα εξωτικά πουλιά είναι τόσο πολύχρωμα;
Στα τροπικά δάση, ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος. Τα έντονα χρώματα εξυπηρετούν δύο βασικούς σκοπούς:
Αναγνώριση μέσα στο πυκνό πράσινο: Σε ένα δάσος όπου το φως είναι λιγοστό και η βλάστηση πυκνή, ένα έντονο κόκκινο ή κίτρινο φτέρωμα βοηθά τα πουλιά να βρουν το ταίρι τους.
Ερωτική επιλογή: Πολλά από αυτά τα είδη έχουν εξελίξει ακραία χρώματα γιατί τα θηλυκά επιλέγουν τον πιο «λαμπερό» και υγιή σύντροφο.
Το ζήτημα των «Δραπετών» Συχνά, είδη που θεωρούμε εξωτικά καταφέρνουν να εγκατασταθούν στην Ευρώπη (και στην Ελλάδα) ως εισβάλλοντα είδη (feral species).
Το πιο κλασικό παράδειγμα στην Αθήνα είναι ο Πράσινος Παπαγάλος (Δακτυλιοφόρος Ψιττακίσκος), ο οποίος αν και κατάγεται από την Ασία και την Αφρική, έχει πλέον εγκλιματιστεί πλήρως και αναπαράγεται ελεύθερα στα πάρκα μας.
Η κατηγορία εξωτικά έχει μόνο πρακτικούς λόγους και δεν ισχύει στην ορνιθολογία. Κάποια ανένταχτα, εδώ στο ιστολόγιο, είδη πουλιών που ζούν εκτός Ευρώπης και δεν έχουν κατηγοριοποιηθεί.
Για την εύκολη εύρεσή τους δημιουργήθηκε αυτή η κατηγορία.
Συνήθως είναι πουλιά που ζουν στην Ασία την Αφρική την Αυστραλία και στην αμερικάνικη ήπειρο.
Αυτή η «τεχνητή» κατηγοριοποίηση στο ιστολόγιο είναι πολύ χρήσιμη για τον αναγνώστη, καθώς ομαδοποιεί είδη που εντυπωσιάζουν με τα χρώματα και τα σχήματά τους, τα οποία διαφέρουν από τη γνώριμη ευρωπαϊκή πανίδα.
Τι περιλαμβάνει συνήθως η «ομπρέλα» των Εξωτικών; Αν και ο όρος δεν είναι επιστημονικός, τα πουλιά που καταλήγουν σε αυτή την κατηγορία ανήκουν συνήθως σε μερικές από τις πιο εντυπωσιακές οικογένειες του πλανήτη:
Ψιττακόμορφα (Psittaciformes): Παπαγάλοι, Μακάο, Κακατούα. Είναι ίσως η πρώτη ομάδα που έρχεται στο μυαλό κάποιου όταν ακούει τη λέξη «εξωτικό».
Τροχιλίδες (Trochilidae): Τα γνωστά μας Κολίμπρι της Αμερικής. Είναι οι μοναδικοί «ελικοπτερίστες» του αέρα, με μεταβολισμό που απαιτεί συνεχή τροφοδοσία με νέκταρ.
Τουκάν (Ramphastidae): Με τα υπερμεγέθη, πολύχρωμα ράμφη τους, αποτελούν το σύμβολο των τροπικών δασών της Νότιας Αμερικής.
Πουλιά του Παραδείσου (Paradisaeidae): Όπως αναφέραμε στα Κορακιοειδή, αυτά τα πουλιά της Νέας Γουινέας έχουν το πιο περίτεχνο φτέρωμα στον κόσμο.
Γιατί τα εξωτικά πουλιά είναι τόσο πολύχρωμα;
Στα τροπικά δάση, ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος. Τα έντονα χρώματα εξυπηρετούν δύο βασικούς σκοπούς:
Αναγνώριση μέσα στο πυκνό πράσινο: Σε ένα δάσος όπου το φως είναι λιγοστό και η βλάστηση πυκνή, ένα έντονο κόκκινο ή κίτρινο φτέρωμα βοηθά τα πουλιά να βρουν το ταίρι τους.
Ερωτική επιλογή: Πολλά από αυτά τα είδη έχουν εξελίξει ακραία χρώματα γιατί τα θηλυκά επιλέγουν τον πιο «λαμπερό» και υγιή σύντροφο.
Το ζήτημα των «Δραπετών» Συχνά, είδη που θεωρούμε εξωτικά καταφέρνουν να εγκατασταθούν στην Ευρώπη (και στην Ελλάδα) ως εισβάλλοντα είδη (feral species).
Το πιο κλασικό παράδειγμα στην Αθήνα είναι ο Πράσινος Παπαγάλος (Δακτυλιοφόρος Ψιττακίσκος), ο οποίος αν και κατάγεται από την Ασία και την Αφρική, έχει πλέον εγκλιματιστεί πλήρως και αναπαράγεται ελεύθερα στα πάρκα μας.
Κορκόραξ
Παχυκέφαλα
Νεκταρινιίδες
Πιττίδες
Καλλίστη
Κροτοφάγος
Πωματόρρινος
Ριπίδουρος
Κοτιγκίδες
Γιαμπιρού
Μήνουρος
Βουκερωτίδες
Κολιμπρί
Σφυροκέφαλος
Λεπτόπτιλος
Λαμπροκολιός
Λαγονόστικτα
Ανθοβαφή
Ανθόχειρα
Εωψάλτρια
Ανίνγκα
Καπίτων
Μάνακιν
Οραιοφάσις
Μόλοθρος
Ρινοχαίτης
Ευρυλαιμίδες
Μελιφαγίδες
Αμβλύορνις
Μεγαποδίδες
Τρώγωνες
Εφιππιόρυγχος
Αναστόμος
Τραγοπάνες
Δικρουρίδες
Σπίνος Ζέβρα
Διφυλλώδης
Περικρόκοτος
Κυάνουρος
Φυτοτομίδες
Ραμφόκοιλος
Δακνίς
Πριόνωψ
Οπισθόκομος
Τόδους
Ραμφαστίδες
Αγριόρνιθα
Παρουλίδες
Πλοκεΐδες
Παραδεισιίδες
Ζωστεροπίδες
Ψιττακόμορφα
Φαλαινοκέφαλος
Απλωνίδα
Ευρυπυγίδες
Κεφαλόπτερος
Κρεάδιο
Ετικέτες:
Εξωτικά
Ευχαριστούμε που διαβάσατε την ανάρτηση Εξωτικά
