Οικογένεια: Ψαρόνια, Στουρνίδες (Sturnidae) 
Ζούν στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και της Ασίας, το Ευρωπαϊκό Ψαρόνι, (Sturnus Vulgaris) έχει εισαχθεί στη Νότια Αφρική, τη Βόρεια Αμερική, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Είναι πλήρως ή μερικώς αποδημητικά, τα είδη που ζούν βόρεια σε ψυχρά κλίματα διαχειμάζουν και αναπαράγονται στις θερμότερες περιοχές.
Χτίζουν τη φωλιά σε τρύπες στα δέντρα ή σε κτίρια.
Είναι παμφάγα πουλιά και μπορεί να σιτιστεί με μια αρκετά μεγάλη ποικιλία τροφής. Μέσα στα είδη διατροφής των ψαρονιών περιλαμβάνονται διάφορα είδη
σπόρων, εντόμων, σπονδυλωτών και ασπόνδυλων, αλλά και διάφορες καλλιέργειες, όπως και φρούτα. Ενδεικτικά και ως πιο κοινά είδη διατροφής των ψαρονιών θα μπορούσαμε να αναφέρουμε τις σαρανταποδαρούσες, τις αράχνες, τους σκώρους αλλά και διάφορα είδη γαιοσκωλήκων, αλλά και διαφόρους σπόρους, μούρα, μήλα, αχλάδια, δαμάσκηνα, κεράσια και ελιές. Έχει δε αναπτύξει εξαιρετικές τεχνικές στο να μπορεί να ανοίγει με το ράμφος του σαλιγκάρια και κοχύλια, περνούν πολύ χρόνο περπατώντας στο έδαφος με γρήγορο βάδισμα, αναζητώντας τροφή.
Το ράμφος τους είναι μυτερό και συμπιεσμένο, οι φτερούγες τους μακριές, η ουρά τους κοντή και τα πόδια τους κοντόχοντρα, σκεπασμένα στο μπροστινό τμήμα, με πλατιές φολίδες. Εχουν στα πόδια μακριά δάχτυλα και ιδιαίτερα, αυτό που βρίσκεται στο πίσω μέρος, πολύ αναπτυγμένο.
Οι στούρνοι τρέφονται με έντομα και πολλές φορές ακολουθούν τα κατοικίδια ζώα, τα οποία και απαλλάσσουν από τα έντομα που παρασιτούν στο σώμα τους.
Πουλιά μεταναστευτικά, περνάνε από την Ελλάδα κατά το φθινόπωρο και πολλά απ’ αυτά διαχειμάζουν στη χώρα. Σε πολλές μάλιστα ελληνικές περιοχές θεωρούνται πολύ ωφέλιμα, γιατί «καθαρίζουν» τον τόπο από τα έντομα. Διατηρούνται επίσης σε κλουβιά. Στην αιχμαλωσία τους μαθαίνουν διάφορες λέξεις και μιμούνται διάφορους ήχους.
Αντιπροσωπευτικό είδος τους είναι ο στούρνος ο κοινός Ψαρόνι, (Sturnus Vulgaris), πουλί πολύ διαδομένο στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Το χρώμα του είναι πράσινο σκούρο με κοκκινωπές ανταύγειες και το ράμφος είναι κίτρινο. Το είδος αυτό κατασκεύαζει τη φωλιά του μέσα σε κοιλώματα δέντρων ή σε ερειπωμένους τοίχους και αποθέτει εκεί τα αβγά του, συνήθως 5, με χρώμα ανοιχτό γαλάζιο.
Τους νεοσσούς φροντίζουν και διατρέφουν και οι δύο γονείς.
Οι Στουρνίδες (Sturnidae) είναι μια από τις πιο πλούσιες και πιο διαδεδομένες σε είδη οικογένειες στρουθιόμορφων (Passeriformes) πτηνών. Η οικογένεια περιλαμβάνει 34 γένη και περίπου 120 είδη, εκ των οποίων δύο γένη και έξι είδη έχουν εκλείψει.
