Μύχος (Puffinus yelkouan)
Ο Μύχος (Yelkouan Shearwater) είναι ένα ενδημικό θαλασσοπούλι της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας. Αν και μοιάζει με τον Αρτέμη, είναι αισθητά μικρότερος, πιο σκουρόχρωμος και διαθέτει ένα πολύ πιο νευρικό και γρήγορο πέταγμα. Ο Μύχος πετά κρατώντας τις φτερούγες του σε μια απόλυτη ευθεία, θυμίζοντας σταυρό που αιωρείται πάνω από το νερό. Σε αντίθεση με το αρχοντικό γλίστρημα του Αρτέμη, ο Μύχος
προτιμά το ενεργητικό πέταγμα με γρήγορα, συνεχή χτυπήματα. Αυτή η τακτική τον καθιστά ταχύτατο ακόμα και χωρίς άνεμο, αλλά τον αναγκάζει να είναι πιο προσεκτικός με τις δυνάμεις του· γι' αυτό και θα τον βρούμε σε πιο σίγουρους ψαρότοπους, σε μικρότερη απόσταση από τις ακτές.
Εμφάνιση και Αναγνώριση
Μέγεθος: Έχει μήκος 30-38 εκ. και άνοιγμα φτερών 75-90 εκ. (περίπου το μέγεθος ενός περιστεριού).Χρωματισμός: Το πάνω μέρος του είναι βαθύ καφέ-μαύρο (πολύ πιο σκούρο από τον Αρτέμη), ενώ το κάτω μέρος είναι λευκό. Η αντίθεση μεταξύ του σκούρου πάνω μέρους και του λευκού κάτω μέρους είναι πολύ έντονη κατά την πτήση.
Ράμφος: Λεπτό, μακρύ και σκουρόχρωμο, με τα τυπικά σωληνωτά ρουθούνια στη βάση του.
Πόδια: Τα πόδια του προεξέχουν ελαφρώς πέρα από την ουρά όταν πετάει, ένα στοιχείο που βοηθά στη διάκρισή του από άλλα είδη μύχων.
Θαλλασοπούλια | Στεγανόποδα | ✔Προκελαριίδες (procellariidae)
Πτήση και Συμπεριφορά
Περίτεχνη Πτήση: Πετάει πολύ χαμηλά πάνω από το νερό με γρήγορα, «κοφτά» χτυπήματα των φτερών, τα οποία διακόπτονται από σύντομα γλιστρήματα. Φαίνεται να «γέρνει» από τη μία πλευρά στην άλλη, εξ ου και το όνομα Shearwater (αυτός που κουρεύει το νερό).Κοινωνικότητα: Συχνά σχηματίζει μεγάλες ομάδες που ξεκουράζονται στην επιφάνεια της θάλασσας, γνωστές ως "rafts" (σχεδίες).
Δεινός Δύτης: Σε αντίθεση με τον Αρτέμη, ο Μύχος είναι εξαιρετικός δύτης. Μπορεί να βουτήξει σε βάθος αρκετών μέτρων χρησιμοποιώντας τις φτερούγες του ως πτερύγια για να κυνηγήσει ψάρια κάτω από την επιφάνεια.
Αναπαραγωγή και Εξάπλωση
Τοποθεσία: Φωλιάζει σε αποικίες σε απόκρημνες ακτές και βραχονησίδες. Η Ελλάδα φιλοξενεί μερικές από τις σημαντικότερες αποικίες παγκοσμίως (π.χ. στις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα).Νυκτόβια Ζωή: Όπως και ο Αρτέμης, πλησιάζει τη στεριά μόνο μετά τη δύση του ηλίου για να προστατευτεί από τους γλάρους. Οι κραυγές του τη νύχτα είναι βραχνές και θυμίζουν έντονο λαχάνιασμα ή πνιχτό γέλιο.
Μετακινήσεις: Δεν πραγματοποιεί τόσο μεγάλα ταξίδια στον Ατλαντικό όσο ο Αρτέμης. Πολλοί πληθυσμοί μετακινούνται προς τη Μαύρη Θάλασσα μετά την αναπαραγωγή για να τραφούν.
Κατάσταση Διατήρησης
Ο Μύχος κατατάσσεται ως Τρωτό (Vulnerable) είδος στην κόκκινη λίστα της IUCN.Απειλές: Η εισαγωγή θηρευτών (αρουραίοι, γάτες) στις νησίδες αναπαραγωγής είναι η μεγαλύτερη απειλή. Επίσης, η ρύπανση από πετρελαιοειδή και η μείωση των ιχθυαποθεμάτων επηρεάζουν άμεσα την επιβίωσή του.
Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και «απόκοσμες» πτυχές αυτών των πουλιών είναι πράγματι η φωνή τους. Αν και στο πέλαγος παραμένουν συνήθως σιωπηλά, όταν πλησιάζουν τις αποικίες τους τη νύχτα, το σκηνικό αλλάζει τελείως.
Ο Αρτέμης: Η φωνή του είναι διάσημη στους νησιώτες και τους ναυτικούς. Θυμίζει έντονα κλάμα μωρού ή έναν μακρόσυρτο, παραπονιάρικο θρήνο που αντηχεί στα βράχια. Είναι αυτός ο ήχος που συχνά τροφοδοτούσε θρύλους για «στοιχειωμένα» ερημονήσια.
