Μελανίττα, Μαυρόπαπια (Melanitta) 
Γένος χηνόμορφων πτηνών της οικογένειας των ανατιδών. Πρόκειται για μεγάλα θαλάσσια πτηνά των αρκτικών και υποαρκτικών θαλασσών, τα οποία καταφεύγουν στην ξηρά μόνο κατά την αναπαραγωγική περίοδο.
Το χρώμα του αρσενικού είναι μαύρο. Το ράμφος μαύρο με πορτοκαλί κηλίδα στο πάνω μέρος και εξόγκωμα στη βάση. Το θηλυκό είναι σκούρο καστανό. Μάγουλα και λαιμός ανοιχτότερα. Βουτάνε βαθιά στο νερό και παραμένουν κάτω από την επιφάνειά του για μερικά λεπτά, αναζητώντας την τροφή τους, η οποία αποτελείται κυρίως από μαλάκια. Πολύ χαρακτηριστικό είναι το πλανάρισμα, χαμηλά και ξυστά, σχεδόν πάνω από το νερό.
Οι φωλιές τους χτίζονται στο έδαφος κοντά στη θάλασσα, σε λίμνες, σε ποτάμια, σε δασικές εκτάσεις ή στην τούνδρα.
Αναπαράγονται βόρεια της Ευρώπης της Ασίας και τη βόρειας Αμερικής. Το χειμώνα μεταναστεύουν στις εύκρατες ζώνες αυτών των ηπείρων. Πολύ σπάνιος χειμερινός επισκέπτης στη χώρα μας.
Τα αρσενικά έχουν σκούρο καφέ ή στιλπνό μαύρο χρώμα, με την εξαίρεση μιας πορτοκαλόχρωμης ρίγας την οποία φέρουν στη ράχη του ράμφους τους, ενώ τα θηλυκά παρουσιάζουν ανοιχτότερο χρωματισμό.
Υπάρχουν και άλλα είδη Μελανίττας, λιγότερο διαδεδομένα από το προηγούμενο, τα οποία ξεχωρίζουν από χαρακτηριστικές λευκές κηλίδες σε διάφορα σημεία του σώματος, όπως στο κεφάλι, στον λαιμό ή στις φτερούγες.
Το είδος Melanitta fusca, ζει στις βόρειες περιοχές της Ευρώπης, της Ασίας και της Βόρειας Αμερικής. Συναντάται στην ανατολική Τουρκία, την Μαύρη και Κασπία Θάλασσα, στην Ευρώπη φτάνει ως τη νότια Μεγάλη Βρετανία. Οι περιοχές αναπαραγωγής του περιλαμβάνουν κυρίως τη Σκανδιναβία.
Το είδος Melanitta americana ζει στη βόρεια Αμερική στο Labrador και στον κόλπο του Hudson, επίσης και στη σιβηρική πλευρά των στενών Bering.
Ξεχειμωνιάζει πιο νότια σε εύκρατες ζώνες, στις ακτές των βόρειων ΗΠΑ και του Καναδά, στην ακτή του Ειρηνικού προς την περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο και στις ακτές του Ατλαντικού και του κόλπου του Μεξικού και στην Ασία ως τη νότια Κίνα.
Εμφάνιση: Μοιάζει πάρα πολύ με τη M. fusca (έχει επίσης λευκό στα φτερά).
Διαφορές: Το αρσενικό έχει ελαφρώς διαφορετικό σχήμα ράμφους (πιο "πρησμένο" στη βάση) και οι πλευρές του σώματος μπορεί να έχουν μια ελαφρώς καφέ απόχρωση. Οι "άκρες" του λευκού σημαδιού στο μάτι είναι συχνά πιο ανασηκωμένες.
Εξάπλωση: Αναπαράγεται στον Καναδά και την Αλάσκα και ξεχειμωνιάζει στις ακτές του Ειρηνικού και του Ατλαντικού.