Τα μικρότερα είδη είναι του γένους Poeoptera, όπως το είδος Poeoptera kenricki με μήκος περίπου 15 εκατοστά και το Poeoptera femoralis με βάρος περίπου 34 γραμμάρια. Το μεγαλύτερο είδος είναι το Lamprotornis caudatus με μήκος έως 54 εκατοστά, εκ των οποίων περίπου το 60% καταλαμβάνει η ουρά. Από τα βαρύτερα είδη, είναι το Streptocitta albicollis, ζυγίζει περίπου 290 γραμμάρια και έχει μήκος 50 εκατοστά.
1. Στούρνοι της Μαδαγασκάρης με δύο είδη, στα γένη Cinnyricinclus και Hartlaubis
2. Αφρικανικοί Στούρνοι με 34 είδη, στα γένη Lamprotornis, Hylopsar, Notopholia, Poeoptera, Grafisa, Speculipastor, Neocichla και Saroglossa
3. Γένος Ονυχόγναθος Onychognathus με έντεκα είδη
4. Ευρασιατικοί Στούρνοι με 26 είδη, στα γένη Acridotheres, Sturnus, Agropsar, Leucopsar, Gracupica, Sturnornis, Sprodiopsar, Sturnia, Pastor, Creatophora
5. Στούρνοι της νότιας Ασίας και του Ειρηνικού με 43 είδη, στα γένη Aplonis, Mino, Basilornis, Sarcops, Streptocitta, eNodes, Scissirostrum, Ampeliceps, Gracula, Fregilupus
6. Στούρνοι των Φιλιππίνων με δύο είδη στο γένος Rhabdornis
🔸Γεωγραφία: Ιθαγενές στην Ευρώπη και τη Δυτική Ασία, αλλά έχει εισαχθεί σχεδόν σε όλο τον κόσμο (Αμερική, Αυστραλία κ.α.). Στην Ελλάδα είναι κοινότατο.
🔸Βιότοπος: Κήποι, πάρκα, αγροτικές περιοχές και ανοιχτά λιβάδια. Φωλιάζει σε κουφάλες δέντρων ή τρύπες κτιρίων.
🔸Γεωγραφία: Αναπαράγεται στην Κεντρική Ασία και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Στην Ελλάδα εμφανίζεται σε μεγάλους αριθμούς ορισμένες χρονιές (εισβολικό είδος) ακολουθώντας σμήνη ακρίδων.
🔸Βιότοπος: Στέπες και ανοιχτές εκτάσεις. Είναι ο "φύλακας άγγελος" των γεωργών καθώς τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με ακρίδες.
🔸Γεωγραφία: Περιορισμένη εξάπλωση στην Ιβηρική Χερσόνησο (Ισπανία, Πορτογαλία), τη Βόρεια Αφρική και τη Σικελία.
🔸Βιότοπος: Παρόμοιος με του Ευρωπαϊκού Ψαρονιού, με το οποίο συχνά συνυπάρχει στις παρυφές της εξάπλωσής του.
🔸Γεωγραφία: Ανατολική Ασία (Ιαπωνία, Κορέα, Κίνα).
🔸Βιότοπος: Ανοιχτά δάση, γεωργικές καλλιέργειες και αστικά πάρκα.
🔸Γεωγραφία: Κυρίως στη Νότια και Κεντρική Κίνα.
🔸Βιότοπος: Ανοιχτές περιοχές χαμηλού υψομέτρου.
Το όνομά τους προέρχεται από τις λέξεις "ακρίδα" και "θήρα" (κυνήγι), καθώς είναι εξαιρετικά ωφέλιμα για τη γεωργία, αφού τρέφονται με μεγάλες ποσότητες ακρίδων και άλλων εντόμων.
Λόγω αυτής της ιδιότητας, έχουν εισαχθεί σε πολλές περιοχές του κόσμου ως φυσικός τρόπος ελέγχου των παρασίτων στις καλλιέργειες.
🔸Γεωγραφία: Ιθαγενές στην Ασία (Ινδία έως Κίνα), αλλά έχει εισαχθεί σε πολλές περιοχές (Αφρική, Αυστραλία, Μέση Ανατολή). Στην Ελλάδα έχουν παρατηρηθεί άτομα που έχουν διαφύγει από αιχμαλωσία.
🔸Βιότοπος: Αστικές περιοχές, κήποι, αγροτικές εκτάσεις και ανοιχτά λιβάδια.
🔸Γεωγραφία: Ενδημικό της Ιάβας και του Μπαλί, αλλά έχει εξαπλωθεί στη Σιγκαπούρη και την Ταϊβάν.