Ο Μύχος: Σε αντίθεση με τον Αρτέμη, η φωνή του Μύχου είναι πιο τραχιά και νευρική, όπως και το πέταγμά του. Θυμίζει ένα είδος γρήγορου λαχανιάσματος ή βραχνού κακαρίσματος. Όταν πολλά πουλιά μαζί φωνάζουν από τις στοές τους, δημιουργούν μια «θορυβώδη πανδαισία» που διακόπτει την ησυχία της νύχτας
Ο Αρτέμης: Η φωνή του είναι διάσημη στους νησιώτες και τους ναυτικούς. Θυμίζει έντονα κλάμα μωρού ή έναν μακρόσυρτο, παραπονιάρικο θρήνο που αντηχεί στα βράχια. Είναι αυτός ο ήχος που συχνά τροφοδοτούσε θρύλους για «στοιχειωμένα» ερημονήσια.
Ο Μύχος: Σε αντίθεση με τον Αρτέμη, η φωνή του Μύχου είναι πιο τραχιά και νευρική, όπως και το πέταγμά του. Θυμίζει ένα είδος γρήγορου λαχανιάσματος ή βραχνού κακαρίσματος. Όταν πολλά πουλιά μαζί φωνάζουν από τις στοές τους, δημιουργούν μια «θορυβώδη πανδαισία» που διακόπτει την ησυχία της νύχτας
Πουφίνος (Puffinus)
Όνομα διαφόρων στεγανόποδων πτηνών της τάξης των προκελαριόμορφων. Οι π. χαρακτηρίζονται είτε από την κερατίνη επένδυση, χωρισμένη σε πολλά τμήματα με την οποία είναι εφοδιασμένη η πάνω γνάθος, είτε από δύο σωλήνες, τοποθετημένους στα πλευρά του ράμφους, στην άκρη των οποίων βρίσκονται τα ρουθούνια. Οι π. ζουν επί περίπου 9 μήνες τον χρόνο στις θάλασσες, που τις εγκαταλείπουν μόνο για να φωλιάσουν στις ακτές και να μεγαλώσουν τα μικρά, τα οποία δεν είναι ικανά να κάνουν καταδύσεις και τρέφονται από κάθε είδους οργανική ύλη που βρίσκουν στα νερά. Τυπικός εκπρόσωπος των πουλιών αυτών είναι ο μεγαλόσωμος π. (puffinus kuhlii), με συνολικό μήκος περίπου 40 εκ.· είναι διαδεδομένος στη Μεσόγειο και στον ανατολικό Ατλαντικό. Ο μικρόσωμος π. (puffinus puffinus), είναι λιγότερο κοινός από τον προηγούμενο, αλλά είναι διαδεδομένος σε πολλές περιοχές (από τον Εύξεινο Πόντο και την ανατολική Μεσόγειο μπορεί μερικές φορές να φτάσει μέχρι τις ακτές της Αργεντινής). Ένα τρίτο είδος, ο puffinus assimilis, χαρακτηρίζεται από το πορτοκαλί χρώμα της δακτυλικής μεμβράνης, έχει μήκος μόνο 26 εκ. και ζει στις νότιες θάλασσες.
Όνομα διαφόρων στεγανόποδων πτηνών της τάξης των προκελαριόμορφων. Οι π. χαρακτηρίζονται είτε από την κερατίνη επένδυση, χωρισμένη σε πολλά τμήματα με την οποία είναι εφοδιασμένη η πάνω γνάθος, είτε από δύο σωλήνες, τοποθετημένους στα πλευρά του ράμφους, στην άκρη των οποίων βρίσκονται τα ρουθούνια. Οι π. ζουν επί περίπου 9 μήνες τον χρόνο στις θάλασσες, που τις εγκαταλείπουν μόνο για να φωλιάσουν στις ακτές και να μεγαλώσουν τα μικρά, τα οποία δεν είναι ικανά να κάνουν καταδύσεις και τρέφονται από κάθε είδους οργανική ύλη που βρίσκουν στα νερά. Τυπικός εκπρόσωπος των πουλιών αυτών είναι ο μεγαλόσωμος π. (puffinus kuhlii), με συνολικό μήκος περίπου 40 εκ.· είναι διαδεδομένος στη Μεσόγειο και στον ανατολικό Ατλαντικό. Ο μικρόσωμος π. (puffinus puffinus), είναι λιγότερο κοινός από τον προηγούμενο, αλλά είναι διαδεδομένος σε πολλές περιοχές (από τον Εύξεινο Πόντο και την ανατολική Μεσόγειο μπορεί μερικές φορές να φτάσει μέχρι τις ακτές της Αργεντινής). Ένα τρίτο είδος, ο puffinus assimilis, χαρακτηρίζεται από το πορτοκαλί χρώμα της δακτυλικής μεμβράνης, έχει μήκος μόνο 26 εκ. και ζει στις νότιες θάλασσες.
Ετικέτες:
Θαλλασοπούλια
Ευχαριστούμε που διαβάσατε την ανάρτηση Μύχος
