Τσαρτσάρα, κίχλη η ιξοφάγος, Γερακότσιχλα (Turdus viscivorus) 
Η Τσαρτσάρα, γνωστή και ως "Γερακότσιχλα" ή "Ιξοφάγος", είναι ένα στιβαρό στρουθιόμορφο πτηνό που ξεχωρίζει από τις άλλες τσίχλες λόγω του μεγέθους της και της όρθιας, υπερήφανης στάσης της. Είναι η λιγότερο μεταναστευτική από τις υπόλοιπες τσίχλες. Το φθινόπωρο σχηματίζει χαλαρές ομάδες από οικογένειες.
Το χειμώνα συνήθως ζει μοναχικά. Παλιότερα υπήρχε μόνο σε μεσαία και υψηλότερα ηπειρωτικά
(«κίχλη ἰξοβόρος», αυτός που τρώει τον καρπό τού ιξού, Αριστοτέλης) ιξός ή οξός, το παρασιτικό φυτό viscum album που ζει πάνω στη βαλανιδιά και σε άλλα δέντρα.
🔸Φτέρωμα: Η ράχη της είναι γκριζοκάστανη. Το στήθος και η κοιλιά είναι υπόλευκα, γεμάτα με στρογγυλές μαύρες κηλίδες (σε αντίθεση με τις κηλίδες σε σχήμα "βέλους" της κοινής τσίχλας).
🔸Πτήση: Πετά με ισχυρά χτυπήματα των φτερών που διακόπτονται από σύντομα κλεισίματα, δίνοντας μια κυματιστή κίνηση. Κατά την πτήση, οι εσωτερικές πλευρές των φτερών φαίνονται λευκές, κάτι που αποτελεί βασικό διακριτικό γνώρισμα.
🔸Συμβίωση: Η Τσαρτσάρα τρέφεται με τους κολλώδεις καρπούς του γκι (Viscum album). Καθώς καθαρίζει το ράμφος της στα κλαδιά των δέντρων ή μέσω των περιττωμάτων της, βοηθά στη διασπορά των σπόρων του παρασιτικού αυτού φυτού.
🔸Εδαφικότητα: Τον χειμώνα, η Τσαρτσάρα υπερασπίζεται με μεγάλη επιθετικότητα "δικά της" δέντρα που έχουν καρπούς, διώχνοντας ακόμα και μεγαλύτερα πουλιά. Είναι είδος που ζει κοπαδιαστά κυρίως, στα τέλη του καλοκαιριού και αρχές του φθινοπώρου.
🔸Στην Ελλάδα: Είναι μόνιμος κάτοικος στις ορεινές και ημιορεινές περιοχές, ενώ τον χειμώνα οι πληθυσμοί ενισχύονται από μετανάστες του Βορρά που κατεβαίνουν σε χαμηλότερα υψόμετρα.
🔸Κραυγή Συναγερμού: Ένας χαρακτηριστικός, ξηρός και "γρεζάτος" ήχος που μοιάζει με καστάνια: "τσρρρρ-τσρρρρ".
Αρχίζει να γεννάει στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου, ενώ στο βορρά η έναρξη της ωοτοκίας φτάνει και τις αρχές Μάιου. Γεννάει 3-5 αυγά και φωλεοποιεί 2-3 φορές. Η διάρκεια της επώασης είναι 12-15 ημέρες και οι νεοσσοί πετούν στις 12-15 ημέρες.

Η Τσαρτσάρα, γνωστή και ως "Γερακότσιχλα" ή "Ιξοφάγος", είναι ένα στιβαρό στρουθιόμορφο πτηνό που ξεχωρίζει από τις άλλες τσίχλες λόγω του μεγέθους της και της όρθιας, υπερήφανης στάσης της. Είναι η λιγότερο μεταναστευτική από τις υπόλοιπες τσίχλες. Το φθινόπωρο σχηματίζει χαλαρές ομάδες από οικογένειες.
Το χειμώνα συνήθως ζει μοναχικά. Παλιότερα υπήρχε μόνο σε μεσαία και υψηλότερα ηπειρωτικά
Κιχλίδες
Κοκκινότσιχλα
Κελαηδότσιχλα
Τσαρτσάρα
Κεδρότσιχλα
Κότσυφας
Χιονοκότσυφας
Monticola
Γαλαζοκότσυφας
Πορροκότσυφας
γεωγραφικά πλάτη. Αλλά τα τελευταία 200 χρόνια έχει επεκταθεί στην ωκεάνια ζώνη, κυρίως στη Βρετανία και την Ιρλανδία. Στη βόρεια και ανατολική εξάπλωση της στην Ευρώπη οι πληθυσμοί της είναι μεταναστευτικοί, ενώ στη νότια και δυτική εξάπλωση είναι περισσότερο ενδημικοί. Εκεί παρατηρούνται μικρές τοπικές μετακινήσεις κυρίως για εξεύρεση τροφής.Κοκκινότσιχλα
Κελαηδότσιχλα
Τσαρτσάρα
Κεδρότσιχλα
Κότσυφας
Χιονοκότσυφας
Monticola
Γαλαζοκότσυφας
Πορροκότσυφας
(«κίχλη ἰξοβόρος», αυτός που τρώει τον καρπό τού ιξού, Αριστοτέλης) ιξός ή οξός, το παρασιτικό φυτό viscum album που ζει πάνω στη βαλανιδιά και σε άλλα δέντρα.
