Κακατούα (Cacatua) 
Γένος ψιττακόμορφων πτηνών της οικογένειας των κακατουιδών.
Περιλαμβάνει 13 είδη παπαγάλων, οι οποίοι ζουν στην Αυστραλία, στην Ινδονησία, στις Φιλιππίνες και σε διάφορες άλλες περιοχές της νοτιοανατολικής Ασίας.
Με την ονομασία κακατούα αναφέρονται επίσης διάφορα άλλα συγγενικά μέλη της οικογένειας,
όπως το γένος Calyptorhynchus. Οι παπαγάλοι αυτοί χαρακτηρίζονται από ένα εντυπωσιακό λοφίο φτερών που στολίζει το κεφάλι τους και το οποίο μπορούν να ανορθώνουν σαν βεντάλια και από το ισχυρό και γαμψό, πλευρικά πεπιεσμένο ράμφος τους.
Το πιο χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι το κινητό λοφίο στο κεφάλι τους, το οποίο ανασηκώνουν ή χαμηλώνουν ανάλογα με τη συναισθηματική τους κατάσταση (ενθουσιασμός, φόβος, επιθετικότητα, φλερτ).
2. Χρωματισμός Φτερώματος
Σε αντίθεση με τους περισσότερους παπαγάλους που έχουν έντονα πράσινα ή πολύχρωμα φτερά, τα είδη του γένους Cacatua κυριαρχούνται από το λευκό χρώμα. Ορισμένα είδη έχουν διακριτικές αλλά πανέμορφες πινελιές από κίτρινο, ροζ ή σομόν στο λοφίο, κάτω από τις φτερούγες ή στην ουρά.
3. Ανατομία και Μέγεθος
Ράμφος: Διαθέτουν εξαιρετικά ισχυρό, μεγάλο και κυρτό ράμφος, ικανό να σπάει σκληρούς καρπούς, ξύλα και ρίζες.
Μέγεθος: Πρόκειται για μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους πουλιά, με το μήκος τους να κυμαίνεται συνήθως από 30 έως 55 εκατοστά, ανάλογα με το είδος.
Γεννούν 2-4 αβγά, στην επώαση των οποίων βοηθούν και τα αρσενικά. Παλιότερα οι ιθαγενείς κυνηγούσαν τους κακατούα, κυρίως για να εμποδίσουν την καταστροφή των καλλιεργειών τους από τα αδηφάγα αυτά πουλιά, αλλά και για να τους χρησιμοποιήσουν ως τροφή.
Ωστόσο, οι κ. συλλαμβάνονται πλέον ζωντανοί, γιατί προσαρμόζονται εύκολα σε περιβάλλον αιχμαλωσίας (κλουβί) και μπορούν να εξημερωθούν και να μάθουν να μιμούνται την ανθρώπινη φωνή.
Διατροφή: Είναι κυρίως φυτοφάγα. Η διατροφή τους περιλαμβάνει σπόρους, ξηρούς καρπούς, φρούτα, βολβούς, ρίζες, καθώς και προνύμφες εντόμων που βρίσκουν κάτω από τον φλοιό των δέντρων.
Αναπαραγωγή: Είναι μονογαμικά πουλιά και σχηματίζουν δεσμούς που κρατούν για όλη τους τη ζωή. Φωλιάζουν αποκλειστικά σε κουφάλες μεγάλων, παλαιών δέντρων (συχνά ευκαλύπτων).
Καθεστώς Προστασίας
Ενώ ορισμένα είδη στην Αυστραλία (όπως το Cacatua galerita) είναι εξαιρετικά κοινά και θεωρούνται μερικές φορές ακόμη και παράγοντες ζημιών για τις καλλιέργειες, άλλα είδη των νησιών της Ινδονησίας και των Φιλιππίνων κινδυνεύουν σοβαρά με εξαφάνιση.
Η καταστροφή των τροπικών δασών και, κυρίως, η παράνομη παγίδευση για το εμπόριο κατοικίδιων ζώων έχουν φέρει είδη όπως ο Cacatua sulphurea (Κίτρινο-λοφιοφόρος κακατούα) και ο Cacatua haematuropygia (Κακατούα των Φιλιππίνων) στην κατηγορία των Κρισίμως Κινδυνευόντων (Critically Endangered).
Γένος ψιττακόμορφων πτηνών της οικογένειας των κακατουιδών.
Περιλαμβάνει 13 είδη παπαγάλων, οι οποίοι ζουν στην Αυστραλία, στην Ινδονησία, στις Φιλιππίνες και σε διάφορες άλλες περιοχές της νοτιοανατολικής Ασίας.
