» » Κλειδωνάς

Κλειδωνάς

Κλειδωνάς, Μαυρολαιμοπαπαδίτσα, Αιγίθαλος ο πενθηφορών, (Poecile lugubris ή Parus lugubris)
Ο Κλειδωνάς εμφανισιακά μοιάζει με τη Βουνοπαπαδίτσα (Poecile montana), αλλά με μεγαλύτερο μήκος που κυμαίνεται από 13 έως 14 εκατοστά και πιο σκουρόχρωμες πλευρές. Ο Κλειδωνάς (Sombre Tit) είναι ένα στρουθιόμορφο πτηνό που ξεχωρίζει από τις άλλες παπαδίτσες λόγω της προτίμησής του σε πιο ξηρά και ανοιχτά περιβάλλοντα, καθώς και για το ελαφρώς μεγαλύτερο μέγεθός του.
Γιατί ονομάζεται "Κλειδωνάς";
Το όνομά του στην ελληνική ύπαιθρο οφείλεται πιθανώς στο κάλεσμά του, το οποίο σε ορισμένες περιοχές θεωρήθηκε ότι μοιάζει με τον ήχο που κάνει το κλειδί στην κλειδαριά ή απλώς από την ονοματοποιία των ήχων του.

Οικογένεια: Αιγιθαλίδες, Παρίδες (Paridae)



Εμφάνιση και Αναγνώριση
Ο Κλειδωνάς μοιάζει αρκετά με τη Βουνοπαπαδίτσα (Poecile montana) και την Καστανοπαπαδίτσα (Poecile palustris), αλλά υπάρχουν βασικές διαφορές:
🔸Κεφάλι: Διαθέτει ένα "σκούφο" από θαμπό μαύρο ή σκούρο καφέ χρώμα, ο οποίος εκτείνεται μέχρι τον αυχένα.
🔸Λαιμός: Το πιο χαρακτηριστικό του σημείο είναι η μεγάλη μαύρη κηλίδα στον λαιμό (bib), η οποία είναι πιο πλατιά και "άτσαλη" σε σχέση με τα συγγενικά είδη.
🔸Μάγουλα: Έχει καθαρά λευκά μάγουλα που δημιουργούν έντονη αντίθεση με τον μαύρο λαιμό και τον σκούφο.
🔸Σώμα: Η ράχη είναι γκριζοκάστανη, ενώ το κάτω μέρος είναι υπόλευκο με γκριζωπά πλευρά. Είναι πιο στιβαρός και με μεγαλύτερο ράμφος από τη Βουνοπαπαδίτσα.
Βιότοπος και Εξάπλωση
🔸Πού ζει: Σε αντίθεση με τις περισσότερες παπαδίτσες που αγαπούν τα πυκνά δάση, ο Κλειδωνάς προτιμά ανοιχτές πλαγιές με σκόρπια δέντρα, ελαιώνες, οπωρώνες και περιοχές με θαμνώδη βλάστηση και βράχια.
🔸Γεωγραφία: Είναι είδος των Βαλκανίων, της Τουρκίας και του Ιράν.
🔸Στην Ελλάδα: Είναι μόνιμος κάτοικος και συναντάται σχεδόν σε όλη την ηπειρωτική χώρα και σε ορισμένα νησιά.
Συμπεριφορά και Φωνή
🔸Κελάηδημα: Η φωνή του είναι πιο τραχιά από του Καλόγερου (Parus Major). Το χαρακτηριστικό του κάλεσμα ακούγεται σαν ένα επαναλαμβανόμενο "τσι-τσι-τσι-τρερρρ".
🔸Διατροφή: Τρέφεται κυρίως με έντομα και προνύμφες το καλοκαίρι, ενώ το φθινόπωρο και τον χειμώνα καταναλώνει σπόρους και μικρούς καρπούς.
🔸Φωλιά: Φωλιάζει σε κουφάλες δέντρων, αλλά λόγω του βιότοπού του, μπορεί να χρησιμοποιήσει και τρύπες σε βράχους ή τοίχους.
Βιότοπος – εμφάνιση: Σαν ενδιαίτημα προτιμά επίπεδες εκτάσεις και χαμηλές οροσειρές με μικτά δάση. Χτίζει τη φωλιά κυρίως σε κοιλότητες δέντρων και περιστασιακά ανάμεσα σε βράχους. Συναντάται σαν ενδημικό πουλί σε ολόκληρη τη νοτιοανατολική Ευρώπη από την Β.Α. Ιταλία και επεκτείνεται ανατολικά έως την Περσία.
Διατροφή: Η τροφή αποτελείται κυρίως από έντομα το καλοκαίρι και το χειμώνα επιπλέον με διάφορους σπόρους.
Η συμπεριφορά τους είναι παρόμοια με τις άλλες παπαδίτσες.
Ποικίλη (Poecile)
γένος πουλιών που ανήκουν στην οικογένεια των παριδών (Paridae). Περιέχει 15 είδη, τα οποία είναι διάσπαρτα σε όλη τη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και την Ασία.
Το όνομα του γένους Poecile, προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό poikilos ποικίλος, "πολύχρωμος", αυτός που έχει διαφόρων ειδών χρώματα, ο ποικιλόχρωμος, κατάστικτος. Μια σχετική λέξη poikilidos, ποικιλίδος υποδηλώνει ένα άγνωστο μικρό πουλί.
Υποείδη και Διανομή:
lugubris (Temminck, 1820) - ΒΔ Κροατία, Αλβανία, Ρουμανία, Βουλγαρία και Ελλάδα.
lugens (C. L. Brehm, 1855) - Ελλάδα.
anatoliae (EJO Hartert, 1905) - Μικρά Ασία, Γεωργία, Αρμενία και Ισραήλ.
hyrcanus Zarudny & Loudon, 1905 - Azerbaijan και βόρειο Ιράν.
dubius (Hellmayr, 1901) - Δυτικό Ιράν.
kirmanensis (Koelz, 1950) - Νοτιοανατολικό Ιράν.
Ετικέτες: Παρίδες

Ευχαριστούμε που διαβάσατε την ανάρτηση Κλειδωνάς

Back To Top