Οικογένεια Πελεκανίδες (Pelecanidae) 
Ονομασία τών υδρόβιων πελεκανόμορφων πουλιών τα οποία, σύμφωνα με τη σύγχρονη ταξινόμηση ανήκουν στην οικογένεια pelicanidae, είναι από τα πιο μεγαλόσωμα πουλιά, έχουν αδέξιο βάδισμα και χαρακτηρίζονται από ένα διασταλτό φαρυγγικό σάκο στο κάτω μέρος τού ράμφους μέσα στον οποίο αποθηκεύουν τη λεία τους.
Η λέξη πελεκάνος, προέρχεται από την ελληνική λέξη πελεκυς «τσεκούρι», ονομάστηκε έτσι λόγω τού μεγάλου ράμφους του, που κόβει σαν πέλεκυς.
Είναι ένα μεγάλο υδρόβιο πουλί με τη χαρακτηριστική μεγάλη θήκη στο λαιμό.
H Eλλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Eυρωπαϊκή Eνωση που υπάρχουν πελεκάνοι: οι αργυροπελεκάνοι (Pelecanus crispus) και οι ροδοπελεκάνοι (Pelecanus onocrotalus).
Mπορούμε να ξεχωρίσυμε τα δύο είδη κυρίως όταν πετάνε, μια και το κάτω μέρος της φτερούγας των ροδοπελεκάνων, τα πτητικά φτερά, είναι μαύρο, ενώ στους αργυρπελεκάνους είναι γκριζωπό. Γενικά τα δύο είδη μοιάζουν στην εμφάνιση και στις συνήθειες.
Χωρίζονται σε οκτώ είδη, με κατανομή σε όλες τις ηπείρους εκτός από την Ανταρκτική, συνήθως σε περιοχές με θερμό κλίμα. Το μικρότερο είδος είναι ο καφέ πελεκάνος (Pelecanus occidentalis) ενώ το μεγαλύτερο είναι ο Αργυροπελεκάνος (Pelecanus crispus), με βάρος έως 15 κιλά και μήκος 183 εκατοστά και μέγιστο άνοιγμα φτερών 3 μέτρα. Κοινό γνώρισμα όλων των ειδών πελεκάνων είναι το μεγάλο ράμφος και ο θύλακας που διαστέλλεται.
Οι πελεκάνοι μπορούν να χωριστούν σε δύο ομάδες:
1.- (τα άτομα με ως επί το πλείστον λευκό φτέρωμα των ενηλίκων) Pelecanus conspicillatus, Αργυροπελεκάνος (Pelecanus crispus), Ροδοπελεκάνος (Pelecanus onocrotalus), και Pelecanus erythrorhynchos,
2.- καθώς και σε εκείνους με γκρι ή καφέ φτέρωμα, που φωλιάζουν σε δένδρα: Pelecanus rufescens, Pelecanus philippensis, Pelecanus occidentalis και Pelecanus thagus που φωλιάζει σε βράχια στη θάλασσα, (ο Pelecanus thagus κατατάσεται από πολλούς ορνιθολόγους σαν υποείδος του Pelecanus occidentalis).
Ο πελεκάνος ο δυτικός, ή καστανός (Pelecanus occidentalis), κοινός κυρίως στις νοτιοανατολικές περιοχές των ΗΠA και στα αρχιπελάγη των Αντιλλών και των Μπαχάμας: το υποείδος της καλιφόρνιας είναι διαδεδομένο στις δυτικές ζώνες της Βόρειας Αμερικής και των νησιών Γκαλαπάγκος.
Συμπεριφορά: Είναι εξαιρετικά κοινωνικό πουλί. Συχνά οι ροδοπελεκάνοι ψαρεύουν ομαδικά, σχηματίζοντας πέταλο για να σπρώξουν τα ψάρια στα ρηχά.