Εμφάνιση: Το αρσενικό είναι κατάμαυρο με ένα μικρό λευκό "μισοφέγγαρο" κάτω από το μάτι.
Φτερούγες: Το πιο χαρακτηριστικό της γνώρισμα (και των δύο φύλων) είναι το μεγάλο λευκό κάτοπτρο στις φτερούγες, το οποίο φαίνεται έντονα όταν το πουλί πετά ή όταν τινάζεται στο νερό.
Ράμφος: Πορτοκαλί στις πλευρές με μια μαύρη βάση και ένα μικρό εξόγκωμα.
Στην Ελλάδα: Σπάνιος χειμερινός επισκέπτης, κυρίως σε θαλάσσιες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας (Θρακικό πέλαγος).
Εμφάνιση (Αρσενικό): Κατάμαυρο σώμα, αλλά με δύο μεγάλα λευκά μπαλώματα στο κεφάλι (ένα στο μέτωπο και ένα στον αυχένα). Ράμφος: Το ράμφος του είναι εξαιρετικά ογκώδες και πολύχρωμο (πορτοκαλί, λευκό, κόκκινο και μαύρο), δίνοντάς του μια σχεδόν "τροπική" εμφάνιση.
Συμπεριφορά: Φημίζεται για την ικανότητά του να βουτά μέσα στα κύματα (surf) κοντά στις ακτές για να βρει τροφή.
Ευρώπη: Εμφανίζεται μόνο ως σπάνιος περιπλανώμενος επισκέπτης στις ακτές της Μεγάλης Βρετανίας ή της Νορβηγίας.
Οι πάπιες του υπογένους Oidemia είναι γνωστές για το απόλυτα μαύρο φτέρωμα των αρσενικών, το οποίο τις καθιστά μοναδικές ανάμεσα στις πάπιες. Είναι θαλασσινά είδη που αναπαράγονται στην τούνδρα και ξεχειμωνιάζουν σε εύκρατες παράκτιες ζώνες.
Εμφάνιση (Αρσενικό): Επίσης κατάμαυρο. Η κύρια διαφορά από τη M. nigra είναι το ράμφος του: Το κίτρινο μπάλωμα είναι πολύ πιο εκτεταμένο, καλύπτοντας σχεδόν όλο το εξόγκωμα στη βάση του ράμφους, και έχει ένα πιο έντονο πορτοκαλί-κίτρινο χρώμα (συχνά αναφέρεται ως "butter-bill").
Εμφάνιση (Θηλυκό): Μοιάζει πολύ με το θηλυκό της M. nigra, αλλά η αντίθεση στο πρόσωπο είναι συχνά λιγότερο έντονη.
Εξάπλωση: Αναπαράγεται στην Αλάσκα και τον Καναδά και ξεχειμωνιάζει στις ακτές των ΗΠΑ.
Εμφάνιση (Αρσενικό): Εξ ολοκλήρου μαύρο φτέρωμα χωρίς κανένα λευκό σημάδι. Το ράμφος του είναι μαύρο με ένα χαρακτηριστικό κίτρινο μπάλωμα στην πάνω πλευρά και ένα έντονο εξόγκωμα στη βάση.
Εμφάνιση (Θηλυκό): Σκούρο καφέ σώμα με εμφανώς πιο ανοιχτόχρωμα (γκριζωπά) μάγουλα και λαιμό, που δημιουργούν αντίθεση με το σκούρο κεφάλι.
Στην Ελλάδα: Είναι σπάνιος χειμερινός επισκέπτης, κυρίως σε ανοιχτές θάλασσες και μεγάλες λιμνοθάλασσες (π.χ. Δέλτα Έβρου, Αμβρακικός).
Πτήση: Πετούν σε χαμηλές γραμμές ή σχηματισμούς "V" πάνω από τα κύματα. Ο ήχος των φτερών τους είναι συχνά ακουστός ως ένα απαλό σφύριγμα.
Διατροφή: Καταδύονται για να πιάσουν μύδια και άλλα οστρακόδερμα. Η ικανότητά τους να σπάνε τα κελύφη στο στομάχι τους είναι παροιμιώδης.
