Ορνιθοπανίδα: Βλαχοτσίχλονο

Βλαχοτσίχλονο, χονδρομύτης ο ερυθροπώγων (Emberiza hortulana)

Το Βλαχοτσίχλονο (Ortolan Bunting) είναι ένα κομψό στρουθιόμορφο που ξεχωρίζει για τους απαλούς χρωματισμούς του και το μελαγχολικό, αλλά γλυκό του κελάηδημα. Είναι ένα καθαρά μεταναστευτικό είδος που επισκέπτεται τη χώρα μας την άνοιξη από την Αφρική και έχει ένα πολύ μελωδικό, "θλιμμένο" κελάηδημα. Εμφάνιση: Ροδακινί κοιλιά, λαδί κεφάλι, κίτρινο δαχτυλίδι γύρω από το μάτι και ροζ ράμφος. Κοινό είδος σε ένα μεγάλο μέρος της Ελλάδας.

Εμφάνιση και Αναγνώριση

Κεφάλι και Λαιμός: Το αρσενικό έχει ένα χαρακτηριστικό γκρι-λαδί (λαχανί) χρώμα στο κεφάλι και το στήθος.
Λαιμός και "Μουστάκι": Διαθέτει ένα εμφανές κίτρινο-ανοιχτόχρωμο λαιμό και μια λεπτή υποκίτρινη γραμμή σαν "μουστάκι" που κάνει αντίθεση με το λαδί κεφάλι.
Οφθαλμικός Δακτύλιος: Ένα από τα πιο βασικά χαρακτηριστικά του είναι ο λευκωπός-κίτρινος δακτύλιος γύρω από το μάτι, που του δίνει μια "έκπληκτη" έκφραση.
Σώμα: Η κοιλιά και το στήθος έχουν ένα απαλό πορτοκαλί-ροζ (σομόν) χρώμα, ενώ η ράχη είναι καφετιά με μαύρες ραβδώσεις.
Ράμφος: Έχει ένα χαρακτηριστικό ροζ-κοκκινωπό χρώμα, γι' αυτό και στην παλαιότερη ορολογία αναφερόταν ως "ερυθροπώγων" (με κόκκινο πηγούνι/ράμφος).

Βιότοπος και Συμπεριφορά

Πού ζει: Προτιμά ανοιχτές, ηλιόλουστες εκτάσεις με λίγα δέντρα, αμπελώνες, οπωρώνες και πετρώδεις πλαγιές με χαμηλή βλάστηση. Στην Ελλάδα το συναντάμε συχνά σε ημιορεινές περιοχές.
Υψόμετρο: Είναι ο πιο συνήθης εκπρόσωπος του γένους του στη ζώνη πάνω από το δασοόριο, φτάνοντας και ξεπερνώντας τα 2000μ.
Παρουσία στη Βόρεια Ελλάδα: Εκεί το συναντάμε και σε πολύ χαμηλότερα υψόμετρα (ακόμα και από τα 300-400μ.), σε βιότοπους που θυμίζουν υποαλπικά τοπία με διάσπαρτους θάμνους και δέντρα.
Αγροτικό Τοπίο: Προτιμά καλλιεργούμενες εκτάσεις χαμηλής έντασης, όπως αμπέλια ή σπαρμένα χωράφια με φυσικούς φράχτες και σκόρπια δέντρα.
Κελάηδημα: Το τραγούδι του είναι σύντομο και μελωδικό, με 4-6 νότες που καταλήγουν σε μια χαμηλότερη, φλαουτιστή νότα. Είναι ένας από τους πιο όμορφους ήχους της ελληνικής υπαίθρου την άνοιξη.
Διατροφή: Τρέφεται κυρίως με σπόρους στο έδαφος, αλλά κατά την αναπαραγωγή καταναλώνει μεγάλες ποσότητες εντόμων.

Παρουσία στην Ελλάδα

Κατάσταση: Είναι καλοκαιρινός επισκέπτης. Φτάνει στην Ελλάδα τον Απρίλιο από την Αφρική και αναχωρεί νωρίς το φθινόπωρο (Αύγουστο-Σεπτέμβριο).
Κατανομή: Φωλιάζει σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα και σε πολλά νησιά (π.χ. Λέσβο, Χίο), σε περιοχές με παραδοσιακές καλλιέργειες.
Φωλιά: Τη χτίζει το θηλυκό στο έδαφος, καλά κρυμμένη μέσα σε πυκνά χόρτα, σπαρτά ή στη βάση θάμνων.
Απειλές: Δυστυχώς, σε κάποιες χώρες της Ευρώπης (κυρίως στη Γαλλία) το είδος υπέστη τεράστια μείωση λόγω της παράνομης παγίδευσης, καθώς θεωρούνταν γαστρονομική λιχουδιά. Σήμερα προστατεύεται αυστηρά από τη νομοθεσία της ΕΕ.

Κατηγορία: Τσιχλόνια, Εµπεριζίδες (Emberizidae)