Τσίχλες ή Κιχλίδες (Turdus) 
Το γένος Τσίχλες ή Κιχλίδες (Turdus) ανήκει στην οικογένεια Τουρδιδίδες (Turdidae). Κύριο χαρακτηριστικό τα σχετικά μακριά πόδια και τα μεγάλα μάτια. Τρέφονται κυρίως με άγρια φρούτα όπως άγρια βατόμουρα και με ασπόνδυλα όπως διάφορα έντομα και σκουλήκια που συχνά αναζητούν στο έδαφος. Συναντώνται στην εύκρατη και τροπική ζώνη. Πολλά είδη είναι μεταναστευτικά. Τα περισότερα είδη έχουν συνήθως καφετί ή καστανό το πάνω φτέρωμα ενώ το κάτω ανοιχτόχρωμο διάστικτο με μαύρες κηλίδες.
Το πιό γνωστό και ευρέως διαδεδομένο είδος στην Ευρώπη είναι ο Κότσυφας (Turdus merula), ενώ στην βόρειο Αμερική το Τούρδος ο μεταναστευτικός, American Robin (Turdus migratorius).
Οι Τσίχλες συχνάζουν συνήθως σε δάση και σε θαμνώδεις περιοχές. Είναι παμφάγα πουλιά, τρεφόμενα κυρίως με έντομα, μικρά ασπόνδυλα, αλλά και καρπούς. Την άνοιξη, περίοδο κατά την οποία ακούγεται συχνότερα το μελωδικό κελάηδημα των αρσενικών Τσίχλες, κατασκευάζουν φωλιά σε σχήμα κυπέλλου, όπου τα θηλυκά αποθέτουν τα αβγά τους. Οι πληθυσμοί των βόρειων περιοχών μεταναστεύουν νοτιότερα το φθινόπωρο.
Ο πιο κοινός αντιπρόσωπος του γένους στην Ευρώπη είναι το είδος Κελαηδότσιχλα (Turdus philomelos), που ζει και στην Ελλάδα. Το πουλί αυτό έχει μήκος 23 εκ. και το φτέρωμά του, παρόμοιο στα δύο φύλα, είναι καστανό στη ράχη και διάστικτο, λευκό στην κοιλιά. Συχνάζει σε δάση και σε κήπους και φωλιάζει συνήθως σε θάμνους και άλλα ξυλώδη φυτά, σπανιότερα σε κτίρια. Το αρσενικό κελαηδά δυνατά επαναλαμβάνοντας την ίδια σύντομη φράση.
Άλλα ευρωπαϊκά είδη τα οποία συναντώνται και στην Ελλάδα είναι το Turdus viscivorus, γνωστό και ως Τσαρτσάρα, και το Turdus torquatus, κοινώς Χιονοκότσυφας. Το πρώτο, μεγαλύτερο σε μέγεθος από την κοινή τσίχλα, έχει γκριζοκάστανη ράχη, ενώ η κοιλιά του είναι πιο σκούρα με ευδιάκριτες στρογγυλές κηλίδες. Είναι κοινό σε ανοιχτά δάση και σε καλλιεργούμενες εκτάσεις της Ευρώπης και της Ασίας και αρκετοί βόρειοι πληθυσμοί του διαχειμάζουν νοτιότερα.
Ο Χιονοκότσυφας ζει σε μεγάλα υψόμετρα της δυτικής και κεντρικής Ευρώπης και οι περισσότεροι πληθυσμοί της είναι μεταναστευτικοί. Στην Ελλάδα θεωρείται σπάνιο πουλί και φωλιάζει μόνο σε ορισμένες ορεινές περιοχές της Θράκης. Το αρσενικό του είδους διακρίνεται από το μαύρο φτέρωμά του που εμφανίζει μια λευκή, ημισεληνοειδή περιοχή στο στήθος· το φτέρωμα του θηλυκού είναι καστανωπό και η ημισέληνος λιγότερο ευδιάκριτη, ενώ στα μικρά μπορεί να απουσιάζει.