Στην Ελλάδα: Αναπαράγεται μόνο στη Μικρή Πρέσπα, αλλά τον συναντάμε σε πολλούς υγροτόπους κατά τη μετανάστευση. Ο Ροδοπελεκάνος είναι μεταναστευτικό πουλί, σπάνιος στη δυτική Ελλάδα, μια αποικία υπάρχει μόνο στη Μικρή Πρέσπα.
Μέγεθος: Ένα από τα μεγαλύτερα πουλιά του πλανήτη (άνοιγμα φτερών έως 3,2 μέτρα).
Εμφάνιση: Έχει γκρίζο-ασημί φτέρωμα, σγουρά φτερά στο πίσω μέρος του κεφαλιού και ο θύλακάς του γίνεται έντονο πορτοκαλί κατά την αναπαραγωγή.
Στην Ελλάδα: Η χώρα μας φιλοξενεί ένα μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού. Σημαντικές αποικίες υπάρχουν στη Μικρή Πρέσπα, στον Αμβρακικό, στη λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου και στη λίμνη Κερκίνη.
Ονομασία τών υδρόβιων πελεκανόμορφων πουλιών τα οποία, σύμφωνα με τη σύγχρονη ταξινόμηση ανήκουν στην οικογένεια pelicanidae, είναι από τα πιο μεγαλόσωμα πουλιά, έχουν αδέξιο βάδισμα και χαρακτηρίζονται από ένα διασταλτό φαρυγγικό σάκο στο κάτω μέρος τού ράμφους μέσα στον οποίο αποθηκεύουν τη λεία τους.
Η λέξη πελεκάνος, προέρχεται από την ελληνική λέξη πελεκυς «τσεκούρι», ονομάστηκε έτσι λόγω τού μεγάλου ράμφους του, που κόβει σαν πέλεκυς.
Είναι ένα μεγάλο υδρόβιο πουλί με τη χαρακτηριστική μεγάλη θήκη στο λαιμό.
Πελεκανόμορφα
Φαλακροκορακίδες
Πελεκανίδες
Φρεγατίδες
Ανιγκίδες
Σουλίδες
Φαεθοντίδες
Ερωδιίδες
Φαλαινοκεφαλίδες
Σκοπίδες
Oι Πελεκάνοι είναι απο τα μεγαλύτερα υδρόβια πουλιά του πλανήτη. Tο άνοιγμα των φτερών τους ξεπερνά τα 3 μέτρα. Ξεχωρίζουν εύκολα απο το μεγάλο μέγεθος, το άσπρο χρώμα και το χαρακτηριστικό μακρύ κιτρινωπό ράμφος με τον δερμάτινο σάκο στην κάτω πλευρά. Φαλακροκορακίδες
Πελεκανίδες
Φρεγατίδες
Ανιγκίδες
Σουλίδες
Φαεθοντίδες
Ερωδιίδες
Φαλαινοκεφαλίδες
Σκοπίδες
H Eλλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Eυρωπαϊκή Eνωση που υπάρχουν πελεκάνοι: οι αργυροπελεκάνοι (Pelecanus crispus) και οι ροδοπελεκάνοι (Pelecanus onocrotalus).
Mπορούμε να ξεχωρίσυμε τα δύο είδη κυρίως όταν πετάνε, μια και το κάτω μέρος της φτερούγας των ροδοπελεκάνων, τα πτητικά φτερά, είναι μαύρο, ενώ στους αργυρπελεκάνους είναι γκριζωπό. Γενικά τα δύο είδη μοιάζουν στην εμφάνιση και στις συνήθειες.
Χωρίζονται σε οκτώ είδη, με κατανομή σε όλες τις ηπείρους εκτός από την Ανταρκτική, συνήθως σε περιοχές με θερμό κλίμα. Το μικρότερο είδος είναι ο καφέ πελεκάνος (Pelecanus occidentalis) ενώ το μεγαλύτερο είναι ο Αργυροπελεκάνος (Pelecanus crispus), με βάρος έως 15 κιλά και μήκος 183 εκατοστά και μέγιστο άνοιγμα φτερών 3 μέτρα. Κοινό γνώρισμα όλων των ειδών πελεκάνων είναι το μεγάλο ράμφος και ο θύλακας που διαστέλλεται.