🔸Βιότοπος: Ανοιχτές εκτάσεις και καλλιέργειες.
🔸Γεωγραφία: Νοτιοανατολική Ασία (Μιανμάρ, Ταϊλάνδη, Καμπότζη).
🔸Βιότοπος: Θαμνώδεις εκτάσεις και ανοιχτά δάση.
🔸Γεωγραφία: Ενδημικό της Ιάβας.
🔸Βιότοπος: Τροπικά δάση χαμηλού υψομέτρου και οπωρώνες.
🔸Γεωγραφία: Ινδική υποήπειρος και Νοτιοανατολική Ασία.
🔸Βιότοπος: Υγρά λιβάδια, αγροτικές περιοχές και κοντά σε κατοικημένες περιοχές.
🔸Κοινωνικότητα: Είναι πολύ θορυβώδη πουλιά που συγκεντρώνονται σε μεγάλες ομάδες για να κοιμηθούν το βράδυ.
🔸Διατροφή: Είναι παμφάγα, τρώγοντας από έντομα και φρούτα μέχρι υπολείμματα ανθρώπινης τροφής.
Ζούν στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και της Ασίας, το Ευρωπαϊκό Ψαρόνι, (Sturnus Vulgaris) έχει εισαχθεί στη Νότια Αφρική, τη Βόρεια Αμερική, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Είναι πλήρως ή μερικώς αποδημητικά, τα είδη που ζούν βόρεια σε ψυχρά κλίματα διαχειμάζουν και αναπαράγονται στις θερμότερες περιοχές.
Χτίζουν τη φωλιά σε τρύπες στα δέντρα ή σε κτίρια.
Είναι παμφάγα πουλιά και μπορεί να σιτιστεί με μια αρκετά μεγάλη ποικιλία τροφής. Μέσα στα είδη διατροφής των ψαρονιών περιλαμβάνονται διάφορα είδη
Στουρνίδες
Μαυροψάρονο
Αγιοπούλι
Ευρωπαϊκό Ψαρόνι
Λαμπροκολιός
Απλωνίδα
Ακριδοθήρας
Μάινα
Βουφάγος
Μίμος ο πολύγλωσσοςΤο ράμφος τους είναι μυτερό και συμπιεσμένο, οι φτερούγες τους μακριές, η ουρά τους κοντή και τα πόδια τους κοντόχοντρα, σκεπασμένα στο μπροστινό τμήμα, με πλατιές φολίδες. Εχουν στα πόδια μακριά δάχτυλα και ιδιαίτερα, αυτό που βρίσκεται στο πίσω μέρος, πολύ αναπτυγμένο.
Ψαρόνια, Στουρνίδες (Sturnidae)
Φόρτωση...
Οι στούρνοι τρέφονται με έντομα και πολλές φορές ακολουθούν τα κατοικίδια ζώα, τα οποία και απαλλάσσουν από τα έντομα που παρασιτούν στο σώμα τους.
Πουλιά μεταναστευτικά, περνάνε από την Ελλάδα κατά το φθινόπωρο και πολλά απ’ αυτά διαχειμάζουν στη χώρα. Σε πολλές μάλιστα ελληνικές περιοχές θεωρούνται πολύ ωφέλιμα, γιατί «καθαρίζουν» τον τόπο από τα έντομα. Διατηρούνται επίσης σε κλουβιά. Στην αιχμαλωσία τους μαθαίνουν διάφορες λέξεις και μιμούνται διάφορους ήχους.
Αντιπροσωπευτικό είδος τους είναι ο στούρνος ο κοινός Ψαρόνι, (Sturnus Vulgaris), πουλί πολύ διαδομένο στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Το χρώμα του είναι πράσινο σκούρο με κοκκινωπές ανταύγειες και το ράμφος είναι κίτρινο. Το είδος αυτό κατασκεύαζει τη φωλιά του μέσα σε κοιλώματα δέντρων ή σε ερειπωμένους τοίχους και αποθέτει εκεί τα αβγά του, συνήθως 5, με χρώμα ανοιχτό γαλάζιο.
Τους νεοσσούς φροντίζουν και διατρέφουν και οι δύο γονείς.
