Ούρια

Ούρια (Uria) Ούρια
Γένος Χαραδριόμορφων πτηνών της οικογένειας των Αλκιδών.
Περιλαμβάνει δύο είδη θαλασσοπουλιών, τα Uria aalge (κοινώς, Λεπτοραμφόκεπφος) και Uria lomvia (κοινώς, Ισλανδόκεπφος), τα οποία συναντώνται στις βόρειες ψυχρές ζώνες του Ατλαντικού και του Ειρηνικού ωκεανού, καθώς και των γειτονικών τους θαλασσών, και μόνο κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγής πλησιάζουν στις ακτές· κατά τα τέλη του φθινοπώρου οι βορειότεροι πληθυσμοί μεταναστεύουν κολυμπώντας προς τον νότο, φτάνοντας μέχρι τη θάλασσα της Καλιφόρνια και τη δυτική Μεσόγειο (το Uria aalge). Το μήκος κυμαίνεται και στα δύο είδη από 38 έως 46 εκατοστά και το βάρος περίπου 1 κιλό, έχουν μαύρο, μακρύ και λεπτό ράμφος, μικρή στρογγυλωπή ουρά, είναι μαύρο στο κεφάλι, στη ράχη και στις φτερούγες και λευκό στην κοιλιά και στο στήθος, ο λαιμός κατά την αναπαραγωγική περίοδο το καλοκαίρι είναι μαύρος ενώ το χειμώνα άσπρος.

Οικογένεια Αλκίδες (Alcidae) | Γένος: Ούρια (Uria) 2 είδη.
Το γένος Uria περιλαμβάνει δύο είδη μεγαλόσωμων αλκιδών που κατοικούν στις αρκτικές και υποαρκτικές ακτές του Ατλαντικού και του Ειρηνικού. Αν και μοιάζουν εξωτερικά με πιγκουίνους λόγω του ασπρόμαυρου χρωματισμού τους, οι Ούριες είναι δεινοί ιπτάμενοι.
Γενικά Χαρακτηριστικά
🔸Μορφολογία: Μαύρο κεφάλι, λαιμός και ράχη, με καθαρό λευκό στήθος και κοιλιά. Διαθέτουν μυτερό, στιβαρό ράμφος.
🔸Καταδύσεις: Είναι εξαιρετικοί κολυμβητές. Χρησιμοποιούν τις φτερούγες τους για να "πετούν" μέσα στο νερό, φτάνοντας συχνά σε βάθη άνω των 100 μέτρων (έχουν καταγραφεί καταδύσεις έως και 180 μέτρα) αναζητώντας ψάρια.
🔸Αναπαραγωγή: Δεν χτίζουν φωλιές. Γεννούν το μοναδικό τους αυγό απευθείας πάνω σε στενά, γυμνά βράχια γκρεμών. Το αυγό έχει σχήμα αχλαδιού (πυραμιδοειδές), ώστε αν σπρωχτεί, να περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του αντί να κυλήσει και να πέσει στον γκρεμό.
Η Ζωή στις Αποικίες
Οι αποικίες των Uria είναι από τα πιο θορυβώδη και πολυσύχναστα μέρη στη φύση. Τα πουλιά στέκονται όρθια στους βράχους, τόσο κοντά το ένα στο άλλο που συχνά ακουμπάνε. Αυτή η πυκνότητα βοηθά στη διατήρηση της θερμότητας και στην προστασία από αρπακτικά όπως οι γλάροι.

◾1. Λεπτοραμφόκεπφος (Uria aalge) Εμφάνιση, χάρτης

🔸Περιγραφή: Έχει μακρύτερο και πιο λεπτό ράμφος σε σχέση με τον συγγενή του. Το κεφάλι και ο λαιμός του έχουν συχνά μια πιο σοκολατί-καφέ απόχρωση παρά καθαρό μαύρο κατά το καλοκαίρι.
🔸Ιδιαίτερο Γνώρισμα: Ορισμένα άτομα (κυρίως στον Βόρειο Ατλαντικό) φέρουν έναν λευκό δακτύλιο γύρω από το μάτι που εκτείνεται προς τα πίσω σαν γραμμή, μια μορφή που ονομάζεται "bridled" (χαλινοφόρος).
🔸Γεωγραφία: Εξαπλώνεται νοτιότερα από τον Ισλανδόκεπφο, φτάνοντας έως την Καλιφόρνια και την Πορτογαλία.

◾2. Ισλανδόκεπφος (Uria lomvia) Εμφάνιση, χάρτης

🔸Περιγραφή: Πιο στιβαρό πουλί με ελαφρώς κοντύτερο και παχύτερο ράμφος. Το φτέρωμά του είναι πιο βαθύ μαύρο.
🔸Ιδιαίτερο Γνώρισμα: Διαθέτει μια χαρακτηριστική λευκή γραμμή (σαν σχισμή) κατά μήκος της άκρης του πάνω ράμφους, η οποία είναι ορατή από κοντά.
🔸Γεωγραφία: Είναι πιο "πιστός" στην Αρκτική. Φωλιάζει σε πιο παγωμένες περιοχές, όπως η Γροιλανδία, η Σπιτσβέργη και τα νησιά της Αρκτικής Ρωσίας.

Περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στη θάλασσα, εκτός από την αναπαραγωγική περίοδο κατά την οποία σχηματίζουν αποικίες σε απόκρημνες παραθαλάσσιες βραχώδεις ακτές ή σε βραχώδη νησιά. Εκτός από την περίφημη πτητική τους ικανότητα, είναι ικανότατα πουλιά στην κολύμβηση και στην κατάδυση, κατά την οποία συλλαμβάνουν διάφορα θαλάσσια ζώα, κυρίως ψάρια, με τα οποία τρέφονται.
Το κρέας τους δεν είναι φαγώσιμο, ενώ αντίθετα τα αβγά τους είναι περιζήτητα.
Το θηλυκό γεννάει την άνοιξη μόνο ένα αβγό μεγέθους 8,1 x 5 εκατοστά, απευθείας στην βραχώδη επιφάνεια. Στην επώαση του οποίου συμμετέχουν και οι δύο γονείς.
Οι νεοσσοί εγκαταλείπουν τη φωλιά περίπου σε τρεις εβδομάδες πηδώντας στη θάλασσα, συχνά από έως και 40 μέτρα ύψος, συνήθως το αρσενικό αναλαμβάνει την παραπέρα φροντίδα των νεοσσών. Αυτή η ασυνήθιστη συμπεριφορά έχει εξελιχθεί γιατί δεν μπορούν να μεταφέρουν πολλή τροφή για τους νεοσσούς, τα ενήλικα είναι αρκετά βαριά και έχουν σχετικά μικρά φτερά.
Το είδος Uria lomvia συναντάται βορειότερα από το Uria aalge και ξεχωρίζει από το βαρύτερο ράμφος του, που φέρει μια λευκή ρίγα σε κάθε πλευρά. Σε ορισμένες περιοχές υπάρχει αλληλοεπικάλυψη μεταξύ των δύο ειδών.

Ετικέτες: Θαλλασοπούλια, Χαραδριόμορφα

Ευχαριστούμε που διαβάσατε την ανάρτηση Ούρια

Back To Top