Στην Ελλάδα συναντώνται επίσης, ως χειμερινοί επισκέπτες, τα είδη Turdus pilaris (κοινώς Κεδρότσιχλα) και Turdus iliacus (κοινώς Κοκκινότσιχλα), ενώ σποραδικά εμφανίζεται και το είδος Turdus ruficolis (κοινώς μαυρόλαιμη τσίχλα).
Η Κοκκινότσιχλα φωλιάζει στα δάση κωνοφόρων ή σημύδας, ή στην τούνδρα της βόρειας Ευρώπης και της Ασίας, ενώ το φθινόπωρο μετακινείται προς τον νότο. Είναι μικρόσωμο πουλί και έχει παρόμοιους χρωματισμούς με την κοινή τσίχλα· διακρίνεται, ωστόσο, από το κόκκινο χρώμα του φτερώματος στις πλευρές και στην κάτω επιφάνεια των φτερούγων, αλλά και από μία λευκή ταινία που φέρει πάνω από κάθε μάτι.
Τα Γένη της Οικογένειας
Κότσυφας (Turdus merula): Το πιο κοινό είδος στην Ελλάδα, με το χαρακτηριστικό μαύρο φτέρωμα και κίτρινο ράμφος στο αρσενικό.
Τσίχλα (Turdus philomelos): Γνωστή για το υπέροχο τραγούδι της και το καφέ-ραβδωτό στήθος.
Δενδροτσίχλα (Turdus viscivorus): Η μεγαλύτερη τσίχλα της Ευρώπης.
Eastern Bluebird (Sialia sialis)
Hermit Thrush (Catharus guttatus)
Scaly Thrush (Zoothera dauma)
Townsend's Solitaire (Myadestes townsendi)
Cochoa (4 είδη): Σπάνια και πολύχρωμα πουλιά των δασών της ΝΑ Ασίας.
Hylocichla: Περιλαμβάνει την Wood Thrush της Αμερικής.
Ixoreus: Περιλαμβάνει την Varied Thrush, χαρακτηριστική των δασών του Βορειοδυτικού Ειρηνικού.
Neocossyphus & Stizorhina: Αφρικανικά είδη που συχνά ακολουθούν στρατιές μυρμηγκιών για να τραφούν.
Chlamydochaera (Fruithunter): Ενδημικό του Βόρνεο, εξειδικευμένο στην καρποφαγία.
Pinarornis (Boulder Chat): Ζει σε βραχώδεις περιοχές της Αφρικής.
Cichlopsis, Entomodestes, Ridgwayia: Σπάνια γένη της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής.
Οικολογικός Ρόλος
Οι Τσιχλίδες παίζουν ζωτικό ρόλο στα οικοσυστήματα ως:
Διασπορείς σπόρων: Καταναλώνοντας καρπούς, βοηθούν στην αναγέννηση των δασών.
Έλεγχος πληθυσμών εντόμων: Τρέφονται με μεγάλες ποσότητες ασπόνδυλων.
Δείκτες υγείας δασών: Πολλά είδη είναι ευαίσθητα στην αποδάσωση και τη ρύπανση.

Το γένος Τσίχλες ή Κιχλίδες (Turdus) ανήκει στην οικογένεια Τουρδιδίδες (Turdidae). Κύριο χαρακτηριστικό τα σχετικά μακριά πόδια και τα μεγάλα μάτια. Τρέφονται κυρίως με άγρια φρούτα όπως άγρια βατόμουρα και με ασπόνδυλα όπως διάφορα έντομα και σκουλήκια που συχνά αναζητούν στο έδαφος. Συναντώνται στην εύκρατη και τροπική ζώνη. Πολλά είδη είναι μεταναστευτικά. Τα περισότερα είδη έχουν συνήθως καφετί ή καστανό το πάνω φτέρωμα ενώ το κάτω ανοιχτόχρωμο διάστικτο με μαύρες κηλίδες.
