Νανόγλαρος
Νανόγλαρος (Hydrocoloeus minutus / Larus minutus)
Οικογένεια: Λαρίδες (Laridae) | Τάξη: Χαραδριόμορφα (Charadriiformes)
Ο Νανόγλαρος (διεθνώς γνωστός ως Little Gull) κατέχει τον τίτλο του μικρότερου γλάρου στον πλανήτη. Ανήκει πλέον στο μονοτυπικό γένος Hydrocoloeus (αν και ιστορικά ταξινομούνταν στο γένος Larus). Η εμφάνισή του, η κομψή του σιλουέτα και ο τρόπος που πετάει θυμίζουν έντονα γλαρόνι, ενώ οι συνήθειές του τον χειμώνα τον
Γλάροι (Larus)
Αιγαιόγλαρος
Ασημόγλαρος
Καστανοκέφαλος
Μελανοκέφαλος
Νανόγλαρος
Θυελλόγλαρος
Λεπτοραµφόγλαρος
Ρίσσα
Άνοος
Μορφολογικά Χαρακτηριστικά
Ο Νανόγλαρος είναι ένα μικροσκοπικό πουλί με εξαιρετικά κομψές αναλογίες:Διαστάσεις: Μήκος σώματος 25-30 cm, άνοιγμα φτερών 60-78 cm (σχεδόν το μισό μέγεθος από έναν Καστανοκέφαλο γλάρο) και βάρος μόλις sim 88-162 g.
Το ράμφος: Πολύ κοντό, λεπτό και σκουρόχρωμο (κοκκινωπό-μαύρο στους ενήλικες).
Τα πόδια: Κοντά και έντονα κόκκινα κατά την αναπαραγωγική περίοδο, ενώ γίνονται πιο θαμπά ροζ-κόκκινα τον χειμώνα.
Φτέρωμα Αναπαραγωγής (Summer Plumage)
Κεφάλι: Αποκτά μια κατάμαυρη «κουκούλα» (όχι σοκολατί όπως ο Καστανοκέφαλος), η οποία εκτείνεται χαμηλά στον αυχένα.Πάνω μέρος (Ράχη & Φτερούγες): Απαλό, καθαρό γαλαζωπό-γκρι. Οι άκρες των φτερών δεν έχουν καθόλου μαύρο χρώμα, αλλά καταλήγουν σε ένα καθαρό λευκό περίγραμμα.
Κάτω μέρος (Κοιλιά): Λευκό, συχνά με μια πολύ απαλή ροζ-ροδακινί απόχρωση στο στήθος κατά την άνοιξη.
Κάτω μέρος φτερών (Underwing): Το πιο διαγνωστικό στοιχείο του ενήλικου πουλιού. Είναι πολύ σκούρο γκρίζο έως σχεδόν μαύρο, δημιουργώντας μια εκπληκτική αντίθεση με το κατάλευκο σώμα στην πτήση.
Χειμερινό Φτέρωμα (Winter Plumage)
Ο μαύρος σκούφος χάνεται σχεδόν πλήρως. Το κεφάλι γίνεται λευκό, αφήνοντας μόνο μια μαύρη κηλίδα πίσω από το μάτι (σαν ακουστικό) και μια αχνή γκρίζα «μουτζούρα» στην κορυφή του κεφαλιού (στέμμα) και τον αυχένα.Το κάτω μέρος των φτερών (underwing) παραμένει σκούρο, επιτρέποντας την εύκολη αναγνώρισή του ακόμα και τον χειμώνα.
Νεαρά Πτηνά (1st Winter / Juveniles)
Παρουσιάζουν ένα εντυπωσιακό, σκούρο σχέδιο σε σχήμα «W» ή ζικ-ζακ κατά μήκος των ανοιχτών φτερών τους (παρόμοιο με αυτό της Τριδάκτυλης Κίττας).Η ουρά τους έχει μια λεπτή μαύρη λωρίδα στην άκρη της.
Τα πόδια τους είναι σαρκώδη-ροζ.
Συμπεριφορά και Διατροφή
Ο Νανόγλαρος δεν συμπεριφέρεται όπως οι μεγαλύτεροι, «αρπακτικοί» γλάροι.Πτήση: Πετάει με γρήγορα, ελαστικά φτερουγίσματα που θυμίζουν πεταλούδα ή μαύρο γλαρόνι (Chlidonias). Κινείται πολύ κοντά στην επιφάνεια του νερού.
Κυνήγι: Είναι κυρίως εντομοφάγος κατά την περίοδο της αναπαραγωγής. Αρπάζει έντομα (κουνούπια, λιβελούλες, εφημερόπτερα) εν πτήσει πάνω από το νερό ή τα μαζεύει από την επιφάνεια. Το φθινόπωρο και τον χειμώνα στρέφεται σε μικρά ψάρια, καρκινοειδή και θαλάσσια ασπόνδυλα, τα οποία πιάνει κάνοντας ελαφριές βουτιές (χωρίς να καταδύεται πλήρως).
Γεωγραφική Εξάπλωση και Παρουσία στην Ελλάδα
Αναπαραγωγή: Φωλιάζει σε εσωτερικά ύδατα, ρηχές λίμνες, έλη και τυρφώνες της βόρειας Ευρασίας (από τη Σκανδιναβία και τις χώρες της Βαλτικής έως τη Σιβηρία). Υπάρχει επίσης ένας μικρός, απομονωμένος πληθυσμός στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών της Βόρειας Αμερικής. Φωλιάζει σε αποικίες, συχνά μαζί με Καστανοκέφαλους γλάρους ή γλαρόνια.Μετανάστευση & Διαχείμαση: Είναι έντονα μεταναστευτικό είδος. Το φθινόπωρο μετακινείται προς τις θαλάσσιες και παράκτιες περιοχές της Δυτικής Ευρώπης, της Μεσογείου, της Μαύρης και της Κασπίας Θάλασσας.
Καθεστώς στην Ελλάδα
Είναι τακτικός μετανάστες (διαβάτης) και χειμερινός επισκέπτης (κυρίως από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο).Παρατηρείται κυρίως σε παράκτιους υγροτόπους, λιμνοθάλασσες και εκβολές ποταμών στη Βόρεια και Κεντρική Ελλάδα (π.χ. Δέλτα Έβρου, Πόρτο Λάγος, Δέλτα Αξιού, Αλυκές Κίτρους, αλλά και στον Αμβρακικό Κόλπο).
Συχνά σχηματίζει μικρά κοπάδια που πετούν πάνω από τα κύματα σε μικρή απόσταση από την ακτή, αναμεμειγμένα με άλλα είδη γλάρων.
Στο πεδίο, ο Νανόγλαρος μπορεί εύκολα να μπερδευτεί με άλλα είδη γλάρων με σκούρο κεφάλι, ειδικά κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης.