Γένος χηνόμορφων πτηνών της οικογένειας των ανατιδών. Πρόκειται για μεγάλα θαλάσσια πτηνά των αρκτικών και υποαρκτικών θαλασσών, τα οποία καταφεύγουν στην ξηρά μόνο κατά την αναπαραγωγική περίοδο.
Το χρώμα του αρσενικού είναι μαύρο. Το ράμφος μαύρο με πορτοκαλί κηλίδα στο πάνω μέρος και εξόγκωμα στη βάση. Το θηλυκό είναι σκούρο καστανό. Μάγουλα και λαιμός ανοιχτότερα. Βουτάνε βαθιά στο νερό και παραμένουν κάτω από την επιφάνειά του για μερικά λεπτά, αναζητώντας την τροφή τους, η οποία αποτελείται κυρίως από μαλάκια. Πολύ χαρακτηριστικό είναι το πλανάρισμα, χαμηλά και ξυστά, σχεδόν πάνω από το νερό.
Οι φωλιές τους χτίζονται στο έδαφος κοντά στη θάλασσα, σε λίμνες, σε ποτάμια, σε δασικές εκτάσεις ή στην τούνδρα.
Αναπαράγονται βόρεια της Ευρώπης της Ασίας και τη βόρειας Αμερικής. Το χειμώνα μεταναστεύουν στις εύκρατες ζώνες αυτών των ηπείρων. Πολύ σπάνιος χειμερινός επισκέπτης στη χώρα μας.
μελανίττα: η ονομασία προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις μέλας+νῆττα, στην αττική διάλεκτος η λέξη νῆσσα «πάπια».
οιδημία: οίδημα oidēma "όγκος, πρήξιμο".
Χαρακτηριστικός αντιπρόσωπος του γένους είναι το είδος Μελανίττα nigra, κοινό στις θάλασσες της βόρειας Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, γνωστό με την κοινή ονομασία μαύρη πάπια. οιδημία: οίδημα oidēma "όγκος, πρήξιμο".
Τα αρσενικά έχουν σκούρο καφέ ή στιλπνό μαύρο χρώμα, με την εξαίρεση μιας πορτοκαλόχρωμης ρίγας την οποία φέρουν στη ράχη του ράμφους τους, ενώ τα θηλυκά παρουσιάζουν ανοιχτότερο χρωματισμό.
Υπάρχουν και άλλα είδη Μελανίττας, λιγότερο διαδεδομένα από το προηγούμενο, τα οποία ξεχωρίζουν από χαρακτηριστικές λευκές κηλίδες σε διάφορα σημεία του σώματος, όπως στο κεφάλι, στον λαιμό ή στις φτερούγες.
Το είδος Melanitta fusca, ζει στις βόρειες περιοχές της Ευρώπης, της Ασίας και της Βόρειας Αμερικής. Συναντάται στην ανατολική Τουρκία, την Μαύρη και Κασπία Θάλασσα, στην Ευρώπη φτάνει ως τη νότια Μεγάλη Βρετανία. Οι περιοχές αναπαραγωγής του περιλαμβάνουν κυρίως τη Σκανδιναβία.
Το είδος Melanitta americana ζει στη βόρεια Αμερική στο Labrador και στον κόλπο του Hudson, επίσης και στη σιβηρική πλευρά των στενών Bering.
Ξεχειμωνιάζει πιο νότια σε εύκρατες ζώνες, στις ακτές των βόρειων ΗΠΑ και του Καναδά, στην ακτή του Ειρηνικού προς την περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο και στις ακτές του Ατλαντικού και του κόλπου του Μεξικού και στην Ασία ως τη νότια Κίνα.