Το πιό γνωστό και ευρέως διαδεδομένο είδος στην Ευρώπη είναι ο Κότσυφας (Turdus merula), ενώ στην βόρειο Αμερική το Τούρδος ο μεταναστευτικός, American Robin (Turdus migratorius).
Περιγραφή από τον Αριστοτέλη
τών δέ κοττύφων δύο γένη εσίν, ό μέν έτερος μέλας καί πανταχού ών, ό δ΄έτερος έκλευκος, τό δέ μέγεθος ίσος εκείνω, καί ή φωνή παραπλησία εκείνω, εσίν, δ΄ούτος έν Κυλλήνη τής Αρκαδίας, άλλοθι δ΄ουδαμού. Τούτων όμοιος τώ μέλανι κοττύφω εσί λαιός, τό μέγεθος μικρώ ελάτων, ούτος επί τών πετρών καί επί τών κεράμων τάς διατριβάς ποιείται, τό δέ ρύγχος ού φοινικούν έχει καθάπερ ό κόττυφος. Κιχλών δ΄είδη τρία, ή μέν ιξοβόρος, αύτη δ΄ούκ εσθίει αλλ΄ιξόν καί ρητίνην, τό δέ μέγεθος όσον κόττυφος. Άλλη δ΄ήν καλούσι τινες ιλιάδα, ελαχίστη τε τούτων καί ήττον ποικίλη.
΄Εστι δέ τις πετραίος ώ όνομα κύανος, ούτος ό όρνις έν Νισύρω μάλιστα εστί, ποιείται δ΄επί τών πετρών τάς διατριβάς. Το δέ μέγεθος κοττύφου μέν ελάττων, σπίζης δέ, μείζων μικρώ. μεγαλόπους δέ, καί πρός τάς πέτρας προσαναβαίνει. κυανούς όλος, τό δέ ρύγχος έχει λεπτόν και μακρόν, σκέλη δέ βραχέα τή πίπω παρόμοια.
τών δέ κοττύφων δύο γένη εσίν, ό μέν έτερος μέλας καί πανταχού ών, ό δ΄έτερος έκλευκος, τό δέ μέγεθος ίσος εκείνω, καί ή φωνή παραπλησία εκείνω, εσίν, δ΄ούτος έν Κυλλήνη τής Αρκαδίας, άλλοθι δ΄ουδαμού. Τούτων όμοιος τώ μέλανι κοττύφω εσί λαιός, τό μέγεθος μικρώ ελάτων, ούτος επί τών πετρών καί επί τών κεράμων τάς διατριβάς ποιείται, τό δέ ρύγχος ού φοινικούν έχει καθάπερ ό κόττυφος. Κιχλών δ΄είδη τρία, ή μέν ιξοβόρος, αύτη δ΄ούκ εσθίει αλλ΄ιξόν καί ρητίνην, τό δέ μέγεθος όσον κόττυφος. Άλλη δ΄ήν καλούσι τινες ιλιάδα, ελαχίστη τε τούτων καί ήττον ποικίλη.
΄Εστι δέ τις πετραίος ώ όνομα κύανος, ούτος ό όρνις έν Νισύρω μάλιστα εστί, ποιείται δ΄επί τών πετρών τάς διατριβάς. Το δέ μέγεθος κοττύφου μέν ελάττων, σπίζης δέ, μείζων μικρώ. μεγαλόπους δέ, καί πρός τάς πέτρας προσαναβαίνει. κυανούς όλος, τό δέ ρύγχος έχει λεπτόν και μακρόν, σκέλη δέ βραχέα τή πίπω παρόμοια.