Οι Στουρνίδες (Sturnidae) είναι μια από τις πιο πλούσιες και πιο διαδεδομένες σε είδη οικογένειες στρουθιόμορφων (Passeriformes) πτηνών. Η οικογένεια περιλαμβάνει 34 γένη και περίπου 120 είδη, εκ των οποίων δύο γένη και έξι είδη έχουν εκλείψει.
Τα μικρότερα είδη είναι του γένους Poeoptera, όπως το είδος Poeoptera kenricki με μήκος περίπου 15 εκατοστά και το Poeoptera femoralis με βάρος περίπου 34 γραμμάρια. Το μεγαλύτερο είδος είναι το Lamprotornis caudatus με μήκος έως 54 εκατοστά, εκ των οποίων περίπου το 60% καταλαμβάνει η ουρά. Από τα βαρύτερα είδη, είναι το Streptocitta albicollis, ζυγίζει περίπου 290 γραμμάρια και έχει μήκος 50 εκατοστά.
Ορισμένα είδη μπορούν να μιμηθούν τους ήχους άλλων ζώων και πουλιών. Κάποια άλλα είδη μπορούν να μιμηθούν τις κραυγές ενός αρπακτικού ή προειδοποιητικές κλήσεις συναγερμού άλλων ειδών, έτσι μπορούν να διώξουν τους ανταγωνιστές τους στην τροφική αλυσίδα για να κερδίσουν την τροφή τους. Άλλα είδη μπορούν να μιμηθούν την ανθρώπινη ομιλία, ή ακόμη και συστήματα συναγερμού αυτοκινήτου.
Οι Στουρνίδες (Sturnidae) μπορούν σήμερα να χωριστούν σε έξι μεγαλύτερες ομάδες:1. Στούρνοι της Μαδαγασκάρης με δύο είδη, στα γένη Cinnyricinclus και Hartlaubis
2. Αφρικανικοί Στούρνοι με 34 είδη, στα γένη Lamprotornis, Hylopsar, Notopholia, Poeoptera, Grafisa, Speculipastor, Neocichla και Saroglossa
3. Γένος Ονυχόγναθος Onychognathus με έντεκα είδη
4. Ευρασιατικοί Στούρνοι με 26 είδη, στα γένη Acridotheres, Sturnus, Agropsar, Leucopsar, Gracupica, Sturnornis, Sprodiopsar, Sturnia, Pastor, Creatophora
5. Στούρνοι της νότιας Ασίας και του Ειρηνικού με 43 είδη, στα γένη Aplonis, Mino, Basilornis, Sarcops, Streptocitta, eNodes, Scissirostrum, Ampeliceps, Gracula, Fregilupus
6. Στούρνοι των Φιλιππίνων με δύο είδη στο γένος Rhabdornis
Υπάρχουν τα ακόλουθα είδη στο γένος Στούρνος (sturnus)
Τα ψαρόνια του γένους Sturnus είναι μεσαίου μεγέθους στρουθιόμορφα, εξαιρετικά κοινωνικά και ευφυή. Διακρίνονται για το μεταλλικό τους φτέρωμα και τις εκπληκτικές πτητικές τους ικανότητες, ειδικά κατά τη διάρκεια των ομαδικών μετακινήσεων.Συμπεριφορά: Ο "Χορός" των Ψαρονιών
Τα είδη του γένους Sturnus είναι διάσημα για τους σχηματισμούς (murmurations). Χιλιάδες πουλιά πετούν μαζί δημιουργώντας σχήματα που αλλάζουν συνεχώς στον ουρανό, μια στρατηγική που χρησιμοποιούν για να μπερδέψουν τα αρπακτικά (όπως τα γεράκια) πριν κουρνιάσουν για το βράδυ.◾1. Ευρωπαϊκό Ψαρόνι, European Starling (Sturnus Vulgaris)
🔸Περιγραφή: Το πιο διαδεδομένο είδος. Το καλοκαίρι το φτέρωμά του είναι μαύρο με έντονες μεταλλικές ανταύγειες (πράσινες και μωβ) και κίτρινο ράμφος. Το χειμώνα γεμίζει με λευκές πιτσιλιές ("ψαρό") και το ράμφος σκουραίνει.🔸Γεωγραφία: Ιθαγενές στην Ευρώπη και τη Δυτική Ασία, αλλά έχει εισαχθεί σχεδόν σε όλο τον κόσμο (Αμερική, Αυστραλία κ.α.). Στην Ελλάδα είναι κοινότατο.
