Σπιζίδες (Fringillidae)
Οικογένεια ωδικών πουλιών με ισχυρό κοντόχοντρο ράμφος, που τρέφονται κυρίως με σπόρους αλλά το διαιτολόγιο περιλαμβάνει και σημαντικές ποσότητες αρθρόποδων. Τα περισότερα είδη φημίζονται για το μελωδικό κελάηδησμα. Ζούν συνήθως σε δασομένες εκτάσεις, χτίζουν καλαθιόσχημη φωλιά συνήθως σε δέντρα αλλά και σε θάμνους.
Υπάρχει έντονος σεξουαλικός διμορφισμός ανάμεσα στα δύο φύλα με το αρσενικό να έχει ποιό έντονα χρώματα.
Υπάρχουν 18 γένη στην οικογένεια, με 122 είδη, πολλά μεταναστευτικά, που ζουν στην Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική και στην κεντρική και τη νότια Αμερική. Οι Καρδιναλίδες (Cardinalidae) και κάποια είδη των εμπεριζίδων (Emberizidae) συχνά τοποθετούνται σε αυτήν την οικογένεια.
Τα 32 είδη καναρινιών (Serinus) είναι γνωστά για το μελωδικό κελάηδημά τους, μερικά όπως ο σειρίνος ο κανάριος(Serinus canaria) είναι δημοφιλή πουλιά κλουβιών.
Τα αρσενικά από τα 21 είδη ροδόσπιζας (Carpodacus) είναι κόκκινα και μοβ, τα θηλυκά καφέ ή γκρι.
Τα έξι είδη πυρούλη (Pyrrhula) ζουν στην Ευρώπη, την Ασία και στις Αζόρες.
Τα εννέα είδη κοκκοθραύστη (Coccothraustes) έχουν χοντρά και δυνατά κωνικά ράμφη, με δυνατούς γναθικούς μύες, που τους επιτρέπουν να σπάνε σκληρούς καρπούς.
Ενδιαίτημα: Προτιμούν δασικές εκτάσεις, αλλά προσαρμόζονται εύκολα σε κήπους, πάρκα και αγροτικές περιοχές.
Κελάηδισμα: Φημίζονται για το περίπλοκο και μελωδικό τους τραγούδι, γι' αυτό και πολλά είδη είναι αγαπητά ως πουλιά συντροφιάς.
Γνωστά είδη στην Ελλάδα: Σπίνος (Fringilla coelebs), Καρδερίνα (Carduelis carduelis), Φλώρος (Chloris chloris), Φανέτο (Linaria cannabina).
🔸Γεωγραφία: Κοινότατο είδος σε όλη την Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και τη Δυτική Ασία. Στην Ελλάδα είναι από τα πιο διαδεδομένα πουλιά.
🔸Βιότοπος: Δάση, κήποι, πάρκα και καλλιέργειες.
🔸Γεωγραφία: Αναπαράγεται στη Βόρεια Ευρώπη και Ασία (τάιγκα). Στην Ελλάδα έρχεται μόνο τον χειμώνα.
🔸Βιότοπος: Δάση σημύδας και ερυθρελάτης στον βορρά, ενώ το χειμώνα αναζητά τροφή σε χωράφια και δάση οξιάς.
🔸Γεωγραφία: Νότια και Κεντρική Ευρώπη, Βόρεια Αφρική.
🔸Βιότοπος: Κήποι, οπωρώνες, πάρκα και ανοιχτά δάση κωνοφόρων.
🔸Γεωγραφία: Τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει και αναπαράζεται στα δυτικά και κεντρικά Κανάρια Νησιά, επίσης είναι κοινά στη Μαδέρα και στις Αζόρες.
🔸Βιότοπος: Από παραθαλάσσιους αμμόλοφους μέχρι ορεινά δάση πεύκης.
🔸Γεωγραφία: Συναντάται στην περιοχή του Καυκάσου και στα ψηλότερα βουνά της Τουρκίας και του Ιράν. Σπανιότερα εμφανίζεται περιπλανώμενο στα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.
🔸Βιότοπος: Υψηλά ορεινά περιβάλλοντα, βραχώδεις πλαγιές και αλπικά λιβάδια.
🔸Γεωγραφία: Ευρώπη, Βόρεια Αφρική και Νοτιοδυτική Ασία.
🔸Βιότοπος: Κήποι, αγροτικές εκτάσεις με θάμνους και παρυφές δασών.
🔸Γεωγραφία: Ευρώπη, Βόρεια Αφρική και Δυτική Ασία.
🔸Βιότοπος: Λιβάδια, κήποι, αγροί με αγκάθια (τα οποία λατρεύει να τρώει) και παρυφές δασών.
