Ψιττακίσκος, παπαγαλάκια (psittacula) 
Γένος πουλιών της οικογένειας των ψιττακιδών, γνωστό και με την επιστημονική ονομασία ψιττακίσκος. Το γένος περιλαμβάνει 15 είδη που χωρίζονται σε πολλά υποείδη.
Το γένος αριθμεί διάφορα πουλιά που ζουν στην Ασία σε όλη την ινδική υποήπειρο στο Μπαγκλαντές στην Κίνα και την Ταϊλάνδη. Μια άλλη περιοχή διανομής ορισμένων υποειδών είναι στην Αφρική στη Σενεγάλη, τη Γουινέα, το Νότιο Σουδάν, στην Αιθιοπία στο Τζιμπουτί και στη Σομαλία.
Έχουν κοντό ράμφος και μακριές φτερούγες. Όλα τα είδη μοιάζουν αρκετά. Το φτέρωμα είναι πράσινο σε όλα τα άγρια είδη.
Τα πουλιά αυτά ζουν άνετα στα κλουβιά, λίγα όμως είδη μαθαίνουν να μιλούν.
Το σπουδαιότερο είδος ονομάζεται επιστημονικά μελοψίττακος ο κυματώδης.
Το μέγεθός του φτάνει τα 20 εκ., από τα οποία τα μισά ανήκουν στην ουρά. Έχει μαλακό φτέρωμα με ωραίους χρωματισμούς, στους οποίους κυριαρχεί το κίτρινο και το πράσινο.
Ζει ομαδικά στην Αυστραλία και τρέφεται με σπόρους. Κατασκευάζει τη φωλιά του στις σχισμές των κομμιόδεντρων.
Τα αβγά του, 4 έως 6, τα επωάζει μόνο το θηλυκό.
Άλλο είδος είναι ο ψιττακίσκος ο στρουθοειδής, που έχει μέγεθος 13 εκ. και χρώμα πράσινο με κίτρινη κοιλιά και φτερούγες.
Οι ψιττακίσκοι είναι γνωστοί στην Ευρώπη από την αρχαιότητα.
Η πρώτη καταγεγραμμένη ευρωπαϊκή αναφορά προέρχεται από τον Κτησία τον Κνίδιο, γιατρός και συγγραφέας, το 397 π.Χ. και δημοσιεύθηκε στην πραγματεία με τίτλο τα «Ινδικά», με πολλές μυθικές ιστορίες, που μας πληροφορεί για το τι πίστευαν οι Πέρσες για τους Ινδούς.
Τα ακόλουθα είδη ανήκουν στο γένος ψιττακίσκος (psittacula):
Οι παπαγάλοι του γένους Psittacula είναι γνωστοί για τη λεπτή τους σιλουέτα, το κυρίως πράσινο φτέρωμά τους και το χαρακτηριστικό "δαχτυλίδι" ή περιλαίμιο που φέρουν τα αρσενικά γύρω από τον λαιμό τους.
🔸Εμφάνιση: Ανοιχτό πράσινο χρώμα. Το αρσενικό έχει ένα στενό μαύρο και ροζ δακτύλιο στον λαιμό.
Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος έφερε αυτά τα πουλιά στην Ευρώπη από την Ινδία.
Χαρακτηριστικά: Πολύ μεγαλύτερος από τον P. krameri, με ογκώδες κόκκινο ράμφος και μια χαρακτηριστική κόκκινη κηλίδα ("ώμο") στις φτερούγες.
🔸Εμφάνιση: Το αρσενικό έχει ένα εντυπωσιακό δαμασκηνί/μοβ-γαλάζιο κεφάλι, ενώ το θηλυκό έχει γκριζογάλαζο κεφάλι.
🔸P. echo (Ψιττακίσκος του Μαυρικίου): Ένα σπάνιο και απειλούμενο είδος, το οποίο σώθηκε την τελευταία στιγμή από την εξαφάνιση μέσω εντατικών προγραμμάτων προστασίας.