Γένος Μελανίττα, Μελανόπαπιες (Melanitta)
Οι Μελανόπαπιες είναι εξειδικευμένες πάπιες της ανοιχτής θάλασσας. Τρέφονται κυρίως με μαλάκια και μύδια, τα οποία αναζητούν καταδυόμενες σε σημαντικά βάθη. Τα αρσενικά είναι κατάμαυρα, ενώ τα θηλυκά έχουν πιο διακριτικά καφέ χρώματα.◾White-winged Scoter (Melanitta deglandi)
Παλαιότερα θεωρούνταν το ίδιο είδος με τη Βελουδόπαπια, αλλά πλέον αναγνωρίζεται ως ξεχωριστό είδος της Βόρειας Αμερικής και της Ασίας.Εμφάνιση: Μοιάζει πάρα πολύ με τη M. fusca (έχει επίσης λευκό στα φτερά).
Διαφορές: Το αρσενικό έχει ελαφρώς διαφορετικό σχήμα ράμφους (πιο "πρησμένο" στη βάση) και οι πλευρές του σώματος μπορεί να έχουν μια ελαφρώς καφέ απόχρωση. Οι "άκρες" του λευκού σημαδιού στο μάτι είναι συχνά πιο ανασηκωμένες.
Εξάπλωση: Αναπαράγεται στον Καναδά και την Αλάσκα και ξεχειμωνιάζει στις ακτές του Ειρηνικού και του Ατλαντικού.
◾Βελουδόπαπια, Velvet Scoter (Melanitta fusca)
Είναι το είδος που συναντάμε συχνότερα στην Ευρώπη και περιστασιακά στην Ελλάδα.Εμφάνιση: Το αρσενικό είναι κατάμαυρο με ένα μικρό λευκό "μισοφέγγαρο" κάτω από το μάτι.
Φτερούγες: Το πιο χαρακτηριστικό της γνώρισμα (και των δύο φύλων) είναι το μεγάλο λευκό κάτοπτρο στις φτερούγες, το οποίο φαίνεται έντονα όταν το πουλί πετά ή όταν τινάζεται στο νερό.
Ράμφος: Πορτοκαλί στις πλευρές με μια μαύρη βάση και ένα μικρό εξόγκωμα.
Στην Ελλάδα: Σπάνιος χειμερινός επισκέπτης, κυρίως σε θαλάσσιες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας (Θρακικό πέλαγος).
◾Surf Scoter (Melanitta perspicillata)
Ένα εντυπωσιακό είδος, κυρίως της Βόρειας Αμερικής, με πολύ ιδιαίτερο κεφάλι.Εμφάνιση (Αρσενικό): Κατάμαυρο σώμα, αλλά με δύο μεγάλα λευκά μπαλώματα στο κεφάλι (ένα στο μέτωπο και ένα στον αυχένα). Ράμφος: Το ράμφος του είναι εξαιρετικά ογκώδες και πολύχρωμο (πορτοκαλί, λευκό, κόκκινο και μαύρο), δίνοντάς του μια σχεδόν "τροπική" εμφάνιση.
Συμπεριφορά: Φημίζεται για την ικανότητά του να βουτά μέσα στα κύματα (surf) κοντά στις ακτές για να βρει τροφή.
Ευρώπη: Εμφανίζεται μόνο ως σπάνιος περιπλανώμενος επισκέπτης στις ακτές της Μεγάλης Βρετανίας ή της Νορβηγίας.