🔸Γεωγραφία: Ευρώπη και Ασία. Στην Ελλάδα είναι κυρίως χειμερινός επισκέπτης.
🔸Βιότοπος: Δάση κωνοφόρων (ειδικά ερυθρελάτης) και τον χειμώνα δάση σκλήθρων και σημύδων.
🔸Γεωγραφία: Ευρώπη, Βόρεια Αφρική και Δυτική Ασία.
🔸Βιότοπος: Ανοιχτές εκτάσεις με θάμνους, φράκτες, ρείκια και καλλιέργειες.
🔸Γεωγραφία: Ευρεία εξάπλωση σε Ευρώπη, Ασία και Βόρεια Αμερική. Στην Ελλάδα είναι επιδημητικό είδος, κυρίως στα ορεινά δάση κωνοφόρων.
🔸Βιότοπος: Δάση κωνοφόρων, με ιδιαίτερη προτίμηση στην ερυθρελάτη (Picea) και τη δασική πεύκη.
🔸Γεωγραφία: Βορειοανατολική Ευρώπη (Σκανδιναβία, Ρωσία) και κατά τόπους στη Σκωτία.
🔸Βιότοπος: Δάση με πεύκα (Pinus sylvestris), καθώς το ισχυρό του ράμφος είναι απαραίτητο για τους σκληρούς κώνους του πεύκου.
🔸Γεωγραφία: Βόρεια Αμερική, Ρωσία και Σκανδιναβία. Στην υπόλοιπη Ευρώπη εμφανίζεται σπάνια, κυρίως κατά τη διάρκεια "εισβολών" λόγω έλλειψης τροφής στον βορρά.
🔸Βιότοπος: Δάση λάρικα (Larix) και ερυθρελάτης. Το λεπτό του ράμφος είναι ιδανικό για τους μικρότερους και πιο μαλακούς κώνους του λάρικα.
🔸Γεωγραφία: Βόρεια Ευρώπη, Ασία και Βόρεια Αμερική. Στην Ελλάδα είναι σπάνιος χειμερινός επισκέπτης.
🔸Βιότοπος: Δάση σημύδας, κωνοφόρων και θαμνώδεις εκτάσεις στην τούνδρα.
🔸Γεωγραφία: Στις πιο βόρειες περιοχές της Αρκτικής (Γροιλανδία, Βόρειος Καναδάς, Σκανδιναβία, Ρωσία).
🔸Βιότοπος: Ανοιχτή τούνδρα και παγωμένες εκτάσεις πέρα από το όριο των δέντρων.
🔸Γεωγραφία: Κυρίως στη Βορειοδυτική Ευρώπη (Βρετανικά Νησιά, Άλπεις, παράκτιες περιοχές της Βόρειας Θάλασσας).
🔸Βιότοπος: Συστάδες σημύδας, λάρικα και κήποι. Συχνά φωλιάζει σε φυτείες κωνοφόρων.
Ο χρωματισμός της κοιλιάς είναι υπόλευκος ενώ το κοντό δυνατό και στρογγυλωπό ράμφος, όπως και τα πόδια έχουν γκρίζο χρώμα....
🔸Γεωγραφία: Εξαπλώνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, κυρίως στη βόρεια και κεντρική χώρα) και την εύκρατη Ασία.
🔸Βιότοπος: Δάση κωνοφόρων και φυλλοβόλων, κήποι, πάρκα και περιοχές με πυκνούς θάμνους.
🔸Γεωγραφία: Εξαπλώνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, κυρίως στη βόρεια και κεντρική χώρα) και την εύκρατη Ασία.
🔸Βιότοπος: Δάση κωνοφόρων και φυλλοβόλων, κήποι, πάρκα και περιοχές με πυκνούς θάμνους.
🔸Γεωγραφία: Ενδημικό είδος που ζει αποκλειστικά στο ανατολικό τμήμα της νήσου São Miguel στις Αζόρες.
🔸Βιότοπος: Δάση δάφνης (laurisilva) σε ορεινές περιοχές του νησιού. Η επιβίωσή του εξαρτάται άμεσα από την προστασία της ιθαγενούς βλάστησης.
🔸Γεωγραφία: Δυτική Κίνα, Θιβέτ και τμήματα των Ιμαλαΐων.
🔸Βιότοπος: Ορεινά δάση κωνοφόρων και μικτά δάση σε μεγάλα υψόμετρα.
🔸Γεωγραφία: Ιμαλάια (από το Πακιστάν έως το Μπουτάν και την Κίνα).
🔸Βιότοπος: Δάση εύκρατης ζώνης και θαμνώδεις εκτάσεις σε μεγάλα υψόμετρα.
🔸Γεωγραφία: Ιμαλάια, βόρεια Μιανμάρ και τμήματα της Νοτιοανατολικής Ασίας.