🔸P. columboides (Ψιττακίσκος του Μαλαμπάρ): Έχει ένα ιδιαίτερο γκριζογάλαζο χρώμα στο στήθος και τον λαιμό.
🔸P. calthropae (Ψιττακίσκος της Σρι Λάνκα): Ενδημικό είδος με σμαραγδένιο πράσινο φτέρωμα και γκρι κεφάλι.
🔸Διατροφή: Τρέφονται με σπόρους, φρούτα, άνθη και μερικές φορές προκαλούν ζημιές σε καλλιέργειες σιτηρών ή φρούτων.
🔸Φωνή: Οι κραυγές τους είναι συνήθως οξείες και διαπεραστικές ("τσιριχτές"), αλλά έχουν την ικανότητα να μαθαίνουν να μιμούνται ήχους και λέξεις.
Γένος πουλιών της οικογένειας των ψιττακιδών, γνωστό και με την επιστημονική ονομασία ψιττακίσκος. Το γένος περιλαμβάνει 15 είδη που χωρίζονται σε πολλά υποείδη.
Το γένος αριθμεί διάφορα πουλιά που ζουν στην Ασία σε όλη την ινδική υποήπειρο στο Μπαγκλαντές στην Κίνα και την Ταϊλάνδη. Μια άλλη περιοχή διανομής ορισμένων υποειδών είναι στην Αφρική στη Σενεγάλη, τη Γουινέα, το Νότιο Σουδάν, στην Αιθιοπία στο Τζιμπουτί και στη Σομαλία.
Έχουν κοντό ράμφος και μακριές φτερούγες. Όλα τα είδη μοιάζουν αρκετά. Το φτέρωμα είναι πράσινο σε όλα τα άγρια είδη.
Τα πουλιά αυτά ζουν άνετα στα κλουβιά, λίγα όμως είδη μαθαίνουν να μιλούν.
Το σπουδαιότερο είδος ονομάζεται επιστημονικά μελοψίττακος ο κυματώδης.
Το μέγεθός του φτάνει τα 20 εκ., από τα οποία τα μισά ανήκουν στην ουρά. Έχει μαλακό φτέρωμα με ωραίους χρωματισμούς, στους οποίους κυριαρχεί το κίτρινο και το πράσινο.
Ζει ομαδικά στην Αυστραλία και τρέφεται με σπόρους. Κατασκευάζει τη φωλιά του στις σχισμές των κομμιόδεντρων.
Τα αβγά του, 4 έως 6, τα επωάζει μόνο το θηλυκό.
Άλλο είδος είναι ο ψιττακίσκος ο στρουθοειδής, που έχει μέγεθος 13 εκ. και χρώμα πράσινο με κίτρινη κοιλιά και φτερούγες.
Οι ψιττακίσκοι είναι γνωστοί στην Ευρώπη από την αρχαιότητα.
Η πρώτη καταγεγραμμένη ευρωπαϊκή αναφορά προέρχεται από τον Κτησία τον Κνίδιο, γιατρός και συγγραφέας, το 397 π.Χ. και δημοσιεύθηκε στην πραγματεία με τίτλο τα «Ινδικά», με πολλές μυθικές ιστορίες, που μας πληροφορεί για το τι πίστευαν οι Πέρσες για τους Ινδούς.
Τα ακόλουθα είδη ανήκουν στο γένος ψιττακίσκος (psittacula):
P. alexandri
P. calthropae
P. columboides
P. calthropae
P. columboides
P. cyanocephala
P. echo
P. eupatria
P. echo
P. eupatria
P. himalayana
P. krameri
P. roseata
P. krameri
P. roseata
Το Γένος Psittacula (Οικογένεια Psittaculidae)
Οι Κομψοί Παπαγάλοι της Ασίας και της ΑφρικήςΟι παπαγάλοι του γένους Psittacula είναι γνωστοί για τη λεπτή τους σιλουέτα, το κυρίως πράσινο φτέρωμά τους και το χαρακτηριστικό "δαχτυλίδι" ή περιλαίμιο που φέρουν τα αρσενικά γύρω από τον λαιμό τους.