Με την ονομασία κακατούα αναφέρονται επίσης διάφορα άλλα συγγενικά μέλη της οικογένειας,
Ψιττακόμορφα
Ψιττακίδες
Αλίστερος
Αμαζόνιος
Κακατούα
Ψιττακίσκος
Αρατίνγκα
Πεζοπόρος
Κακάπο
Λορίδαι
Αρά
Έως
Κέα
Κύρια Χαρακτηριστικά του Γένους
1. Εντυπωσιακό Λοφίο (Crest)Το πιο χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι το κινητό λοφίο στο κεφάλι τους, το οποίο ανασηκώνουν ή χαμηλώνουν ανάλογα με τη συναισθηματική τους κατάσταση (ενθουσιασμός, φόβος, επιθετικότητα, φλερτ).
2. Χρωματισμός Φτερώματος
Σε αντίθεση με τους περισσότερους παπαγάλους που έχουν έντονα πράσινα ή πολύχρωμα φτερά, τα είδη του γένους Cacatua κυριαρχούνται από το λευκό χρώμα. Ορισμένα είδη έχουν διακριτικές αλλά πανέμορφες πινελιές από κίτρινο, ροζ ή σομόν στο λοφίο, κάτω από τις φτερούγες ή στην ουρά.
3. Ανατομία και Μέγεθος
Ράμφος: Διαθέτουν εξαιρετικά ισχυρό, μεγάλο και κυρτό ράμφος, ικανό να σπάει σκληρούς καρπούς, ξύλα και ρίζες.
Μέγεθος: Πρόκειται για μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους πουλιά, με το μήκος τους να κυμαίνεται συνήθως από 30 έως 55 εκατοστά, ανάλογα με το είδος.
Ψιττακομόρφα (Psittaciformes) | Cacatuidae | Κακατούα (Cacatua)
Οι κακατούα ζουν σχεδόν αποκλειστικά πάνω στα δέντρα, όπου χτίζουν τις φωλιές τους σε κοιλότητες των χοντρών κορμών και τρέφονται με σπόρους, σκουλήκια και κάμπιες.Γεννούν 2-4 αβγά, στην επώαση των οποίων βοηθούν και τα αρσενικά. Παλιότερα οι ιθαγενείς κυνηγούσαν τους κακατούα, κυρίως για να εμποδίσουν την καταστροφή των καλλιεργειών τους από τα αδηφάγα αυτά πουλιά, αλλά και για να τους χρησιμοποιήσουν ως τροφή.
Ωστόσο, οι κ. συλλαμβάνονται πλέον ζωντανοί, γιατί προσαρμόζονται εύκολα σε περιβάλλον αιχμαλωσίας (κλουβί) και μπορούν να εξημερωθούν και να μάθουν να μιμούνται την ανθρώπινη φωνή.
Συμπεριφορά και Οικολογία
Κοινωνικότητα: Είναι άκρως κοινωνικά και θορυβώδη πουλιά. Σχηματίζουν τεράστια σμήνη (μερικές φορές χιλιάδων ατόμων στην Αυστραλία), τα οποία αναζητούν τροφή μαζί και προσφέρουν προστασία από θηρευτές.Διατροφή: Είναι κυρίως φυτοφάγα. Η διατροφή τους περιλαμβάνει σπόρους, ξηρούς καρπούς, φρούτα, βολβούς, ρίζες, καθώς και προνύμφες εντόμων που βρίσκουν κάτω από τον φλοιό των δέντρων.
Αναπαραγωγή: Είναι μονογαμικά πουλιά και σχηματίζουν δεσμούς που κρατούν για όλη τους τη ζωή. Φωλιάζουν αποκλειστικά σε κουφάλες μεγάλων, παλαιών δέντρων (συχνά ευκαλύπτων).
Καθεστώς Προστασίας
Ενώ ορισμένα είδη στην Αυστραλία (όπως το Cacatua galerita) είναι εξαιρετικά κοινά και θεωρούνται μερικές φορές ακόμη και παράγοντες ζημιών για τις καλλιέργειες, άλλα είδη των νησιών της Ινδονησίας και των Φιλιππίνων κινδυνεύουν σοβαρά με εξαφάνιση.
Η καταστροφή των τροπικών δασών και, κυρίως, η παράνομη παγίδευση για το εμπόριο κατοικίδιων ζώων έχουν φέρει είδη όπως ο Cacatua sulphurea (Κίτρινο-λοφιοφόρος κακατούα) και ο Cacatua haematuropygia (Κακατούα των Φιλιππίνων) στην κατηγορία των Κρισίμως Κινδυνευόντων (Critically Endangered).