Οι πελεκάνοι μπορούν να χωριστούν σε δύο ομάδες:
1.- (τα άτομα με ως επί το πλείστον λευκό φτέρωμα των ενηλίκων) Pelecanus conspicillatus, Αργυροπελεκάνος (Pelecanus crispus), Ροδοπελεκάνος (Pelecanus onocrotalus), και Pelecanus erythrorhynchos,
2.- καθώς και σε εκείνους με γκρι ή καφέ φτέρωμα, που φωλιάζουν σε δένδρα: Pelecanus rufescens, Pelecanus philippensis, Pelecanus occidentalis και Pelecanus thagus που φωλιάζει σε βράχια στη θάλασσα, (ο Pelecanus thagus κατατάσεται από πολλούς ορνιθολόγους σαν υποείδος του Pelecanus occidentalis).
Ο πελεκάνος ο δυτικός, ή καστανός (Pelecanus occidentalis), κοινός κυρίως στις νοτιοανατολικές περιοχές των ΗΠA και στα αρχιπελάγη των Αντιλλών και των Μπαχάμας: το υποείδος της καλιφόρνιας είναι διαδεδομένο στις δυτικές ζώνες της Βόρειας Αμερικής και των νησιών Γκαλαπάγκος.
Κατηγορία: Υδρόβια & Παρυδάτια
Οι Πελεκάνοι είναι από τα πιο εντυπωσιακά και αναγνωρίσιμα πουλιά στον πλανήτη. Χαρακτηρίζονται από το τεράστιο ράμφος τους και τον ελαστικό δερμάτινο θύλακα (σάκο) στο κάτω μέρος του, τον οποίο χρησιμοποιούν ως "απόχη" για το ψάρεμα.Ροδοπελεκάνος, Great White Pelican (Pelecanus onocrotalus)
Εμφάνιση: Κατάλευκος με μια διακριτική ρόδινη απόχρωση. Στην πτήση ξεχωρίζει από τον Αργυροπελεκάνο λόγω των μαύρων πρωτευόντων φτερών στην κάτω πλευρά των φτερούγων.Συμπεριφορά: Είναι εξαιρετικά κοινωνικό πουλί. Συχνά οι ροδοπελεκάνοι ψαρεύουν ομαδικά, σχηματίζοντας πέταλο για να σπρώξουν τα ψάρια στα ρηχά.
Στην Ελλάδα: Αναπαράγεται μόνο στη Μικρή Πρέσπα, αλλά τον συναντάμε σε πολλούς υγροτόπους κατά τη μετανάστευση. Ο Ροδοπελεκάνος είναι μεταναστευτικό πουλί, σπάνιος στη δυτική Ελλάδα, μια αποικία υπάρχει μόνο στη Μικρή Πρέσπα.
Αργυροπελεκάνος, Dalmatian Pelican (Pelecanus crispus)
Κατάσταση: Το σπανιότερο είδος πελεκάνου στον κόσμο.Μέγεθος: Ένα από τα μεγαλύτερα πουλιά του πλανήτη (άνοιγμα φτερών έως 3,2 μέτρα).
Εμφάνιση: Έχει γκρίζο-ασημί φτέρωμα, σγουρά φτερά στο πίσω μέρος του κεφαλιού και ο θύλακάς του γίνεται έντονο πορτοκαλί κατά την αναπαραγωγή.
Στην Ελλάδα: Η χώρα μας φιλοξενεί ένα μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού. Σημαντικές αποικίες υπάρχουν στη Μικρή Πρέσπα, στον Αμβρακικό, στη λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου και στη λίμνη Κερκίνη.