🔸Βιότοπος: Ορεινά δάση και θαμνότοποι σε μεγάλα υψόμετρα.
🔸Γεωγραφία: Εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, όπου είναι επιδημητικός) και την εύκρατη Ασία έως την Ιαπωνία.
🔸Βιότοπος: Φυλλοβόλα και μικτά δάση, κήποι, οπωρώνες και πάρκα. Προτιμά δέντρα που παράγουν σκληρούς καρπούς, όπως οι γαύροι και οι κερασιές.
🔸Γεωγραφία: Από τη Μέση Ανατολή (Ιορδανία, Ιράν) έως την Κεντρική Ασία (Πακιστάν, Δυτική Κίνα).
🔸Βιότοπος: Ημι-ερημικές περιοχές, ξηρές κοιλάδες με αραιή βλάστηση και γεωργικές εκτάσεις στις παρυφές των ερήμων.
🔸Γεωγραφία: Το υποείδος R. s. sanguinea απαντάται από την Τουρκία και τον Καύκασο έως το Ιράν και το Πακιστάν.
🔸Βιότοπος: Βραχώδεις ορεινές πλαγιές, αλπικά λιβάδια και άγονες περιοχές σε μεγάλα υψόμετρα, συχνά κοντά στο όριο του χιονιού.
🔸Γεωγραφία: Εξαπλώνεται στη Βόρεια Αφρική, την Ισπανία (Κανάρια Νησιά), τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία. Στην Ελλάδα εμφανίζεται ως σπάνιος και τοπικός επισκέπτης, κυρίως στη νότια χώρα και στα νησιά.
🔸Βιότοπος: Καθαρά ερημικά και ημι-ερημικά περιβάλλοντα, βραχώδεις πλαγιές, φαράγγια και άγονες εκτάσεις με ελάχιστη βλάστηση. Απαραίτητη προϋπόθεση για τον βιότοπό του είναι η γειτνίαση με κάποια πηγή νερού, καθώς χρειάζεται να πίνει τακτικά.
Οικογένεια ωδικών πουλιών με ισχυρό κοντόχοντρο ράμφος, που τρέφονται κυρίως με σπόρους αλλά το διαιτολόγιο περιλαμβάνει και σημαντικές ποσότητες αρθρόποδων. Τα περισότερα είδη φημίζονται για το μελωδικό κελάηδησμα. Ζούν συνήθως σε δασομένες εκτάσεις, χτίζουν καλαθιόσχημη φωλιά συνήθως σε δέντρα αλλά και σε θάμνους.
Υπάρχει έντονος σεξουαλικός διμορφισμός ανάμεσα στα δύο φύλα με το αρσενικό να έχει ποιό έντονα χρώματα.
Σπιζίδες
Κοκκοθραύστης
Σταυρομύτης
Σπίνος ο κοινός
Χειμωνόσπινος
Καναρίνι της Συρίας
Αγριοκαναρίνι
Μαύρο καναρίνι
Καρδερίνα
Ροδόσπιζα
Σκαρθί
Λούγαρο
Φανέτο
Φλώρος
Ακανθίς
Καρδινάλιος
Γένος Πυρούλη
Πύρρουλας
Τα 32 είδη καναρινιών (Serinus) είναι γνωστά για το μελωδικό κελάηδημά τους, μερικά όπως ο σειρίνος ο κανάριος(Serinus canaria) είναι δημοφιλή πουλιά κλουβιών.
Τα αρσενικά από τα 21 είδη ροδόσπιζας (Carpodacus) είναι κόκκινα και μοβ, τα θηλυκά καφέ ή γκρι.
Τα έξι είδη πυρούλη (Pyrrhula) ζουν στην Ευρώπη, την Ασία και στις Αζόρες.
Τα εννέα είδη κοκκοθραύστη (Coccothraustes) έχουν χοντρά και δυνατά κωνικά ράμφη, με δυνατούς γναθικούς μύες, που τους επιτρέπουν να σπάνε σκληρούς καρπούς.
Ενδιαίτημα: Προτιμούν δασικές εκτάσεις, αλλά προσαρμόζονται εύκολα σε κήπους, πάρκα και αγροτικές περιοχές.
Κελάηδισμα: Φημίζονται για το περίπλοκο και μελωδικό τους τραγούδι, γι' αυτό και πολλά είδη είναι αγαπητά ως πουλιά συντροφιάς.
Γνωστά είδη στην Ελλάδα: Σπίνος (Fringilla coelebs), Καρδερίνα (Carduelis carduelis), Φλώρος (Chloris chloris), Φανέτο (Linaria cannabina).
