Εγκρέτα (Egretta) (genus)
Η Egretta είναι γένος μεσαίων ερωδιών που αναπαράγωνται σε θερμά κλίματα. Βρίσκονται στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, προτιμά υγρότοπους σε θερμά κλίματα. Φωλιάζουν σε αποικίες συχνά με άλλα παρυδάτια πουλιά, συνήθως στα δέντρα ή σε θάμνους. Τρέφονται με έντομα, ψάρια και αμφίβια, τα οποία αλιεύονται με προσεκτική καταδίωξη. Μοναδικό τρόπο αλίευσης
του θηράματος έχει αναπτύξει η Black Heron, (Egretta ardesiaca), ανοίγει τα φτερά της σαν ομπρέλα πάνω από το κεφάλι όταν αναζητά την τροφή, τα ψάρια ελκύονται από το σκοτεινό χρώμα και ο ερωδιός τα πιάνει με το ράμφος του.
Το μήκος του σώματός τους φτάνει τα 60 εκ. και το άνοιγμα των πτερύγων τους περίπου το 1 μ. Το ισχυρό μαύρο ράμφος τους είναι μακρύ, λεπτό και ευθύ. Ο μακρύς λαιμός τους δεν εκτελεί πλάγιες κινήσεις και τον εκτείνουν σχεδόν μόνο όταν πρόκειται να φάνε· όταν ξεκουράζονται, τον κρατούν λυγισμένο σε σχήμα S, έτσι ώστε το κεφάλι τους φαίνεται σαν να στηρίζεται στο πίσω μέρος του σώματός τους.
Τα πόδια τους είναι μαύρα, σχετικά μακριά, και έχουν τέσσερα δάχτυλα, από τα οποία τα τρία είναι μπροστινά και όλα στο ίδιο επίπεδο. Το φτέρωμά τους είναι λευκό ή γκρίζο και κάτω από τα φτερά των πλευρών και του στήθους υπάρχει σε μερικά σημεία πυκνό πούπουλο, που όταν διαλύεται γίνεται λεπτή σκόνη. Γεννούν 1-6 γαλαζοπράσινα αβγά, τα οποία επωάζουν και οι δύο γονείς.
Τα πουλιά αυτά τρέφονται με ψάρια, ερπετά, αμφίβια, καρκινοειδή, μαλάκια και έντομα, τα οποία αναζητούν στις βαλτώδεις περιοχές όπου ζουν.
Στην Ελλάδα συναντώνται τρία είδη του γένους, η Egretta gularis, γνωστή με την κοινή ονομασία μαυροτσικνιάς, η Egretta alba, γνωστή ως αργυροτσικνιάς, και η Egretta garzetta, γνωστή ως λευκοτσικνιάς, η οποία είναι μικρότερη σε μέγεθος από τις άλλες δύο. Το τελευταίο είδος έχει λευκό φτέρωμα και κίτρινα δάκτυλα, τα οποία γίνονται κοκκινωπά την άνοιξη.
Τα πουλιά αυτά είναι μεταναστευτικά και περνούν τον χειμώνα στη βόρεια Αφρική. Οι ε. είναι περιζήτητες για τα λεπτά, μαλακά φτερά τους, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη διακόσμηση γυναικείων καπέλων, κομμώσεων κλπ.
🔸Γεωγραφία: Υποσαχάρια Αφρική.

🔸Γεωγραφία: Παράκτιες περιοχές της Αμερικής.
🔸Γεωγραφία: Αμερική (Βόρεια και Νότια).

🔸Γεωγραφία: Κεντρική Αμερική και νότιες ΗΠΑ.
🔸Εμφάνιση: Έχει βαθύ γκρίζο (σχιστολιθικό) χρώμα στο σώμα, αλλά διακρίνεται από τον κοκκινωπό-κρασί (vinous) λαιμό του και τα κίτρινα πόδια του.
🔸Γεωγραφία: Περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο Δέλτα του Οκαβάνγκο (Μποτσουάνα) και σε γειτονικές περιοχές της Ζάμπια και της Ναμίμπια.
🔸Κατάσταση: Θεωρείται Ευάλωτο (Vulnerable) είδος, καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός του εκτιμάται σε μόλις 3.000 - 5.000 άτομα. Εξαρτάται άμεσα από τις εποχιακές πλημμύρες των υγροτόπων.
🔸Γεωγραφία: Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Νέα Γουινέα.

