Θαλασσοπρίστης (Mergus serrator) 
Ο Θαλασσοπρίστης είναι μια καταδυτική πάπια με αεροδυναμικό σώμα, σχεδιασμένη για ταχύτητα κάτω από το νερό. Το όνομά του προέρχεται από τις μικροσκοπικές "οδοντώσεις" (σαν πριόνι) που διαθέτει στις άκρες του ράμφους του, οι οποίες τον βοηθούν να συγκρατεί τα γλοιώδη ψάρια. Ο Θαλασσοπρίστης είναι είδος που διαχειμάζει στη χώρα μας. Η παράκτια ζώνη της Θράκης και της δυτικής Ελλάδας αποτελεί την κύρια περιοχή διαχείμασης του είδους ενώ μικρότεροι πληθυσμοί παρατηρούνται κατά μήκος των ακτών της Μακεδονίας, της Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδας. Στα νησιά του Αιγαίου παρατηρείται κυρίως σε μεγάλα νησιά ιδιαίτερα στο βόρειο Αιγαίο (πχ Λέσβος και Λήμνος).
Το Ράμφος: Μακρύ, πολύ λεπτό και κόκκινο, με ελαφρώς κυρτή άκρη.
Το Λοφίο: Και τα δύο φύλα διαθέτουν ένα "ανακατεμένο" διπλό λοφίο στο πίσω μέρος του κεφαλιού, που τους δίνει μια πανκ εμφάνιση.
Θηλυκό: Έχει σκουριασμένο καφέ κεφάλι που σβήνει σταδιακά στο γκρίζο του λαιμού (σε αντίθεση με τον Μεγαλοπρίστη όπου ο διαχωρισμός είναι απότομος).
Στην Ελλάδα: Είναι χειμερινός επισκέπτης. Τον συναντάμε από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο σε μεγάλους αριθμούς στον Αμβρακικό, στον Θερμαϊκό, στο Δέλτα του Έβρου και σε άλλους παράκτιους υγρότοπους.
Τεχνική: Κολυμπά συχνά με το κεφάλι μισοβυθισμένο στο νερό για να εντοπίσει τη λεία του. Μόλις τη δει, καταδύεται και την κυνηγά με μεγάλη ταχύτητα χρησιμοποιώντας τα πόδια του ως προωθητήρες.
Κοινωνικότητα: Συχνά σχηματίζει μικρές ομάδες. Είναι εντυπωσιακό να τους βλέπει κανείς να κυνηγούν "συνεργατικά", κυκλώνοντας κοπάδια ψαριών σε ρηχά νερά.
Οικολογία: Το είδος παρατηρείται κατά μήκος των ακτών συνήθως σε απήνεμους κόλπους με ρηχές παραλίες.
Ο Θαλασσοπρίστης έχει μήκος 60 περίπου εκ. και φέρει στην κορυφή του κεφαλιού και στο ινίο ένα λοφίο από μαυροπρασινωπά φτερά.
Τρέφεται με μικρά ψάρια τα οποία τα συλλαμβάνει συνήθως με κατάδυση.
Κυνηγά σε ζευγάρια ή μικρές ομάδες λίγων ατόμων τα οποία συνεργάζονται για την απόκτηση της τροφής.
Σημαντικό είδος του γένους είναι ο μεγαλόσωμος μ. ή μ. ο γνήσιος (Μergus merganser), ο οποίος έχει μήκος 80 εκ. περίπου· ο ενήλικος αρσενικός έχει στο κεφάλι του ένα χαρακτηριστικό ανορθωμένο λοφίο από μαύρα φτερά.
Την άνοιξη και το καλοκαίρι, το είδος αυτό είναι διαδεδομένο στις βόρειες περιοχές της Ευρώπης και της Ασίας, απ’ όπου μεταναστεύει το φθινόπωρο προς τα νότια, φτάνοντας μέχρι τη Μεσόγειο, την Κασπία θάλασσα και την Κίνα· ζει κοντά στα εσωτερικά νερά, στα οποία συλλαμβάνει ψάρια, αμφίβια και μαλάκια κολυμπώντας και βουτώντας επιδέξια.
Πετάει σχεδόν μόνο κατά την περίοδο της αποδημίας· η κραυγή του μοιάζει με τον κρότο τύμπανου.
Την άνοιξη ο μ. αυτός φτιάχνει τη φωλιά του στις κοιλότητες των δέντρων και μερικές φορές στις σχισμές των βράχων· γεννάει 8-13 κιτρινωπά αβγά, τα οποία κλωσά μόνο το θηλυκό. Ο μικρόσωμος μ. ή μ. ο πρίστης (Μergus serrator) έχει μήκος 60 περίπου εκ. και φέρει στην κορυφή του κεφαλιού και στο ινίο ένα λοφίο από μαυροπρασινωπά φτερά.
Όπως και στον μεγαλόσωμο μ., το ράμφος και τα πόδια είναι κόκκινα.