Διαχωρισμός σε Υπογένη και Αντιπροσωπευτικά Είδη
Το γένος Cacatua χωρίζεται συχνά σε δύο βασικά υπογένη, ανάλογα με το χρώμα του λοφίου και τη μορφολογία του ράμφους:
✔ Κακατούα του Λιντμπίτερ (Cacatua leadbeateri)
Το είδος Cacatua leadbeateri, που συναντάται στις ξηρές και ημίξηρες περιοχές της ηπειρωτικής Αυστραλίας, έχει συνολικό μήκος 40 εκ. και εκτιμάται περισσότερο από όλους τους κ. για τους όμορφους χρωματισμούς του. Το φτέρωμά του είναι λευκό, ρόδινο στον λαιμό και στην κοιλιά, ενώ το λοφίο του, όταν είναι ανορθωμένο, εμφανίζει μια ζωηρή κόκκινη-κίτρινη ταινία.
Το είδος Cacatua leadbeateri, που συναντάται στις ξηρές και ημίξηρες περιοχές της ηπειρωτικής Αυστραλίας, έχει συνολικό μήκος 40 εκ. και εκτιμάται περισσότερο από όλους τους κ. για τους όμορφους χρωματισμούς του. Το φτέρωμά του είναι λευκό, ρόδινο στον λαιμό και στην κοιλιά, ενώ το λοφίο του, όταν είναι ανορθωμένο, εμφανίζει μια ζωηρή κόκκινη-κίτρινη ταινία.
✔ Λευκός Κακατούα, (Cacatua galerita)
Γνωστός είναι και ο λευκός κ. του είδους Cacatua galerita, που φέρει ολόλευκο φτέρωμα και κίτρινο λοφίο.
Τα είδη του γένους Καλυπτόρυνγχος Calyptorhynchus έχουν, αντίθετα, μαύρο φτέρωμα με χρωματιστές ποικίλσεις ανάλογα με το είδος και το φύλο. Περιλαμβάνει μεγαλόσωμους παπαγάλους, ιθαγενείς της Αυστραλίας. Το γνωστότερο είδος είναι ο καλυπτόρυγχος ο βάνξειος, που έχει γκριζογάλανο φτέρωμα και ουρά με κόκκινες αποχρώσεις.
Γνωστός είναι και ο λευκός κ. του είδους Cacatua galerita, που φέρει ολόλευκο φτέρωμα και κίτρινο λοφίο.
✔ Καλυπτόρυγχος ο βάνξειος (Calyptorhynchus banksii)
Το είδος Calyptorhynchus banksii είναι ολόμαυρο με μια κόκκινη ταινία στην ουρά,
Το είδος Calyptorhynchus banksii είναι ολόμαυρο με μια κόκκινη ταινία στην ουρά,
✔ Calyptorhynchus funereus
ενώ το είδος Calyptorhynchus funereus, με το χαρακτηριστικό αργό πέταγμα, φέρει ανοιχτοκίτρινα μπαλώματα στην ουρά και στα μάγουλα.
ενώ το είδος Calyptorhynchus funereus, με το χαρακτηριστικό αργό πέταγμα, φέρει ανοιχτοκίτρινα μπαλώματα στην ουρά και στα μάγουλα.
✔ Μαύρος Κακατούα (Probosciger aterrimus)
Το μεγαλύτερο είδος της οικογένειας, μέσου μήκους 70 εκ., είναι το Probosciger aterrimus, που συναντάται κυρίως στην πολιτεία Κουίνσλαντ της Αυστραλίας και στη Νέα Γουινέα.
Φέρει μεγάλο λοφίο και το μεγαλύτερο ράμφος από όλα τα ψιττακόμορφα πτηνά.
Οι γυμνές κόκκινες παρειές του αλλάζουν χρώμα όταν το πουλί ερεθιστεί ή αντιληφθεί κίνδυνο.
Το μεγαλύτερο είδος της οικογένειας, μέσου μήκους 70 εκ., είναι το Probosciger aterrimus, που συναντάται κυρίως στην πολιτεία Κουίνσλαντ της Αυστραλίας και στη Νέα Γουινέα.
Φέρει μεγάλο λοφίο και το μεγαλύτερο ράμφος από όλα τα ψιττακόμορφα πτηνά.
Οι γυμνές κόκκινες παρειές του αλλάζουν χρώμα όταν το πουλί ερεθιστεί ή αντιληφθεί κίνδυνο.
Ψιττακόμορφα, Παπαγάλοι (Psittaciformes)