🔸Βιότοπος: Κήποι, πάρκα, αγροτικές περιοχές και ανοιχτά λιβάδια. Φωλιάζει σε κουφάλες δέντρων ή τρύπες κτιρίων.
◾2. Αγιοπούλι, Ροδοχρωµοψάρονο, Rosy Starling (Sturnus roseus)
🔸Περιγραφή: Ένα από τα πιο εντυπωσιακά πουλιά. Έχει μαύρο κεφάλι (με λοφίο), φτερούγες και ουρά, ενώ το υπόλοιπο σώμα είναι ροζ. Το ράμφος του είναι κοντό και πορτοκαλί.🔸Γεωγραφία: Αναπαράγεται στην Κεντρική Ασία και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Στην Ελλάδα εμφανίζεται σε μεγάλους αριθμούς ορισμένες χρονιές (εισβολικό είδος) ακολουθώντας σμήνη ακρίδων.
🔸Βιότοπος: Στέπες και ανοιχτές εκτάσεις. Είναι ο "φύλακας άγγελος" των γεωργών καθώς τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με ακρίδες.
◾3. Μαυροψάρονο, Spotless Starling (Sturnus unicolor)
🔸Περιγραφή: Μοιάζει πολύ με το Ευρωπαϊκό Ψαρόνι, αλλά δεν έχει ποτέ πιτσιλιές (κηλίδες) στο φτέρωμά του. Είναι εντελώς μαύρο με πολύ έντονη μεταλλική λάμψη και μακρύτερα πούπουλα στο λαιμό.🔸Γεωγραφία: Περιορισμένη εξάπλωση στην Ιβηρική Χερσόνησο (Ισπανία, Πορτογαλία), τη Βόρεια Αφρική και τη Σικελία.
🔸Βιότοπος: Παρόμοιος με του Ευρωπαϊκού Ψαρονιού, με το οποίο συχνά συνυπάρχει στις παρυφές της εξάπλωσής του.
◾4. White-cheeked Starling, (Sturnus cineraceus / Spodiopsar cineraceus)
🔸Περιγραφή: Γκριζωπό σώμα με χαρακτηριστικά λευκά μάγουλα και μέτωπο. Το ράμφος του είναι πορτοκαλί με μαύρη άκρη.🔸Γεωγραφία: Ανατολική Ασία (Ιαπωνία, Κορέα, Κίνα).
🔸Βιότοπος: Ανοιχτά δάση, γεωργικές καλλιέργειες και αστικά πάρκα.
◾5. Red-billed Starling, (Sturnus sericeus / Spodiopsar sericeus)
🔸Περιγραφή: Πολύ κομψό πουλί με ανοιχτό γκρίζο σώμα, λευκό κεφάλι και έντονο κόκκινο ράμφος. Οι φτερούγες του έχουν μπλε-μαύρη μεταλλική λάμψη.🔸Γεωγραφία: Κυρίως στη Νότια και Κεντρική Κίνα.
🔸Βιότοπος: Ανοιχτές περιοχές χαμηλού υψομέτρου.
Ακριδοθήρες (Acridotheres)
Γένος στρουθιόμορφων πτηνών, της οικογένειας των στουρνιδών. Πρόκειται για εντομοφάγα πουλιά, τα οποία συναντώνται κυρίως στην Ινδία, στην Αυστραλία και στη βόρεια Αφρική. Τα σημαντικότερα είδη του γένους είναι τα Acridotheres tristis και Acridotheres cinereus. Το πρώτο έχει ύψος έως 25 εκατοστά, σκούρο καστανό φτέρωμα, μαύρο λαιμό και κεφάλι και κίτρινο ράμφος και πόδια, ενώ συναντάται κυρίως στην Ινδία. Το δεύτερο έχει ανοιχτόχρωμη κοιλιά και μαύρη ράχη· είναι αποδημητικό πουλί.Το όνομά τους προέρχεται από τις λέξεις "ακρίδα" και "θήρα" (κυνήγι), καθώς είναι εξαιρετικά ωφέλιμα για τη γεωργία, αφού τρέφονται με μεγάλες ποσότητες ακρίδων και άλλων εντόμων.
Λόγω αυτής της ιδιότητας, έχουν εισαχθεί σε πολλές περιοχές του κόσμου ως φυσικός τρόπος ελέγχου των παρασίτων στις καλλιέργειες.