Ο μικρόσωμος μ. είναι διαδεδομένος σε εξαιρετικά εκτεταμένη περιοχή, η οποία περιλαμβάνει τα βόρεια τμήματα της Ευρώπης, της Ασίας και της Αμερικής, από τα οποία το φθινόπωρο μεταναστεύει προς τα νότια.
Ο μ. ζει κατά σμήνη και είναι καχύποπτος και πονηρός· δεν ζει μόνο στα εσωτερικά νερά, αλλά και στη θάλασσα.
Φτιάχνει τη φωλιά του στο έδαφος ή στις κοιλότητες των βράχων, όπου γεννάει 8-9 αβγά λαδοπράσινου χρώματος. Το κρέας και των δύο ειδών τρώγεται από τους ιθαγενείς πληθυσμούς, παρά την έντονη μυρωδιά ψαριού που έχει.
Ένα άλλο είδος του ίδιου γένους είναι ο Μergus albellus, με μήκος μικρότερο από μισό μέτρο και μάλλον κοντό ράμφος. Το λοφίο του κεφαλιού του είναι λευκό, ενώ το ράμφος και τα πόδια του ράμφος γκρίζα. Το πουλί αυτό φημίζεται για την οξύτατη νοημοσύνη του.
Το θηλυκό πουλί μέργος ο πρίστης (mergus serrator), στο περιβάλλον όπου γεννάει συνήθως τα αβγά του. Ο μέργος ο πρίστης (mergus serrator), πουλί της οικογένειας των νησσιδών, είναι ιδιαίτερα διαδομένος στις βόρειες περιοχές της Ευρασίας και της Αμερικής.
Ο Θαλασσοπρίστης είναι μια καταδυτική πάπια με αεροδυναμικό σώμα, σχεδιασμένη για ταχύτητα κάτω από το νερό. Το όνομά του προέρχεται από τις μικροσκοπικές "οδοντώσεις" (σαν πριόνι) που διαθέτει στις άκρες του ράμφους του, οι οποίες τον βοηθούν να συγκρατεί τα γλοιώδη ψάρια. Ο Θαλασσοπρίστης είναι είδος που διαχειμάζει στη χώρα μας. Η παράκτια ζώνη της Θράκης και της δυτικής Ελλάδας αποτελεί την κύρια περιοχή διαχείμασης του είδους ενώ μικρότεροι πληθυσμοί παρατηρούνται κατά μήκος των ακτών της Μακεδονίας, της Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδας. Στα νησιά του Αιγαίου παρατηρείται κυρίως σε μεγάλα νησιά ιδιαίτερα στο βόρειο Αιγαίο (πχ Λέσβος και Λήμνος).
Κατηγορία: Υδρόβια & Παρυδάτια | Αγριόπαπιες | Βουτυχτάρια
Μορφολογία και Αναγνώριση
Μέγεθος: Μεσαίου προς μεγάλου μεγέθους, με μήκος 51-58 εκατοστά και άνοιγμα φτερών 70-86 εκατοστά.Το Ράμφος: Μακρύ, πολύ λεπτό και κόκκινο, με ελαφρώς κυρτή άκρη.
Το Λοφίο: Και τα δύο φύλα διαθέτουν ένα "ανακατεμένο" διπλό λοφίο στο πίσω μέρος του κεφαλιού, που τους δίνει μια πανκ εμφάνιση.
Φυλετικός Διμορφισμός:
Αρσενικό: Έχει σκούρο πράσινο (σχεδόν μαύρο) κεφάλι, λευκό κολάρο, σκουρόχρωμο στήθος με κηλίδες και γκρίζα πλευρά.Θηλυκό: Έχει σκουριασμένο καφέ κεφάλι που σβήνει σταδιακά στο γκρίζο του λαιμού (σε αντίθεση με τον Μεγαλοπρίστη όπου ο διαχωρισμός είναι απότομος).
Βιότοπος και Εξάπλωση
Προτιμήσεις: Αν και φωλιάζει σε γλυκά νερά στον Βορρά, τον χειμώνα γίνεται κατεξοχήν θαλασσινό πουλί. Προτιμά ρηχές παράκτιες περιοχές, λιμνοθάλασσες και προστατευμένους κόλπους.Στην Ελλάδα: Είναι χειμερινός επισκέπτης. Τον συναντάμε από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο σε μεγάλους αριθμούς στον Αμβρακικό, στον Θερμαϊκό, στο Δέλτα του Έβρου και σε άλλους παράκτιους υγρότοπους.
Διατροφή και Κυνήγι
Τροφή: Τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με μικρά ψάρια, αλλά και με καρκινοειδή (γαρίδες) ή έντομα.Τεχνική: Κολυμπά συχνά με το κεφάλι μισοβυθισμένο στο νερό για να εντοπίσει τη λεία του. Μόλις τη δει, καταδύεται και την κυνηγά με μεγάλη ταχύτητα χρησιμοποιώντας τα πόδια του ως προωθητήρες.