Οικογένεια Σπιζίδες (Fringillidae)
Η οικογένεια των Σπιζιδών περιλαμβάνει μερικά από τα πιο γνωστά και αγαπημένα ωδικά πουλιά της Ελλάδας και του κόσμου. Χαρακτηρίζονται από το ισχυρό κωνικό τους ράμφος, ιδανικό για το σπάσιμο σπόρων.◾Φρυγίλος ο άγαμος, Σπίννος, Chaffinch (Fringilla coelebs)
🔸Περιγραφή: Αναγνωρίζεται εύκολα και έχει το μέγεθος ενός σπουργιτιού. Είναι ελαφρώς λεπτότερος και έχει πιο μακριά και ψαλιδωτή ουρά. Το αρσενικό έχει γαλαζωπό κεφάλι και αυχένα, καστανή πλάτη και ροδαλό στήθος, ενώ διαθέτει δύο έντονες λευκές λωρίδες στις φτερούγες.🔸Γεωγραφία: Κοινότατο είδος σε όλη την Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και τη Δυτική Ασία. Στην Ελλάδα είναι από τα πιο διαδεδομένα πουλιά.
🔸Βιότοπος: Δάση, κήποι, πάρκα και καλλιέργειες.
◾Χειμωνόσπινος, Brambling (Fringilla montifringilla)
🔸Περιγραφή: Όμοιος σε μέγεθος και σχήμα με τον Σπίνο, αλλά διαφέρει στον χρωματισμό του φτερώματός του, το οποίο διαφοροποιείται ανάλογα με τις εποχές. Το στήθος του είναι πορτοκαλί και το ουροπύγιο καθαρό λευκό (χαρακτηριστικό κατά την πτήση).🔸Γεωγραφία: Αναπαράγεται στη Βόρεια Ευρώπη και Ασία (τάιγκα). Στην Ελλάδα έρχεται μόνο τον χειμώνα.
🔸Βιότοπος: Δάση σημύδας και ερυθρελάτης στον βορρά, ενώ το χειμώνα αναζητά τροφή σε χωράφια και δάση οξιάς.
◾Σκαρθί, European Serin (Serinus serinus)
🔸Περιγραφή: Το Σκαρθί είναι ο κοντινότερος συγγενής του Καναρινιού και στην Ελλάδα ακούει στα ονόματα Σκαρθάκι, Τουρκοσκαρθάκι ή Αγριοκανάρι. Είναι μικρόσωμο, με έντονο κιτρινοπράσινο χρώμα και ραβδώσεις, και πολύ κοντό ράμφος.🔸Γεωγραφία: Νότια και Κεντρική Ευρώπη, Βόρεια Αφρική.
🔸Βιότοπος: Κήποι, οπωρώνες, πάρκα και ανοιχτά δάση κωνοφόρων.
◾Σειρίνος ο κανάριος, Αγριοκαναρίνι Canary (Serinus canaria)
🔸Περιγραφή: Ο πρόγονος του κατοικίδιου καναρινιού. Έχει πιο διακριτικό χρώμα από τα εκτρεφόμενα είδη, με λαδοπράσινη ράχη και κιτρινωπό στήθος.🔸Γεωγραφία: Τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει και αναπαράζεται στα δυτικά και κεντρικά Κανάρια Νησιά, επίσης είναι κοινά στη Μαδέρα και στις Αζόρες.
🔸Βιότοπος: Από παραθαλάσσιους αμμόλοφους μέχρι ορεινά δάση πεύκης.
◾ Μαυροκανάρινο, Fire-fronted Serin (Serinus pusillus)
🔸Περιγραφή: Ένας πανέμορφος μικρός σπίνος με μαύρο κεφάλι και στήθος και μια έντονη πορτοκαλί-κόκκινη κηλίδα στο μέτωπο.🔸Γεωγραφία: Συναντάται στην περιοχή του Καυκάσου και στα ψηλότερα βουνά της Τουρκίας και του Ιράν. Σπανιότερα εμφανίζεται περιπλανώμενο στα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.
🔸Βιότοπος: Υψηλά ορεινά περιβάλλοντα, βραχώδεις πλαγιές και αλπικά λιβάδια.
Γένη: Chloris & Carduelis
◾Χλωρίς η κοινή, Φλώρος (Carduelis chloris)
🔸Περιγραφή: Ο φλώρος είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα και αγαπητά ωδικά πτηνά σε όλη την Ευρώπη. Είναι στιβαρό πουλί με έντονο πράσινο-κίτρινο χρώμα και χοντρό ράμφος. Διακρίνεται το έντονο κίτρινο στις άκρες των φτερούγων και της ουράς.🔸Γεωγραφία: Ευρώπη, Βόρεια Αφρική και Νοτιοδυτική Ασία.