Διατροφή και Οικολογία
Οι Μελανόπαπιες είναι από τις λίγες πάπιες που τρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με θαλάσσιους οργανισμούς. Καταδύονται σε βάθη έως και 10-20 μέτρα. Είναι πολύ ανθεκτικά πουλιά, ικανά να αντέχουν τις παγωμένες θάλασσες του Αρκτικού κύκλου.Υπογένος Οιδημία (Oidemia)
Γένος ελασματοράμφων πτηνών που μοιάζουν με πάπιες. Έχουν χρώμα σκούρο ή στιλπνό μαύρο με μερικές μόνο άσπρες κηλίδες στο κεφάλι και στις φτερούγες. Βουτάνε βαθιά στο νερό και παραμένουν κάτω από την επιφάνειά του 2 ή και 3 λεπτά της ώρας αναζητώντας την τροφή τους, που αποτελείται κυρίως από μαλάκια. Γι’ αυτό στον Μεσαίωνα, πολλοί πίστευαν ότι τα πτηνά αυτά γεννιούνται από τα μαλάκια. Το γένος αυτό περιλαμβάνει έξι είδη τα οποία ζουν στο βόρειο ημισφαίριο.Οι πάπιες του υπογένους Oidemia είναι γνωστές για το απόλυτα μαύρο φτέρωμα των αρσενικών, το οποίο τις καθιστά μοναδικές ανάμεσα στις πάπιες. Είναι θαλασσινά είδη που αναπαράγονται στην τούνδρα και ξεχειμωνιάζουν σε εύκρατες παράκτιες ζώνες.
◾Μαύρη Μελανόπαπια της Αμερικής (Oidemia americana)
Το αντίστοιχο είδος της Βόρειας Αμερικής και της Ανατολικής Ασίας.Εμφάνιση (Αρσενικό): Επίσης κατάμαυρο. Η κύρια διαφορά από τη M. nigra είναι το ράμφος του: Το κίτρινο μπάλωμα είναι πολύ πιο εκτεταμένο, καλύπτοντας σχεδόν όλο το εξόγκωμα στη βάση του ράμφους, και έχει ένα πιο έντονο πορτοκαλί-κίτρινο χρώμα (συχνά αναφέρεται ως "butter-bill").
Εμφάνιση (Θηλυκό): Μοιάζει πολύ με το θηλυκό της M. nigra, αλλά η αντίθεση στο πρόσωπο είναι συχνά λιγότερο έντονη.
Εξάπλωση: Αναπαράγεται στην Αλάσκα και τον Καναδά και ξεχειμωνιάζει στις ακτές των ΗΠΑ.
◾Μαύρη Μελανόπαπια (Melanitta ή Oidemia nigra)
Είναι το είδος που αναπαράγεται στην Ευρασία και ξεχειμωνιάζει στις ακτές του Ατλαντικού και της Μεσογείου.Εμφάνιση (Αρσενικό): Εξ ολοκλήρου μαύρο φτέρωμα χωρίς κανένα λευκό σημάδι. Το ράμφος του είναι μαύρο με ένα χαρακτηριστικό κίτρινο μπάλωμα στην πάνω πλευρά και ένα έντονο εξόγκωμα στη βάση.
Εμφάνιση (Θηλυκό): Σκούρο καφέ σώμα με εμφανώς πιο ανοιχτόχρωμα (γκριζωπά) μάγουλα και λαιμό, που δημιουργούν αντίθεση με το σκούρο κεφάλι.
Στην Ελλάδα: Είναι σπάνιος χειμερινός επισκέπτης, κυρίως σε ανοιχτές θάλασσες και μεγάλες λιμνοθάλασσες (π.χ. Δέλτα Έβρου, Αμβρακικός).
Συμπεριφορά και Οικολογία
Κοινωνικότητα: Είναι πολύ κοινωνικά πουλιά και συχνά σχηματίζουν τεράστια σμήνη (χιλιάδες πουλιά) στις θάλασσες όπου ξεχειμωνιάζουν.Πτήση: Πετούν σε χαμηλές γραμμές ή σχηματισμούς "V" πάνω από τα κύματα. Ο ήχος των φτερών τους είναι συχνά ακουστός ως ένα απαλό σφύριγμα.
Διατροφή: Καταδύονται για να πιάσουν μύδια και άλλα οστρακόδερμα. Η ικανότητά τους να σπάνε τα κελύφη στο στομάχι τους είναι παροιμιώδης.
Κατηγορία: Υδρόβια & Παρυδάτια | Αγριόπαπιες | Βουτυχτάρια
Ετικέτες:
Πάπιες
Ευχαριστούμε που διαβάσατε την ανάρτηση Μελανίττα