Οι Πελεκάνοι της Αμερικής
American White Pelican (Pelecanus erythrorhynchos)
Μεγάλος λευκός πελεκάνος που αναπαράγεται στο εσωτερικό της Βόρειας Αμερικής. Την άνοιξη, αναπτύσσει μια περίεργη "κεράτινη" προεξοχή πάνω στο ράμφος του.
Brown Pelican (Pelecanus occidentalis)
Ο μικρότερος των πελεκάνων και ο μοναδικός που ψαρεύει με εντυπωσιακές βουτιές από μεγάλο ύψος στη θάλασσα.
Peruvian Pelican (Pelecanus thagus)
Μοιάζει με τον καφέ πελεκάνο αλλά είναι πολύ μεγαλύτερος. Ζει στις ακτές του Ειρηνικού στη Νότια Αμερική.
Άλλα είδη του Κόσμου
Pink-backed Pelican (Pelecanus rufescens)
Μικρόσωμος πελεκάνος της Αφρικής, με χαρακτηριστική ροζ απόχρωση στη ράχη.
Spot-billed Pelican (Pelecanus philippensis)
Απαντάται στη Νότια Ασία. Ο θύλακάς του έχει χαρακτηριστικές σκούρες κηλίδες.
Australian Pelican (Pelecanus conspicillatus)
Διαθέτει το μακρύτερο ράμφος από οποιοδήποτε πουλί στον κόσμο (έως 50 εκ.). Έχει έντονη ασπρόμαυρη εμφάνιση.
Πελεκανόμορφα (pelecaniformes)
Τάξη πτηνών, που χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι τα δάκτυλά τους είναι ενωμένα με νηκτική μεμβράνη, τεντωμένη όχι μόνο ανάμεσα στα 3 μπροστινά δάκτυλα, αλλά και ανάμεσα στο δεύτερο δάκτυλο και τον αντίχειρα, που είναι γυρισμένος προς τα πίσω. Τα πουλιά αυτά βαδίζουν δύσκολα. Έχουν μακρύ και δυνατό ράμφος και πυκνό φτέρωμα. Τα περισσότερα ζουν στις ακροθαλασσιές ενώ άλλα μόνο στις μεγάλες λίμνες και στις όχθες των ποταμών. Η τάξη αυτή αριθμεί περίπου 59 είδη με παγκόσμια εξάπλωση, τα οποία κατανέμονται σε 6 οικογένειες:
Οι κυριότερες οικογένειες πελεκανόμορφων είναι οι
1. πελεκανίδες (pelecanidae),
2. φαεθοντίδες (phaethontidae),
3. φαλακροκορακίδες (phalacrocoracidae),
4. φρεγατίδες (fregatidae),
5. ανχινγκίδες (anchingidae) και
6. σουλίδες (sulidae).
Τάξη πτηνών, που χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι τα δάκτυλά τους είναι ενωμένα με νηκτική μεμβράνη, τεντωμένη όχι μόνο ανάμεσα στα 3 μπροστινά δάκτυλα, αλλά και ανάμεσα στο δεύτερο δάκτυλο και τον αντίχειρα, που είναι γυρισμένος προς τα πίσω. Τα πουλιά αυτά βαδίζουν δύσκολα. Έχουν μακρύ και δυνατό ράμφος και πυκνό φτέρωμα. Τα περισσότερα ζουν στις ακροθαλασσιές ενώ άλλα μόνο στις μεγάλες λίμνες και στις όχθες των ποταμών. Η τάξη αυτή αριθμεί περίπου 59 είδη με παγκόσμια εξάπλωση, τα οποία κατανέμονται σε 6 οικογένειες:
Οι κυριότερες οικογένειες πελεκανόμορφων είναι οι
1. πελεκανίδες (pelecanidae),
2. φαεθοντίδες (phaethontidae),
3. φαλακροκορακίδες (phalacrocoracidae),
4. φρεγατίδες (fregatidae),
5. ανχινγκίδες (anchingidae) και
6. σουλίδες (sulidae).