Υπάρχουν τα ακόλουθα είδη στο γένος Κιχλίδες (Turdus)
Κότσυφας
Turdus merula
Κοκκινότσιχλα
Turdus iliacus
Κελαηδότσιχλα
Turdus philomelos
Κεδρότσιχλα
Turdus pilaris
Τσαρτσάρα
Turdus viscivorus
Χιονοκότσυφας
Turdus torquatus
Ο πιο κοινός αντιπρόσωπος του γένους στην Ευρώπη είναι το είδος Κελαηδότσιχλα (Turdus philomelos), που ζει και στην Ελλάδα. Το πουλί αυτό έχει μήκος 23 εκ. και το φτέρωμά του, παρόμοιο στα δύο φύλα, είναι καστανό στη ράχη και διάστικτο, λευκό στην κοιλιά. Συχνάζει σε δάση και σε κήπους και φωλιάζει συνήθως σε θάμνους και άλλα ξυλώδη φυτά, σπανιότερα σε κτίρια. Το αρσενικό κελαηδά δυνατά επαναλαμβάνοντας την ίδια σύντομη φράση.
Άλλα ευρωπαϊκά είδη τα οποία συναντώνται και στην Ελλάδα είναι το Turdus viscivorus, γνωστό και ως Τσαρτσάρα, και το Turdus torquatus, κοινώς Χιονοκότσυφας. Το πρώτο, μεγαλύτερο σε μέγεθος από την κοινή τσίχλα, έχει γκριζοκάστανη ράχη, ενώ η κοιλιά του είναι πιο σκούρα με ευδιάκριτες στρογγυλές κηλίδες. Είναι κοινό σε ανοιχτά δάση και σε καλλιεργούμενες εκτάσεις της Ευρώπης και της Ασίας και αρκετοί βόρειοι πληθυσμοί του διαχειμάζουν νοτιότερα.
Ο Χιονοκότσυφας ζει σε μεγάλα υψόμετρα της δυτικής και κεντρικής Ευρώπης και οι περισσότεροι πληθυσμοί της είναι μεταναστευτικοί. Στην Ελλάδα θεωρείται σπάνιο πουλί και φωλιάζει μόνο σε ορισμένες ορεινές περιοχές της Θράκης. Το αρσενικό του είδους διακρίνεται από το μαύρο φτέρωμά του που εμφανίζει μια λευκή, ημισεληνοειδή περιοχή στο στήθος· το φτέρωμα του θηλυκού είναι καστανωπό και η ημισέληνος λιγότερο ευδιάκριτη, ενώ στα μικρά μπορεί να απουσιάζει.
Στην Ελλάδα συναντώνται επίσης, ως χειμερινοί επισκέπτες, τα είδη Turdus pilaris (κοινώς Κεδρότσιχλα) και Turdus iliacus (κοινώς Κοκκινότσιχλα), ενώ σποραδικά εμφανίζεται και το είδος Turdus ruficolis (κοινώς μαυρόλαιμη τσίχλα).
Κιχλίδες
Κοκκινότσιχλα
Κελαηδότσιχλα
Τσαρτσάρα
Κεδρότσιχλα
Κότσυφας
Χιονοκότσυφας
Monticola
Γαλαζοκότσυφας
Πορροκότσυφας
Η Κεδρότσιχλα, συνολικού μήκους περίπου 25 εκ., αναπαράγεται στις βόρειες περιοχές της Ευρώπης και της Ασίας και συνήθως διαχειμάζει νοτιότερα. Είναι αγελαίο πουλί, σε αντίθεση με τις περισσότερες Τσίχλες. Τα δύο φύλα είναι παρόμοια, με καστανή ράχη, γκρίζο κεφάλι και ουροπύγιο, λευκωπή κοιλιά και σκούρα ουρά· στο στήθος διακρίνεται μια πυρόξανθη περιοχή.Κοκκινότσιχλα
Κελαηδότσιχλα
Τσαρτσάρα
Κεδρότσιχλα
Κότσυφας
Χιονοκότσυφας
Monticola
Γαλαζοκότσυφας
Πορροκότσυφας
Η Κοκκινότσιχλα φωλιάζει στα δάση κωνοφόρων ή σημύδας, ή στην τούνδρα της βόρειας Ευρώπης και της Ασίας, ενώ το φθινόπωρο μετακινείται προς τον νότο. Είναι μικρόσωμο πουλί και έχει παρόμοιους χρωματισμούς με την κοινή τσίχλα· διακρίνεται, ωστόσο, από το κόκκινο χρώμα του φτερώματος στις πλευρές και στην κάτω επιφάνεια των φτερούγων, αλλά και από μία λευκή ταινία που φέρει πάνω από κάθε μάτι.