🔸Βιότοπος: Κήποι, αγροτικές εκτάσεις με θάμνους και παρυφές δασών.
◾Σπίζα η ακανθοφάγος, Ακανθυλίς, Καρδερίνα (Carduelis carduelis)
🔸Περιγραφή: Η καρδερίνα είναι στρουθιόμορφο πτηνό που ανήκει στην οικογένεια των σπιζιδών. Είναι ωδικό πτηνό και ζει κατά σμήνη. Αναγνωρίζεται αμέσως από την κόκκινη "μάσκα" στο πρόσωπο και την πλατιά κίτρινη λωρίδα στις μαύρες φτερούγες.🔸Γεωγραφία: Ευρώπη, Βόρεια Αφρική και Δυτική Ασία.
🔸Βιότοπος: Λιβάδια, κήποι, αγροί με αγκάθια (τα οποία λατρεύει να τρώει) και παρυφές δασών.
◾ Λούγαρο, Eurasian Siskin (Carduelis spinus)
🔸Περιγραφή: Από τις κομψότερες σπίζες, χαρακτηρίζεται από το όμορφο κιτρινόμαυρο πτέρωμά του. Το αρσενικό ξεχωρίζει εύκολα διότι έχει μαύρο "σκουφάκι" στο κεφάλι και μαύρο "γένι" κάτω από το ράμφος.🔸Γεωγραφία: Ευρώπη και Ασία. Στην Ελλάδα είναι κυρίως χειμερινός επισκέπτης.
🔸Βιότοπος: Δάση κωνοφόρων (ειδικά ερυθρελάτης) και τον χειμώνα δάση σκλήθρων και σημύδων.
◾Ακανθίς η καναβοφάγος, Φανέτο (Carduelis cannabina)
🔸Περιγραφή: Παρόμοιο με τις άλλες σπίζες, έχει κοντόχοντρο κωνικό γκρι ράμφος για να σπάζει τους σπόρους. Η ουρά του είναι μαύρη, λεπτή και σχετικά μακριά. Το αρσενικό την άνοιξη αποκτά έντονο κόκκινο χρώμα στο μέτωπο και το στήθος.🔸Γεωγραφία: Ευρώπη, Βόρεια Αφρική και Δυτική Ασία.
🔸Βιότοπος: Ανοιχτές εκτάσεις με θάμνους, φράκτες, ρείκια και καλλιέργειες.
Είδη του Γένους Λοξίες, Crossbills (Loxia)
Οι Λοξίες ανήκουν στην οικογένεια των Σπιζών (Fringillidae). Το πιο χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι το ράμφος τους, οι άκρες του οποίου σταυρώνουν, επιτρέποντάς τους να εξάγουν σπόρους από τους κώνους των δέντρων με μεγάλη επιδεξιότητα.◾Λοξίας ο σταυρορραμφής, Σταυρομούττης (Loxia curvirostra)
🔸Περιγραφή: Το αρσενικό έχει κυρίως κόκκινο ή κεραμιδί φτέρωμα, ενώ το θηλυκό είναι λαδοπράσινο ή κιτρινωπό. Το ράμφος του είναι μέτριου μεγέθους, προσαρμοσμένο κυρίως για τους κώνους της ερυθρελάτης.🔸Γεωγραφία: Ευρεία εξάπλωση σε Ευρώπη, Ασία και Βόρεια Αμερική. Στην Ελλάδα είναι επιδημητικό είδος, κυρίως στα ορεινά δάση κωνοφόρων.
🔸Βιότοπος: Δάση κωνοφόρων, με ιδιαίτερη προτίμηση στην ερυθρελάτη (Picea) και τη δασική πεύκη.
◾Parrot Crossbill, Loxia pytyopsittacus
🔸Περιγραφή: Μοιάζει πολύ με τον Κοινό Λοξία, αλλά είναι ελαφρώς μεγαλύτερος και διαθέτει πολύ πιο στιβαρό και χοντρό ράμφος, που θυμίζει ράμφος παπαγάλου. Η κεφαλή του είναι επίσης πιο ογκώδης.🔸Γεωγραφία: Βορειοανατολική Ευρώπη (Σκανδιναβία, Ρωσία) και κατά τόπους στη Σκωτία.
🔸Βιότοπος: Δάση με πεύκα (Pinus sylvestris), καθώς το ισχυρό του ράμφος είναι απαραίτητο για τους σκληρούς κώνους του πεύκου.