Εμφάνιση και Μορφολογία
🔸Μέγεθος: Είναι η μεγαλύτερη τσίχλα της ηπείρου μας, με μήκος 27-28 εκ. Είναι αισθητά μεγαλύτερη από την Κοινή Τσίχλα (Turdus philomelos).🔸Φτέρωμα: Η ράχη της είναι γκριζοκάστανη. Το στήθος και η κοιλιά είναι υπόλευκα, γεμάτα με στρογγυλές μαύρες κηλίδες (σε αντίθεση με τις κηλίδες σε σχήμα "βέλους" της κοινής τσίχλας).
🔸Πτήση: Πετά με ισχυρά χτυπήματα των φτερών που διακόπτονται από σύντομα κλεισίματα, δίνοντας μια κυματιστή κίνηση. Κατά την πτήση, οι εσωτερικές πλευρές των φτερών φαίνονται λευκές, κάτι που αποτελεί βασικό διακριτικό γνώρισμα.
Γιατί "Ιξοφάγος";
Το επιστημονικό όνομα viscivorus σημαίνει κυριολεκτικά "αυτή που τρώει τον ιξό" (γκι).🔸Συμβίωση: Η Τσαρτσάρα τρέφεται με τους κολλώδεις καρπούς του γκι (Viscum album). Καθώς καθαρίζει το ράμφος της στα κλαδιά των δέντρων ή μέσω των περιττωμάτων της, βοηθά στη διασπορά των σπόρων του παρασιτικού αυτού φυτού.
🔸Εδαφικότητα: Τον χειμώνα, η Τσαρτσάρα υπερασπίζεται με μεγάλη επιθετικότητα "δικά της" δέντρα που έχουν καρπούς, διώχνοντας ακόμα και μεγαλύτερα πουλιά. Είναι είδος που ζει κοπαδιαστά κυρίως, στα τέλη του καλοκαιριού και αρχές του φθινοπώρου.
Βιότοπος και Εξάπλωση
🔸Πού ζει: Προτιμά ανοιχτά δάση, παρυφές δασών, ορεινά λιβάδια, αλλά και μεγάλα πάρκα ή κήπους. Στην Ελλάδα τη βρίσκουμε συχνά σε ελατοδάση και δάση πεύκης. Σε ορεινές περιοχές προτιμά μεσαία υψόμετρα από 800-1800 μέτρα. Στη μεσογειακή ζώνη επιλέγει βιότοπους με ψηλά δέντρα και ανοικτές χορτολιβαδικές εκτάσεις. Όχι όμως κοντά σε ανθρώπους. Αποφεύγει γυμνές από δέντρα περιοχές ακόμα και αυτές με αραιή κάλυψη καθώς και τους υγροτόπους.🔸Στην Ελλάδα: Είναι μόνιμος κάτοικος στις ορεινές και ημιορεινές περιοχές, ενώ τον χειμώνα οι πληθυσμοί ενισχύονται από μετανάστες του Βορρά που κατεβαίνουν σε χαμηλότερα υψόμετρα.
Φωνή και Κελάηδημα
🔸Τραγούδι: Είναι δυνατό και μελαγχολικό, θυμίζοντας κάπως τον Κότσυφα αλλά με πιο σύντομες και λιγότερο περίπλοκες φράσεις. Συχνά τραγουδά από την κορυφή ψηλών δέντρων, ακόμα και με άσχημο καιρό (γι' αυτό στην Αγγλία τη λένε "Stormcock").🔸Κραυγή Συναγερμού: Ένας χαρακτηριστικός, ξηρός και "γρεζάτος" ήχος που μοιάζει με καστάνια: "τσρρρρ-τσρρρρ".
Αναπαραγωγή:
Μετά των Οκτώβριο βλέπουμε τα ζευγάρια ή μεμονωμένα άτομα να αμύνονται συγκεκριμένες περιοχές όπως ομάδες δέντρων όπου υπάρχει τροφή. Οι χωροκράτειες που καταλαμβάνουν τα ζευγάρια είναι πολύ μεγάλες σε σύγκριση με αυτές του κότσυφα και της κελαηδότσιχλας στην ίδια περιοχή.Τροφή
Τρέφεται με μια ποικιλία ασπόνδυλων και με καρπούς κυρίως το φθινόπωρο και το χειμώνα. Τρέφεται στο έδαφος, στα δέντρα και τους θάμνους, καθώς και στον αέρα όπου συλλαμβάνει έντομα. Επίσης τη βλέπουμε να πετάει στο ενάμιση μέτρο από το έδαφος για να συλλέξει βατόμουρα.Συμπεριφορά
Είναι πιο "άγριο" πουλί από την κοινή τσίχλα ή τον κότσυφα και διατηρεί μεγαλύτερες αποστάσεις από τον άνθρωπο. Όταν αισθανθεί κίνδυνο, πετάει μακριά εκπέμποντας τη χαρακτηριστική "καστάνια" της.Αρχίζει να γεννάει στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου, ενώ στο βορρά η έναρξη της ωοτοκίας φτάνει και τις αρχές Μάιου. Γεννάει 3-5 αυγά και φωλεοποιεί 2-3 φορές. Η διάρκεια της επώασης είναι 12-15 ημέρες και οι νεοσσοί πετούν στις 12-15 ημέρες.
Ετικέτες:
Κιχλίδες
Ευχαριστούμε που διαβάσατε την ανάρτηση Τσαρτσάρα