Οικογένεια Τσιχλίδες (Turdidae)
Η οικογένεια των Τσιχλίδων περιλαμβάνει 194 είδη που εξαπλώνονται σε όλο τον κόσμο. Είναι πουλιά μεσαίου μεγέθους, εξαιρετικοί κελαηδιστές, που τρέφονται κυρίως με έντομα, σκουλήκια και καρπούς.Τα Γένη της Οικογένειας
◾1. Turdus (Τυπικές Τσίχλες - 105 είδη)
Είναι το μεγαλύτερο γένος της οικογένειας, με παγκόσμια εξάπλωση.Κότσυφας (Turdus merula): Το πιο κοινό είδος στην Ελλάδα, με το χαρακτηριστικό μαύρο φτέρωμα και κίτρινο ράμφος στο αρσενικό.
Τσίχλα (Turdus philomelos): Γνωστή για το υπέροχο τραγούδι της και το καφέ-ραβδωτό στήθος.
Δενδροτσίχλα (Turdus viscivorus): Η μεγαλύτερη τσίχλα της Ευρώπης.
◾2. Sialia (Bluebirds - 3 είδη)
Πανέμορφα πουλιά της Βόρειας Αμερικής με έντονο μπλε φτέρωμα. Θεωρούνται σύμβολα ευτυχίας.Eastern Bluebird (Sialia sialis)
◾3. Catharus (Αμερικανικές Τσίχλες - 13 είδη)
Μικρότερες τσίχλες του Νέου Κόσμου, γνωστές για τις μελωδικές, σχεδόν "στοιχειωμένες" φωνές τους στα δάση.Hermit Thrush (Catharus guttatus)
◾4. Zoothera & Geokichla (Ασιατικές Τσίχλες - 43 είδη συνολικά)
Πουλιά των πυκνών δασών της Ασίας, συχνά με εντυπωσιακά "λεπιδωτά" σχέδια στο φτέρωμα.Scaly Thrush (Zoothera dauma)
◾5. Myadestes (Solitaires - 13 είδη)
Πουλιά των βουνών και των τροπικών δασών, με εξαιρετικά περίπλοκο κελαήδισμα.Townsend's Solitaire (Myadestes townsendi)
◾6. Λοιπά Εξειδικευμένα Γένη
Grandala: Ένα εντυπωσιακό, βαθύ μπλε πουλί των μεγάλων υψομέτρων των Ιμαλαΐων.Cochoa (4 είδη): Σπάνια και πολύχρωμα πουλιά των δασών της ΝΑ Ασίας.
Hylocichla: Περιλαμβάνει την Wood Thrush της Αμερικής.
Ixoreus: Περιλαμβάνει την Varied Thrush, χαρακτηριστική των δασών του Βορειοδυτικού Ειρηνικού.
Neocossyphus & Stizorhina: Αφρικανικά είδη που συχνά ακολουθούν στρατιές μυρμηγκιών για να τραφούν.
Chlamydochaera (Fruithunter): Ενδημικό του Βόρνεο, εξειδικευμένο στην καρποφαγία.
Pinarornis (Boulder Chat): Ζει σε βραχώδεις περιοχές της Αφρικής.
Cichlopsis, Entomodestes, Ridgwayia: Σπάνια γένη της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής.
Οικολογικός Ρόλος
Οι Τσιχλίδες παίζουν ζωτικό ρόλο στα οικοσυστήματα ως:
Διασπορείς σπόρων: Καταναλώνοντας καρπούς, βοηθούν στην αναγέννηση των δασών.
Έλεγχος πληθυσμών εντόμων: Τρέφονται με μεγάλες ποσότητες ασπόνδυλων.
Δείκτες υγείας δασών: Πολλά είδη είναι ευαίσθητα στην αποδάσωση και τη ρύπανση.