◾Two-barred Crossbill, (Loxia leucoptera)
🔸Περιγραφή: Ξεχωρίζει εύκολα από τα άλλα είδη λόγω των δύο έντονων λευκών λωρίδων στις φτερούγες του. Το αρσενικό έχει συχνά ένα πιο λαμπερό ροζ-κόκκινο χρώμα. Το ράμφος του είναι πιο λεπτό από των άλλων λοξιών.🔸Γεωγραφία: Βόρεια Αμερική, Ρωσία και Σκανδιναβία. Στην υπόλοιπη Ευρώπη εμφανίζεται σπάνια, κυρίως κατά τη διάρκεια "εισβολών" λόγω έλλειψης τροφής στον βορρά.
🔸Βιότοπος: Δάση λάρικα (Larix) και ερυθρελάτης. Το λεπτό του ράμφος είναι ιδανικό για τους μικρότερους και πιο μαλακούς κώνους του λάρικα.
Είδη του Γένους Redpolls (Acanthis)
Τα Redpolls είναι μικρόσωμα πουλιά της οικογένειας των Σπιζών (Fringillidae), χαρακτηριστικά για την κόκκινη κηλίδα στο μέτωπο και το μαύρο "γένι" κάτω από το ράμφος.◾Tσακρίλλι, Common Redpoll (Carduelis flammea)
🔸Περιγραφή: Μικρόσωμο πουλί με καφέ-γκρίζες ραβδώσεις στη ράχη και λευκόχρωμη κοιλιά. Το αρσενικό έχει έντονο κόκκινο μέτωπο και, κατά την αναπαραγωγική περίοδο, ροδαλό χρώμα στο στήθος. Διαθέτει χαρακτηριστικό μικρό, κίτρινο και μυτερό ράμφος.🔸Γεωγραφία: Βόρεια Ευρώπη, Ασία και Βόρεια Αμερική. Στην Ελλάδα είναι σπάνιος χειμερινός επισκέπτης.
🔸Βιότοπος: Δάση σημύδας, κωνοφόρων και θαμνώδεις εκτάσεις στην τούνδρα.
◾Arctic Redpoll (Carduelis hornemanni)
🔸Περιγραφή: Πολύ παρόμοιο με το Τσακρίλλι, αλλά με πιο "παγωμένη" εμφάνιση. Το φτέρωμά του είναι πολύ πιο λευκό, οι ραβδώσεις στα πλευρά είναι ελάχιστες ή ανύπαρκτες και το ουροπύγιο (το πίσω μέρος πάνω από την ουρά) είναι καθαρό λευκό χωρίς ραβδώσεις.🔸Γεωγραφία: Στις πιο βόρειες περιοχές της Αρκτικής (Γροιλανδία, Βόρειος Καναδάς, Σκανδιναβία, Ρωσία).
🔸Βιότοπος: Ανοιχτή τούνδρα και παγωμένες εκτάσεις πέρα από το όριο των δέντρων.
◾Lesser Redpoll, (Carduelis cabaret)
🔸Περιγραφή: Το μικρότερο και πιο "σκούρο" από τα τρία είδη. Το φτέρωμά του έχει πιο θερμούς, καφέ τόνους και πιο έντονες ραβδώσεις σε σύγκριση με το Common Redpoll.🔸Γεωγραφία: Κυρίως στη Βορειοδυτική Ευρώπη (Βρετανικά Νησιά, Άλπεις, παράκτιες περιοχές της Βόρειας Θάλασσας).
🔸Βιότοπος: Συστάδες σημύδας, λάρικα και κήποι. Συχνά φωλιάζει σε φυτείες κωνοφόρων.
Ροδόσπιζα, Common Rosefinch (Carpodacus erythrinus)
Η Ροδόσπιζα είναι μεσαίου μεγέθους σπίζα με το μέγεθός της να κυμαίνεται από 13,5 έως 15 εκατοστά. Το ενήλικο αρσενικό έχει ροδοκόκινο χρώμα στο στήθος, στον μανδύα, στο κεφάλι και στο ουροπύγιο. Τα φτερά, η πλάτη, και η διχαλωτή ουρά έχει γκρίζο-κάστανες αποχρώσεις με γκρίζο-λευκές ρίγες στις φτερούγες και διάσπαρτα κοκινωπά φτερά.Ο χρωματισμός της κοιλιάς είναι υπόλευκος ενώ το κοντό δυνατό και στρογγυλωπό ράμφος, όπως και τα πόδια έχουν γκρίζο χρώμα....