Συμπεριφορά
Πτήση: Πετάει πολύ χαμηλά πάνω από την επιφάνεια του νερού, με τον λαιμό τεντωμένο, δείχνοντας πολύ μακρύς και λεπτός.Κοινωνικότητα: Συχνά σχηματίζει μικρές ομάδες. Είναι εντυπωσιακό να τους βλέπει κανείς να κυνηγούν "συνεργατικά", κυκλώνοντας κοπάδια ψαριών σε ρηχά νερά.
Οικολογία: Το είδος παρατηρείται κατά μήκος των ακτών συνήθως σε απήνεμους κόλπους με ρηχές παραλίες.
Ο Θαλασσοπρίστης έχει μήκος 60 περίπου εκ. και φέρει στην κορυφή του κεφαλιού και στο ινίο ένα λοφίο από μαυροπρασινωπά φτερά.
Τρέφεται με μικρά ψάρια τα οποία τα συλλαμβάνει συνήθως με κατάδυση.
Κυνηγά σε ζευγάρια ή μικρές ομάδες λίγων ατόμων τα οποία συνεργάζονται για την απόκτηση της τροφής.
Μέργος (Mergus)
Γένος στεγανοπόδων της οικογένειας των νησσιδών, της τάξης των χηνόμορφων. Τα πουλιά αυτά διαφέρουν από την κοινή πάπια προπάντων στο ράμφος, το οποίο είναι μακρύ, κυλινδροκωνικό και λίγο κεκαμμένο στην κορυφή, ενώ έχει χείλη εφοδιασμένα με μικρά, αιχμηρά, κερατοειδή δόντια και στραμμένα προς τα μέσα.Σημαντικό είδος του γένους είναι ο μεγαλόσωμος μ. ή μ. ο γνήσιος (Μergus merganser), ο οποίος έχει μήκος 80 εκ. περίπου· ο ενήλικος αρσενικός έχει στο κεφάλι του ένα χαρακτηριστικό ανορθωμένο λοφίο από μαύρα φτερά.
Την άνοιξη και το καλοκαίρι, το είδος αυτό είναι διαδεδομένο στις βόρειες περιοχές της Ευρώπης και της Ασίας, απ’ όπου μεταναστεύει το φθινόπωρο προς τα νότια, φτάνοντας μέχρι τη Μεσόγειο, την Κασπία θάλασσα και την Κίνα· ζει κοντά στα εσωτερικά νερά, στα οποία συλλαμβάνει ψάρια, αμφίβια και μαλάκια κολυμπώντας και βουτώντας επιδέξια.
Πετάει σχεδόν μόνο κατά την περίοδο της αποδημίας· η κραυγή του μοιάζει με τον κρότο τύμπανου.
Την άνοιξη ο μ. αυτός φτιάχνει τη φωλιά του στις κοιλότητες των δέντρων και μερικές φορές στις σχισμές των βράχων· γεννάει 8-13 κιτρινωπά αβγά, τα οποία κλωσά μόνο το θηλυκό. Ο μικρόσωμος μ. ή μ. ο πρίστης (Μergus serrator) έχει μήκος 60 περίπου εκ. και φέρει στην κορυφή του κεφαλιού και στο ινίο ένα λοφίο από μαυροπρασινωπά φτερά.
Όπως και στον μεγαλόσωμο μ., το ράμφος και τα πόδια είναι κόκκινα.
Ο μικρόσωμος μ. είναι διαδεδομένος σε εξαιρετικά εκτεταμένη περιοχή, η οποία περιλαμβάνει τα βόρεια τμήματα της Ευρώπης, της Ασίας και της Αμερικής, από τα οποία το φθινόπωρο μεταναστεύει προς τα νότια.
Ο μ. ζει κατά σμήνη και είναι καχύποπτος και πονηρός· δεν ζει μόνο στα εσωτερικά νερά, αλλά και στη θάλασσα.
Φτιάχνει τη φωλιά του στο έδαφος ή στις κοιλότητες των βράχων, όπου γεννάει 8-9 αβγά λαδοπράσινου χρώματος. Το κρέας και των δύο ειδών τρώγεται από τους ιθαγενείς πληθυσμούς, παρά την έντονη μυρωδιά ψαριού που έχει.
Ένα άλλο είδος του ίδιου γένους είναι ο Μergus albellus, με μήκος μικρότερο από μισό μέτρο και μάλλον κοντό ράμφος. Το λοφίο του κεφαλιού του είναι λευκό, ενώ το ράμφος και τα πόδια του ράμφος γκρίζα. Το πουλί αυτό φημίζεται για την οξύτατη νοημοσύνη του.
Το θηλυκό πουλί μέργος ο πρίστης (mergus serrator), στο περιβάλλον όπου γεννάει συνήθως τα αβγά του. Ο μέργος ο πρίστης (mergus serrator), πουλί της οικογένειας των νησσιδών, είναι ιδιαίτερα διαδομένος στις βόρειες περιοχές της Ευρασίας και της Αμερικής.
Κατηγορία: Υδρόβια & Παρυδάτια | Αγριόπαπιες | Βουτυχτάρια
Ετικέτες:
Πάπιες
Ευχαριστούμε που διαβάσατε την ανάρτηση Θαλασσοπρίστης