Τούρδος ο μεταναστευτικός (Turdus migratorius),
επίσης γνωστός ως Αμερικανικός Κοκκινολαίμης, είναι μεταναστευτικό ωδικό πτηνό της οικογενείας των Τουρδιδών. Φτάνει σε μήκος σώματος τα 25 εκατοστά και ζυγίζει περίπου 77 γραμμάρια, θεωρείται το μεγαλύτερο είδος τσίχλας της βόρειας Αμερικής. Πήρε το όνομά του από τον ευρωπαϊκό κοκκινολαίμη ευρωπαϊκό κοκκινολαίμη εξαιτίας του κοκκινωπού-πορτοκαλί του στήθους, μολονότι τα δύο είδη δεν είναι στενώς συγγενικά, αφού ο ευρωπαϊκός κοκκινολαίμης ανήκει στην οικογένεια των Μυγοθηριδών. Ο αμερικανικός κοκκινολαίμης είναι ευρέως διαδεδομένος σε όλη την Βόρειο Αμερική, ξεχειμωνιάζοντας από τον νότιο Καναδά στο κεντρικό Μεξικό και κατά μήκος της ακτής του Ειρηνικού. Είναι το πτηνό της πολιτείας του Κοννέκτικατ, του Μίσιγκαν, και του Γουισκόνσιν.
Σύμφωνα με κάποιες πηγές, ο αμερικανικός κοκκινολαίμης κατατάσσεται πίσω μόνο από τον Αγελαίο τον φοινικέα (και μόλις εμπρός του εισηγμένου ευρωπαϊκού ψαρονιού) ως το πλέον πολυπληθές, σωζόμενο χερσαίο πτηνό της Βορείου Αμερικής. Έχει επτά υποείδη, αλλά μόνο το Turdus migratorius confinis της Νότιας Κάτω Καλιφόρνιας είναι ιδιαίτερα ξεχωριστός, με ανοιχτή γκριζοκάστανη κοιλιά.
επίσης γνωστός ως Αμερικανικός Κοκκινολαίμης, είναι μεταναστευτικό ωδικό πτηνό της οικογενείας των Τουρδιδών. Φτάνει σε μήκος σώματος τα 25 εκατοστά και ζυγίζει περίπου 77 γραμμάρια, θεωρείται το μεγαλύτερο είδος τσίχλας της βόρειας Αμερικής. Πήρε το όνομά του από τον ευρωπαϊκό κοκκινολαίμη ευρωπαϊκό κοκκινολαίμη εξαιτίας του κοκκινωπού-πορτοκαλί του στήθους, μολονότι τα δύο είδη δεν είναι στενώς συγγενικά, αφού ο ευρωπαϊκός κοκκινολαίμης ανήκει στην οικογένεια των Μυγοθηριδών. Ο αμερικανικός κοκκινολαίμης είναι ευρέως διαδεδομένος σε όλη την Βόρειο Αμερική, ξεχειμωνιάζοντας από τον νότιο Καναδά στο κεντρικό Μεξικό και κατά μήκος της ακτής του Ειρηνικού. Είναι το πτηνό της πολιτείας του Κοννέκτικατ, του Μίσιγκαν, και του Γουισκόνσιν.
Σύμφωνα με κάποιες πηγές, ο αμερικανικός κοκκινολαίμης κατατάσσεται πίσω μόνο από τον Αγελαίο τον φοινικέα (και μόλις εμπρός του εισηγμένου ευρωπαϊκού ψαρονιού) ως το πλέον πολυπληθές, σωζόμενο χερσαίο πτηνό της Βορείου Αμερικής. Έχει επτά υποείδη, αλλά μόνο το Turdus migratorius confinis της Νότιας Κάτω Καλιφόρνιας είναι ιδιαίτερα ξεχωριστός, με ανοιχτή γκριζοκάστανη κοιλιά.
Ετικέτες:
Κιχλίδες
Ευχαριστούμε που διαβάσατε την ανάρτηση Κιχλίδες