◾1. Κοινός Ακριδοθήρας (Common Myna - Acridotheres tristis)
🔸Περιγραφή: Αναγνωρίζεται εύκολα από το καφέ σώμα, το μαύρο κεφάλι και το χαρακτηριστικό κίτρινο γυμνό δέρμα πίσω από το μάτι. Έχει κίτρινο ράμφος και πόδια. Είναι ένα από τα πιο επεκτατικά είδη στον κόσμο.🔸Γεωγραφία: Ιθαγενές στην Ασία (Ινδία έως Κίνα), αλλά έχει εισαχθεί σε πολλές περιοχές (Αφρική, Αυστραλία, Μέση Ανατολή). Στην Ελλάδα έχουν παρατηρηθεί άτομα που έχουν διαφύγει από αιχμαλωσία.
🔸Βιότοπος: Αστικές περιοχές, κήποι, αγροτικές εκτάσεις και ανοιχτά λιβάδια.
◾2. Ακριδοθήρας της Ιάβας (Javan Myna - Acridotheres javanicus)
🔸Περιγραφή: Σχεδόν εξ ολοκλήρου σκούρο γκρίζο ή μαύρο φτέρωμα, με λευκά σημάδια στις φτερούγες που φαίνονται κατά την πτήση. Διαθέτει μια μικρή "κορυφή" (λοφίο) στη βάση του ράμφους.🔸Γεωγραφία: Ενδημικό της Ιάβας και του Μπαλί, αλλά έχει εξαπλωθεί στη Σιγκαπούρη και την Ταϊβάν.
🔸Βιότοπος: Ανοιχτές εκτάσεις και καλλιέργειες.
◾3. Vinous-breasted Starling (Acridotheres burmannicus)
🔸Περιγραφή: Ένας κομψός ψαρόνι με γκρίζο κεφάλι, λευκά μάγουλα και στήθος με μια απαλή ροζ-καφέ απόχρωση (vinous). Το ράμφος του είναι σκούρο στη βάση και πορτοκαλί στην άκρη.🔸Γεωγραφία: Νοτιοανατολική Ασία (Μιανμάρ, Ταϊλάνδη, Καμπότζη).
🔸Βιότοπος: Θαμνώδεις εκτάσεις και ανοιχτά δάση.
◾4. Black-winged Starling (Acridotheres melanopterus)
🔸Περιγραφή: Εντυπωσιακό πουλί με σχεδόν ολόλευκο σώμα και μαύρες φτερούγες και ουρά. Έχει κίτρινο ράμφος και κίτρινο δέρμα γύρω από τα μάτια. Κινδυνεύει κρίσιμα με εξαφάνιση λόγω της παγίδευσης για το εμπόριο κατοικίδιων πτηνών.🔸Γεωγραφία: Ενδημικό της Ιάβας.
🔸Βιότοπος: Τροπικά δάση χαμηλού υψομέτρου και οπωρώνες.
◾5. Asian Pied Starling (Gracupica contra)
🔸Περιγραφή: Αν και παλαιότερα ανήκε στο γένο Sturnus, πλέον κατατάσσεται στο γένος Gracupica. Έχει έντονο ασπρόμαυρο μοτίβο (σαν "πιτσιλωτό") και πορτοκαλί-κοκκινωπό δέρμα γύρω από το μάτι.🔸Γεωγραφία: Ινδική υποήπειρος και Νοτιοανατολική Ασία.
🔸Βιότοπος: Υγρά λιβάδια, αγροτικές περιοχές και κοντά σε κατοικημένες περιοχές.
Ιδιαιτερότητες της Οικογένειας
🔸Μίμηση: Οι Ακριδοθήρες θεωρούνται από τους καλύτερους "μιμητές" στη φύση, ικανοί να αναπαράγουν ήχους άλλων πουλιών, ζώων αλλά και ανθρώπινες λέξεις.🔸Κοινωνικότητα: Είναι πολύ θορυβώδη πουλιά που συγκεντρώνονται σε μεγάλες ομάδες για να κοιμηθούν το βράδυ.
🔸Διατροφή: Είναι παμφάγα, τρώγοντας από έντομα και φρούτα μέχρι υπολείμματα ανθρώπινης τροφής.