Είδη του Γένους Pyrrhula (Πύρρουλες)
Το γένος Pyrrhula περιλαμβάνει στρουθιόμορφα πουλιά της οικογένειας των Σπιζών (Fringillidae), γνωστά για το στιβαρό τους σώμα, το κοντό, ισχυρό ράμφος και το συχνά εντυπωσιακό τους φτέρωμα.◾Πύρρουλας ο κοινός, (Pyrrhula pyrrhula)
🔸Περιγραφή: Ο Πύρρουλας πήρε το όνομά του από τον κοκκινωπό-πύρινο χρωματισμό του φτερώματός του στο στήθος (στα αρσενικά). Οι φτερούγες και η ουρά είναι μακριές και μαύρες, ενώ η πλάτη είναι γκρίζα. Διαθέτει μαύρο "καπέλο" που καλύπτει το πάνω μέρος του κεφαλιού και το γύρω από το ράμφος. Το θηλυκό έχει πιο διακριτικό, καφετί-γκρίζο στήθος.🔸Γεωγραφία: Εξαπλώνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, κυρίως στη βόρεια και κεντρική χώρα) και την εύκρατη Ασία.
🔸Βιότοπος: Δάση κωνοφόρων και φυλλοβόλων, κήποι, πάρκα και περιοχές με πυκνούς θάμνους.
◾Azores Bullfinch (Pyrrhula murina)
🔸Περιγραφή: Ο Πύρρουλας πήρε το όνομά του από τον κοκκινωπό-πύρινο χρωματισμό του φτερώματός του στο στήθος (στα αρσενικά). Οι φτερούγες και η ουρά είναι μακριές και μαύρες, ενώ η πλάτη είναι γκρίζα. Διαθέτει μαύρο "καπέλο" που καλύπτει το πάνω μέρος του κεφαλιού και το γύρω από το ράμφος. Το θηλυκό έχει πιο διακριτικό, καφετί-γκρίζο στήθος.🔸Γεωγραφία: Εξαπλώνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, κυρίως στη βόρεια και κεντρική χώρα) και την εύκρατη Ασία.
🔸Βιότοπος: Δάση κωνοφόρων και φυλλοβόλων, κήποι, πάρκα και περιοχές με πυκνούς θάμνους.
◾Πύρρουλας των Αζορών (Azores Bullfinch - Pyrrhula murina)
🔸Περιγραφή: Ένα από τα σπανιότερα πουλιά της Ευρώπης. Σε αντίθεση με τον κοινό Πύρρουλα, στερείται του έντονου κόκκινου χρώματος. Το φτέρωμά του είναι κυρίως καφέ-γκρίζο με μαύρο κεφάλι, φτερούγες και ουρά. Είναι ελαφρώς μεγαλύτερο και πιο στιβαρό από τον κοινό Πύρρουλα.🔸Γεωγραφία: Ενδημικό είδος που ζει αποκλειστικά στο ανατολικό τμήμα της νήσου São Miguel στις Αζόρες.
🔸Βιότοπος: Δάση δάφνης (laurisilva) σε ορεινές περιοχές του νησιού. Η επιβίωσή του εξαρτάται άμεσα από την προστασία της ιθαγενούς βλάστησης.
◾Grey-headed Bullfinch (Pyrrhula erythaca)
🔸Περιγραφή: Διακρίνεται για το γκρίζο κεφάλι και την πλάτη του. Το αρσενικό έχει μια έντονη πορτοκαλί ή κόκκινη κηλίδα στο στήθος, ενώ το θηλυκό είναι πιο ομοιόμορφο γκρίζο-καφέ.🔸Γεωγραφία: Δυτική Κίνα, Θιβέτ και τμήματα των Ιμαλαΐων.
🔸Βιότοπος: Ορεινά δάση κωνοφόρων και μικτά δάση σε μεγάλα υψόμετρα.
◾Red-headed Bullfinch (Pyrrhula erythrocephala)
🔸Περιγραφή: Το αρσενικό έχει χαρακτηριστικό πορτοκαλί-κόκκινο κεφάλι και αυχένα, γκρίζα πλάτη και πορτοκαλί στήθος. Το θηλυκό έχει κιτρινοπράσινο κεφάλι.🔸Γεωγραφία: Ιμαλάια (από το Πακιστάν έως το Μπουτάν και την Κίνα).
🔸Βιότοπος: Δάση εύκρατης ζώνης και θαμνώδεις εκτάσεις σε μεγάλα υψόμετρα.
◾Brown Bullfinch (Pyrrhula nipalensis)
🔸Περιγραφή: Έχει κυρίως καφέ φτέρωμα με γκρίζες αποχρώσεις στο κεφάλι και μια λευκή κηλίδα κάτω από το μάτι. Είναι το λιγότερο "πολύχρωμο" είδος του γένους.🔸Γεωγραφία: Ιμαλάια, βόρεια Μιανμάρ και τμήματα της Νοτιοανατολικής Ασίας.
🔸Βιότοπος: Ορεινά δάση και θαμνότοποι σε μεγάλα υψόμετρα.