🔸Νεοσσοί: Είναι κατάλευκοι. Αυτό πιστεύεται ότι τους επιτρέπει να αναμειγνύονται με τις αποικίες των Λευκοτσικνιάδων (Egretta thula) για μεγαλύτερη ασφάλεια από αρπακτικά και ευκολότερη εύρεση τροφής.
🔸Ενήλικες: Μετά τον πρώτο χρόνο, το φτέρωμα γίνεται σταδιακά βαθύ κυανό-γκρι με καφέ/πορφυρό λαιμό.
🔸Γεωγραφία: Απαντάται σε όλη την Αμερική, από τις νότιες ΗΠΑ έως την κεντρική Νότια Αμερική.
🔸Διατροφή: Είναι πιο υπομονετικός θηρευτής από άλλους ερωδιούς, βαδίζοντας αργά στα ρηχά νερά αναζητώντας ψάρια και βατράχια.

🔸Γεωγραφία: Ασία και Ωκεανία.


🔸Λευκή φάση: Το πουλί είναι εξ ολοκλήρου λευκό και μοιάζει πολύ με τον Λευκοτσικνιά (Egretta garzetta).
🔸Σκούρα φάση: Το πουλί έχει γκρίζο-μαύρο χρώμα με λευκή κηλίδα στον λαιμό.
🔸Γεωγραφία: Ζει κυρίως στις ακτές της Ανατολικής Αφρικής, στη Μαδαγασκάρη και στις Σεϋχέλλες.
🔸Ταξινόμηση: Για πολλά χρόνια θεωρούνταν υποείδος του Λευκοτσικνιά, αλλά πλέον αναγνωρίζεται ως ξεχωριστό είδος λόγω της προτίμησής του σε θαλάσσια και παράκτια ενδιαιτήματα (κοραλλιογενείς ύφαλοι).

🔸Γεωγραφία: Ανατολική Ασία.



Η Egretta είναι γένος μεσαίων ερωδιών που αναπαράγωνται σε θερμά κλίματα. Βρίσκονται στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, προτιμά υγρότοπους σε θερμά κλίματα. Φωλιάζουν σε αποικίες συχνά με άλλα παρυδάτια πουλιά, συνήθως στα δέντρα ή σε θάμνους. Τρέφονται με έντομα, ψάρια και αμφίβια, τα οποία αλιεύονται με προσεκτική καταδίωξη. Μοναδικό τρόπο αλίευσης
Ερωδιίδαι
Ήταυρος
Μικροτσικνιάς
Νυχτοκόρακας
Κρυπτοτσικνιάς
Γελαδάρης
Μαυροτσικνιάς
Α. Μαυροτσικνιάς
Λευκοτσικνιάς
Αργυροτσικνιάς
Σταχτοτσικνιάς
Πορφυροτσικνιάς
Άγαμι
Το μήκος του σώματός τους φτάνει τα 60 εκ. και το άνοιγμα των πτερύγων τους περίπου το 1 μ. Το ισχυρό μαύρο ράμφος τους είναι μακρύ, λεπτό και ευθύ. Ο μακρύς λαιμός τους δεν εκτελεί πλάγιες κινήσεις και τον εκτείνουν σχεδόν μόνο όταν πρόκειται να φάνε· όταν ξεκουράζονται, τον κρατούν λυγισμένο σε σχήμα S, έτσι ώστε το κεφάλι τους φαίνεται σαν να στηρίζεται στο πίσω μέρος του σώματός τους.
Τα πόδια τους είναι μαύρα, σχετικά μακριά, και έχουν τέσσερα δάχτυλα, από τα οποία τα τρία είναι μπροστινά και όλα στο ίδιο επίπεδο. Το φτέρωμά τους είναι λευκό ή γκρίζο και κάτω από τα φτερά των πλευρών και του στήθους υπάρχει σε μερικά σημεία πυκνό πούπουλο, που όταν διαλύεται γίνεται λεπτή σκόνη. Γεννούν 1-6 γαλαζοπράσινα αβγά, τα οποία επωάζουν και οι δύο γονείς.
Τα πουλιά αυτά τρέφονται με ψάρια, ερπετά, αμφίβια, καρκινοειδή, μαλάκια και έντομα, τα οποία αναζητούν στις βαλτώδεις περιοχές όπου ζουν.
Στην Ελλάδα συναντώνται τρία είδη του γένους, η Egretta gularis, γνωστή με την κοινή ονομασία μαυροτσικνιάς, η Egretta alba, γνωστή ως αργυροτσικνιάς, και η Egretta garzetta, γνωστή ως λευκοτσικνιάς, η οποία είναι μικρότερη σε μέγεθος από τις άλλες δύο. Το τελευταίο είδος έχει λευκό φτέρωμα και κίτρινα δάκτυλα, τα οποία γίνονται κοκκινωπά την άνοιξη.
Τα πουλιά αυτά είναι μεταναστευτικά και περνούν τον χειμώνα στη βόρεια Αφρική. Οι ε. είναι περιζήτητες για τα λεπτά, μαλακά φτερά τους, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη διακόσμηση γυναικείων καπέλων, κομμώσεων κλπ.
Κατηγορία: Υδρόβια & Παρυδάτια | Ερωδιίδαι
◾ Γένος Εγκρέτα (Egretta)
◾Ήταυροι Botaurus, Butorides, Egretta, Ερωδιοί-Τίγρεις
Οικογένεια Ερωδιίδαι (Ardeidae) | Κεφάλαιο 1ο | Κεφάλαιο 2ο | Γένος (Egretta)Συνολικά είδη Γένος (Egretta)
Το γένος Egretta ανήκει στην οικογένεια των Ερωδιιδών (Ardeidae). Πρόκειται για μεσαίου μεγέθους ερωδιούς με λεπτό λαιμό και μακριά πόδια, που απαντώνται σε όλες τις ηπείρους εκτός από την Ανταρκτική. Πολλά είδη παρουσιάζουν εντυπωσιακά νυφικά φτερά κατά την αναπαραγωγική περίοδο.◾1. Αφρικάνικος μαυροτσικνιάς,Black Heron, (Egretta ardesiaca)
🔸Χαρακτηριστικό: Διάσημος για την τεχνική κυνηγιού "ομπρέλα". Ανοίγει τα φτερά του γύρω από το κεφάλι του σχηματίζοντας θόλο. Αυτό μειώνει την αντανάκλαση στο νερό και προσελκύει τα ψάρια στη σκιά, τα οποία στη συνέχεια συλλαμβάνει εύκολα.🔸Γεωγραφία: Υποσαχάρια Αφρική.

