Οικογένεια Παχυκεφαλίδες (Pachycephalidae)
Τάξη: Στρουθιόμορφα (Passeriformes).
Οι Παχυκεφαλίδες (γνωστοί στα αγγλικά ως Whistlers, Shrikethrushes και Pitohuis) είναι μια οικογένεια ωδικών πτηνών που κατανέμεται από τη Νοτιοανατολική Ασία έως την Αυστραλία και τα νησιά του Ειρηνικού. Το όνομά τους προέρχεται από το ελληνικό "παχύς" και "κεφαλή", υπογραμμίζοντας το στιβαρό τους κρανίο.
Οι Παχυκεφαλίδες είναι μικρά έως μεσαίου
μεγέθους πουλιά, συνήθως με καφέ ή γκρι φτέρωμα. Ωστόσο, ορισμένα είδη παρουσιάζουν έντονες χρωματικές αντιθέσεις, έχοντας μαύρα, λευκά ή κίτρινα σημάδια στο φτέρωμά τους. Τα θηλυκά έχουν λιγότερο έντονα χρώματα. Τα πουλιά έχουν σχετικά μεγάλο, στρογγυλό κεφάλι και κοντό, στιβαρό λαιμό.
Βιότοπος διατροφή
Οι Παχυκεφαλίδες ζουν κυρίως σε δάση, ενώ στην Αυστραλία απαντώνται και σε ανοιχτές θαμνώδεις εκτάσεις. Τρέφονται κυρίως με έντομα και άλλα ασπόνδυλα, καθώς και με καρπούς. Τα μεγαλύτερα είδη (όπως αυτά του γένους Colluricincla) θηρεύουν επίσης μικρούς βατράχους ή σαύρες. Τα είδη του γένους Colluricincla αναζητούν την τροφή τους κυρίως στο έδαφος, ενώ τα είδη του γένους Pachycephala κυνηγούν έντομα στον αέρα ή τα εντοπίζουν πάνω στα κλαδιά.Αναπαραγωγή
Οι φωλιές τους έχουν σχήμα κυπέλλου και κατασκευάζονται από κλαδιά, χόρτα, φλοιό, φύλλα και άλλα λεπτά υλικά. Τοποθετούνται συνήθως σε διχάλες κλαδιών, στο έδαφος, σε θάμνους ή σε βραχώδεις προεξοχές. Κάθε γέννα αποτελείται από δύο έως τρία αυγά. Στα περισσότερα είδη που έχουν μελετηθεί, και οι δύο γονείς συμμετέχουν στην κατασκευή της φωλιάς, στην επώαση και στο τάισμα των νεοσσών. Η επώαση διαρκεί 15 έως 19 ημέρες, ενώ τα μικρά εγκαταλείπουν τη φωλιά μετά από 10 έως 12 ημέρες, παραμένοντας υπό τη φροντίδα των γονέων για έως και δύο μήνες.1. Γένος Pachycephala (51 είδη)
Οι "Σφυριχτές" (Whistlers) Είναι το πολυπληθέστερο γένος της οικογένειας.Χαρακτηριστικά: Έχουν μελωδικό, δυνατό κελάηδισμα που θυμίζει σφύριγμα. Τα αρσενικά πολλών ειδών έχουν εντυπωσιακά χρώματα (κίτρινο, λευκό, μαύρο).
Είδος-Πρότυπο: Pachycephala pectoralis (Golden Whistler). Το αρσενικό έχει έντονο κίτρινο στήθος και μαύρο περιλαίμιο.
Ονομασία: Το όνομα «Whistler» (Σφυριχτής) τους δόθηκε ακριβώς λόγω της καθαρότητας και της έντασης των σφυριγμάτων τους.
2. Γένος Colluricincla (11 είδη)
Οι "Κρεουργοτσίχλες" (Shrikethrushes) Χαρακτηριστικά: Παρά το όνομά τους, δεν είναι τσίχλες. Έχουν πιο διακριτικό φτέρωμα (γκρι, καφέ) και είναι γνωστά για τη δύναμη του ράμφους τους και τις εξαιρετικές φωνητικές τους ικανότητες.Εξάπλωση: Κυρίως στην Αυστραλία και τη Νέα Γουινέα.
3. Γένος Melanorectes (Μαύρο Πιτόχουιο)
Είδος: Melanorectes nigrescens (Black Pitohui)Χαρακτηριστικά: Ένα εξ ολοκλήρου μαύρο πουλί που ζει στα ορεινά δάση της Νέας Γουινέας.
Ιδιαιτερότητα: Ανήκει στην ομάδα των πτηνών που φέρουν τοξίνες (βατραχοτοξίνες) στο δέρμα και τα φτερά τους, μια προσαρμογή που τα προστατεύει από θηρευτές και παράσιτα.
4. Γένος Pseudorectes (2 είδη)
Τα "Ψευδο-Πιτόχουια" Είδη: Περιλαμβάνει το Pseudorectes ferrugineus (Rusty Pitohui) και το Pseudorectes incertus.Εμφάνιση: Έχουν χαρακτηριστικό σκουριασμένο ή καφετί χρώμα και ισχυρά ράμφη. Όπως και τα μέλη του γένους Melanorectes, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις τοξικότητας στο φτέρωμά τους.
5. Γένος Coracornis (2 είδη)
Είδη: Coracornis raveni (Maroon-backed Whistler) και Coracornis sanghirensis.Εξάπλωση: Πρόκειται για σπάνια είδη που ζουν σε περιορισμένες περιοχές της Ινδονησίας (νησί Σουλαουέζι). Προτιμούν τα δάση μεγάλου υψομέτρου.
Η Ιδιαιτερότητα των Τοξικών Πτηνών (Pitohui)
Μέσα στην οικογένεια των Παχυκεφαλιδών συναντάμε την εκπληκτική περίπτωση των τοξικών πουλιών.Η τοξίνη (homobatrachotoxin) είναι η ίδια που συναντάται στα βέλη-βατράχους (Phyllobates) της Νότιας Αμερικής.
Τα πουλιά δεν παράγουν μόνα τους την τοξίνη, αλλά την αποκτούν τρώγοντας συγκεκριμένα σκαθάρια (γένος Choresine).
Η επαφή με τα φτερά τους μπορεί να προκαλέσει μούδιασμα ή κάψιμο στον άνθρωπο.
Ετικέτες:
Μυγοθηρίδες
Ευχαριστούμε που διαβάσατε την ανάρτηση Παχυκεφαλίδες
