Αμερικανικός βασιλίσκος

Αμερικανικός βασιλίσκος, Golden-crowned Kinglet (Regulus satrapa)

Μικρό ωδικό πτηνό με μήκος 9 εκατοστά που ζεί στην Αμερική και ανήκει στους Βασιλίσκους. Τα ενήλικα έχουν λαδί-γκρι πάνω φτέρωμα και λευκό χρώμα στο κάτω μέρος, μαύρη λωρίδα στα μάτια και στο κεφάλι το χαρακτηριστικό κίτρινο στέμα ανάμεσα από δύο μαύρες γραμμώσεις, το αρσενικό ξεχωρίζει από μία πορτοκαλί κηλίδα στην κορυφή. Τρέφετε με αράχνες και διάφορα έντομα που βρίσκει στα δέντρα και στους θάμνους. Ο

Ρεγουλίδες

Πυρροβασιλίσκος

Xρυσοβασιλίσκος

Πυρ. της Μαδέρας

Πυρ. της Ταϊβάν

Αμερ. βασιλίσκος

Κοκκινοβασιλίσκος

βιότοπος είναι τα δάση κωνοφόρων στον Καναδά, στις βορειοανατολικές και δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, το Μεξικό και την Κεντρική Αμερική. Οι βόρειοι πληθυσμοί μεταναστεύουν πιο νότια το χειμώνα.
Διαφορά αρσενικού - θηλυκού: Ενώ και τα δύο φύλα έχουν τη χαρακτηριστική μαύρη λωρίδα στο κεφάλι που περιβάλλει το φωτεινό κίτρινο «στέμμα», μόνο το ώριμο αρσενικό διαθέτει μια επιπλέον έντονη πορτοκαλί/φλογερή λωρίδα στο κέντρο αυτού του στέμματος, την οποία ανασηκώνει σαν λοφίο όταν είναι αναστατωμένο.
Αντοχή στο κρύο: Παρά το απειροελάχιστο βάρος του (ζυγίζει μόλις 5-6 γραμμάρια), το είδος αυτό είναι απίστευτα ανθεκτικό και καταφέρνει να επιβιώνει στους παγωμένους χειμώνες της Βόρειας Αμερικής, κουρνιάζοντας ομαδικά σε πυκνά κωνοφόρα δέντρα για να διατηρήσει τη θερμότητά του. Τις παγωμένες νύχτες, έως και τέσσερις ή πέντε βασιλίσκοι στριμώχνονται ο ένας δίπλα στον άλλον σε μια στενή σειρά πάνω σε ένα κλαδί ελάτου, μοιραζόμενοι τη θερμότητα του σώματός τους.
Συνεχής αναζήτηση τροφής: Λόγω του ταχύτατου μεταβολισμού τους, αν μείνουν χωρίς τροφή (κυρίως αυγά εντόμων και προνύμφες που βρίσκουν στις σχισμές των φλοιών) για λίγες ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας, κινδυνεύουν να πεθάνουν από ασιτία.
Φωλιές «μονώσεις»: Οι φωλιές τους είναι αριστουργήματα αρχιτεκτονικής. Χρησιμοποιούν βρύα και λειχήνες, τα οποία «ράβουν» μαζί με ιστούς αράχνης και μεταξιού από κάμπιες, δημιουργώντας ένα παχύ, εύκαμπτο και απόλυτα μονωτικό στρώμα για τα μικρά τους.
Η ελληνική ρίζα «σατράπης»: Το επιστημονικό όνομα satrapa προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη σατράπης (ο κυβερνήτης επαρχίας στην αρχαία Περσία). Οι ορνιθολόγοι επέλεξαν αυτή τη λέξη ως χιουμοριστική «υπερβολή» για να περιγράψουν ένα τόσο μικροσκοπικό πουλάκι που όμως φέρει ένα τόσο έντονο, βασιλικό, χρυσοκίτρινο και πορτοκαλί στέμμα στο κεφάλι του.

Σύγκριση Αμερικανικού και Ευρωπαϊκού Χρυσοβασιλίσκου

Ο Αμερικανικός βασιλίσκος (Regulus satrapa) και ο δικός μας Ευρωπαϊκός Χρυσοβασιλίσκος (Regulus regulus) είναι «ξαδέρφια» με εκπληκτικές ομοιότητες αλλά και σαφείς διαφορές:
Το «πρόσωπο»: Ο αμερικανικός έχει μια πολύ έντονη μαύρη λωρίδα που περνάει από το μάτι και ένα λευκό «φρύδι». Ο ευρωπαϊκός έχει ένα πολύ πιο «ανοιχτό» και ομοιόμορφο πρόσωπο, με αποτέλεσμα το μάτι του να μοιάζει με μεγάλη μαύρη χάντρα.
Το στέμμα: Το πορτοκαλί κέντρο στο στέμμα του αμερικανικού αρσενικού είναι πιο φλογερό και οριοθετείται πιο έντονα από βαθύ μαύρο χρώμα.
Το μέγεθος: Και τα δύο είδη είναι από τα μικρότερα στρουθιόμορφα του πλανήτη. Ζυγίζουν λιγότερο από ένα κέρμα των 2 λεπτών του ευρώ.

Κείμενο: Ζιάκας Ηλίας

Κατηγορία: Συλβιίδες (Sylviidae) | Βασιλίσκοι (Regulus)