◾2. Τρίχρωμος Ερωδιός, Tricolored Heron (Egretta tricolor)
🔸Χαρακτηριστικό: Συνδυάζει μπλε-γκρι, λεβάντα και λευκό χρώμα στην κοιλιά. Παλαιότερα ήταν γνωστός ως "Ερωδιός της Λουιζιάνα".🔸Γεωγραφία: Παράκτιες περιοχές της Αμερικής.
◾3. Χιονόλευκος Τσικνιάς, Snowy Egret (Egretta thula)
🔸Χαρακτηριστικό: Κατάλευκο φτέρωμα με μαύρα πόδια και εντυπωσιακά κίτρινα πέλματα. Κατά το κυνήγι, αναδεύει τη λάσπη με τα κίτρινα πόδια του για να τρομάξει τα θηράματα.🔸Γεωγραφία: Αμερική (Βόρεια και Νότια).

◾4. Κοκκινωπός Ερωδιός, Reddish Egret (Egretta rufescens)
🔸Χαρακτηριστικό: Θεωρείται ο πιο "δραστήριος" ερωδιός. Κυνηγά τρέχοντας στα ρηχά νερά με μπερδεμένα βήματα και ανοιχτά φτερά, θυμίζοντας μεθυσμένο χορευτή.🔸Γεωγραφία: Κεντρική Αμερική και νότιες ΗΠΑ.
◾5. Slaty Egret, (Egretta vinaceigula)
🔸Πρόκειται για έναν από τους σπανιότερους ερωδιούς της Αφρικής, που συχνά συγχέεται με τον Μαυροτσικνιά (E. ardesiaca).🔸Εμφάνιση: Έχει βαθύ γκρίζο (σχιστολιθικό) χρώμα στο σώμα, αλλά διακρίνεται από τον κοκκινωπό-κρασί (vinous) λαιμό του και τα κίτρινα πόδια του.
🔸Γεωγραφία: Περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο Δέλτα του Οκαβάνγκο (Μποτσουάνα) και σε γειτονικές περιοχές της Ζάμπια και της Ναμίμπια.
🔸Κατάσταση: Θεωρείται Ευάλωτο (Vulnerable) είδος, καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός του εκτιμάται σε μόλις 3.000 - 5.000 άτομα. Εξαρτάται άμεσα από τις εποχιακές πλημμύρες των υγροτόπων.
◾6. White-faced Heron, (Egretta novaehollandiae)
🔸Χαρακτηριστικό: Γκρίζο σώμα με χαρακτηριστικό λευκό "πρόσωπο" και μέτωπο. Είναι ο πιο κοινός ερωδιός στην Αυστραλασία.🔸Γεωγραφία: Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Νέα Γουινέα.