Κύρια Είδη και Χαρακτηριστικά
◾1. Psittacula krameri (Δαχτυλιδολαίμης Ψιττακίσκος)
Είναι το πιο διαδεδομένο είδος, το οποίο έχει εγκατασταθεί πλέον ως "εισβολέας" σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Αθήνας.🔸Εμφάνιση: Ανοιχτό πράσινο χρώμα. Το αρσενικό έχει ένα στενό μαύρο και ροζ δακτύλιο στον λαιμό.
◾2. Psittacula eupatria (Αλεξανδρινός Ψιττακίσκος)
Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος έφερε αυτά τα πουλιά στην Ευρώπη από την Ινδία.
Χαρακτηριστικά: Πολύ μεγαλύτερος από τον P. krameri, με ογκώδες κόκκινο ράμφος και μια χαρακτηριστική κόκκινη κηλίδα ("ώμο") στις φτερούγες.
◾3. Psittacula cyanocephala (Κυανοκέφαλος Ψιττακίσκος)
Ένας από τους ομορφότερους παπαγάλους του γένους.🔸Εμφάνιση: Το αρσενικό έχει ένα εντυπωσιακό δαμασκηνί/μοβ-γαλάζιο κεφάλι, ενώ το θηλυκό έχει γκριζογάλαζο κεφάλι.
◾4. Psittacula alexandri (Ψιττακίσκος του Αλεξάνδρου ή Μουστακοφόρος)
🔸Χαρακτηριστικά: Ξεχωρίζει για το ροζ στήθος του και τις μαύρες γραμμές στο πρόσωπο που μοιάζουν με "μουστάκι".◾5. Psittacula himalayana (Ψιττακίσκος των Ιμαλαΐων)
Βιότοπος: Ζει σε μεγάλα υψόμετρα στα Ιμαλάια. Έχει σκούρο γκρι-μοβ κεφάλι και μακριά πράσινη ουρά με κίτρινη άκρη.Λοιπά Σημαντικά Είδη
🔸P. roseata (Ροδόχρωμος): Μοιάζει με τον κυανοκέφαλο αλλά με πιο απαλές ροζ αποχρώσεις στο κεφάλι.🔸P. echo (Ψιττακίσκος του Μαυρικίου): Ένα σπάνιο και απειλούμενο είδος, το οποίο σώθηκε την τελευταία στιγμή από την εξαφάνιση μέσω εντατικών προγραμμάτων προστασίας.
🔸P. columboides (Ψιττακίσκος του Μαλαμπάρ): Έχει ένα ιδιαίτερο γκριζογάλαζο χρώμα στο στήθος και τον λαιμό.
🔸P. calthropae (Ψιττακίσκος της Σρι Λάνκα): Ενδημικό είδος με σμαραγδένιο πράσινο φτέρωμα και γκρι κεφάλι.
Συμπεριφορά και Οικολογία
🔸Κοινωνικότητα: Είναι πολύ κοινωνικά πουλιά που φωλιάζουν σε κουφάλες δέντρων. Συχνά σχηματίζουν τεράστια σμήνη που μπορεί να γίνουν θορυβώδη.🔸Διατροφή: Τρέφονται με σπόρους, φρούτα, άνθη και μερικές φορές προκαλούν ζημιές σε καλλιέργειες σιτηρών ή φρούτων.
🔸Φωνή: Οι κραυγές τους είναι συνήθως οξείες και διαπεραστικές ("τσιριχτές"), αλλά έχουν την ικανότητα να μαθαίνουν να μιμούνται ήχους και λέξεις.
Ψιττακόμορφα, Παπαγάλοι (Psittaciformes)
Ετικέτες:
Ψιττακομόρφα
Ευχαριστούμε που διαβάσατε την ανάρτηση Ψιττακίσκος