◾7. Μικρός Μπλε Ερωδιός, Little Blue Heron, (Egretta caerulea)
Ο "Μικρός Μπλε Ερωδιός" είναι διάσημος στην ορνιθολογία για τη θεαματική αλλαγή του φτερώματός του.🔸Νεοσσοί: Είναι κατάλευκοι. Αυτό πιστεύεται ότι τους επιτρέπει να αναμειγνύονται με τις αποικίες των Λευκοτσικνιάδων (Egretta thula) για μεγαλύτερη ασφάλεια από αρπακτικά και ευκολότερη εύρεση τροφής.
🔸Ενήλικες: Μετά τον πρώτο χρόνο, το φτέρωμα γίνεται σταδιακά βαθύ κυανό-γκρι με καφέ/πορφυρό λαιμό.
🔸Γεωγραφία: Απαντάται σε όλη την Αμερική, από τις νότιες ΗΠΑ έως την κεντρική Νότια Αμερική.
🔸Διατροφή: Είναι πιο υπομονετικός θηρευτής από άλλους ερωδιούς, βαδίζοντας αργά στα ρηχά νερά αναζητώντας ψάρια και βατράχια.

◾8. Eastern Reef Heron (Egretta sacra)
🔸Ιδιαιτερότητα: Εμφανίζεται σε δύο μορφές (πολυμορφισμός): μια κατάλευκη και μια σκούρα γκρίζα. Ζει αποκλειστικά σε βραχώδεις ακτές και κοραλλιογενείς υφάλους.🔸Γεωγραφία: Ασία και Ωκεανία.


◾9. Dimorphic Egret, (Egretta dimorpha)
Όπως δηλώνει και το όνομά του, αυτό το είδος είναι "διμορφικό", δηλαδή εμφανίζεται σε δύο διαφορετικούς χρωματικούς τύπους (φάσεις) που ζουν μαζί.🔸Λευκή φάση: Το πουλί είναι εξ ολοκλήρου λευκό και μοιάζει πολύ με τον Λευκοτσικνιά (Egretta garzetta).
🔸Σκούρα φάση: Το πουλί έχει γκρίζο-μαύρο χρώμα με λευκή κηλίδα στον λαιμό.
🔸Γεωγραφία: Ζει κυρίως στις ακτές της Ανατολικής Αφρικής, στη Μαδαγασκάρη και στις Σεϋχέλλες.
🔸Ταξινόμηση: Για πολλά χρόνια θεωρούνταν υποείδος του Λευκοτσικνιά, αλλά πλέον αναγνωρίζεται ως ξεχωριστό είδος λόγω της προτίμησής του σε θαλάσσια και παράκτια ενδιαιτήματα (κοραλλιογενείς ύφαλοι).

◾10. Κινεζικός Τσικνιάς, Chinese Egret, (Egretta eulophotes)
🔸Κατάσταση: Σπάνιο είδος, θεωρείται Ευάλωτο (Vulnerable). Έχει κίτρινο ράμφος και μπλε δέρμα γύρω από τα μάτια κατά την αναπαραγωγή.🔸Γεωγραφία: Ανατολική Ασία.


Συμπεριφορά και Οικολογία
Οι ερωδιοί του γένους Egretta είναι εξαιρετικοί δείκτες της υγείας των υγροτόπων. Πολλά είδη υπέφεραν στα τέλη του 19ου αιώνα λόγω του εμπορίου φτερών για τη διακόσμηση καπέλων, αλλά οι πληθυσμοί τους ανέκαμψαν χάρη σε αυστηρά μέτρα προστασίας.
Ετικέτες:
Ερωδιοί
Ευχαριστούμε που διαβάσατε την ανάρτηση Εγκρέτα