Είδη Κοκκοθραύστη και Σπιζών Ερήμου
Αυτά τα πουλιά ανήκουν στην οικογένεια των Σπιζών (Fringillidae) και διακρίνονται για τα εξαιρετικά ισχυρά ράμφη τους, ικανά να σπάνε ακόμα και τα πιο σκληρά κουκούτσια.◾Κοκκοθραύστης ο γνήσιος, Hawfinch (Coccothraustes coccothraustes)
🔸Περιγραφή: Το μέγεθός του κυμαίνεται από 16,5 έως 18 εκατοστά. Έχει σχετικά μεγάλο κεφάλι με πολύ δυνατούς μύες και χοντρό λαιμό. Το ράμφος του είναι ογκώδες, κωνικό και μεταλλικού χρώματος (γκρι-μπλε την άνοιξη, πιο ανοιχτόχρωμο τον χειμώνα). Το φτέρωμά του έχει αποχρώσεις του καφέ, του πορτοκαλί και του γκρι, με μαύρο "γένι" και μαύρο γύρω από το ράμφος.🔸Γεωγραφία: Εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, όπου είναι επιδημητικός) και την εύκρατη Ασία έως την Ιαπωνία.
🔸Βιότοπος: Φυλλοβόλα και μικτά δάση, κήποι, οπωρώνες και πάρκα. Προτιμά δέντρα που παράγουν σκληρούς καρπούς, όπως οι γαύροι και οι κερασιές.
◾Desert Finch (Rhodospiza obsoleta ή Rhodopechys obsoleta)
🔸Περιγραφή: Ένα μεσαίου μεγέθους πουλί με ομοιόμορφο αμμοκίτρινο ή μπεζ-καφέ χρώμα, προσαρμοσμένο στο περιβάλλον της ερήμου. Οι φτερούγες του έχουν χαρακτηριστικές ροζ και μαύρες λωρίδες. Το ράμφος του είναι κοντό και μαύρο.🔸Γεωγραφία: Από τη Μέση Ανατολή (Ιορδανία, Ιράν) έως την Κεντρική Ασία (Πακιστάν, Δυτική Κίνα).
🔸Βιότοπος: Ημι-ερημικές περιοχές, ξηρές κοιλάδες με αραιή βλάστηση και γεωργικές εκτάσεις στις παρυφές των ερήμων.
◾Crimson-winged Finch (Rhodopechys sanguinea)
🔸Περιγραφή: Στιβαρό πουλί με κυρίως καφέ-γκρίζο φτέρωμα και χαρακτηριστικό μαύρο "καπέλο" στο κεφάλι. Το πιο εντυπωσιακό του γνώρισμα είναι το έντονο πορτοκαλί-κόκκινο ή ροζ-πορφυρό χρώμα στις φτερούγες και την ουρά, το οποίο είναι ιδιαίτερα φανερό κατά την πτήση.🔸Γεωγραφία: Το υποείδος R. s. sanguinea απαντάται από την Τουρκία και τον Καύκασο έως το Ιράν και το Πακιστάν.
🔸Βιότοπος: Βραχώδεις ορεινές πλαγιές, αλπικά λιβάδια και άγονες περιοχές σε μεγάλα υψόμετρα, συχνά κοντά στο όριο του χιονιού.
Είδη του Γένους Bucanetes
Ο Ερημόσπιννος ανήκει στην οικογένεια των Σπιζών (Fringillidae) και είναι ένας από τους πιο εξειδικευμένους κατοίκους των άνυδρων περιοχών.◾Ερημόσπιννος (Trumpeter Finch - Bucanetes githagineus)
🔸Περιγραφή: Πρόκειται για έναν μικρόσωμο σπίνο με κοντό, πολύ χοντρό και ισχυρό ράμφος, το οποίο κατά την αναπαραγωγική περίοδο γίνεται έντονο κοραλλί-κόκκινο (στα αρσενικά). Το φτέρωμά του έχει το χρώμα της άμμου (γκρι-καφέ) με απαλές ροζ αποχρώσεις στο στήθος, την ουρά και τις φτερούγες. Το κεφάλι του είναι σχετικά μεγάλο και στρογγυλεμένο. Το όνομά του οφείλεται στο κάλεσμά του, που μοιάζει με τον ήχο μιας μικρής σάλπιγγας.🔸Γεωγραφία: Εξαπλώνεται στη Βόρεια Αφρική, την Ισπανία (Κανάρια Νησιά), τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία. Στην Ελλάδα εμφανίζεται ως σπάνιος και τοπικός επισκέπτης, κυρίως στη νότια χώρα και στα νησιά.
🔸Βιότοπος: Καθαρά ερημικά και ημι-ερημικά περιβάλλοντα, βραχώδεις πλαγιές, φαράγγια και άγονες εκτάσεις με ελάχιστη βλάστηση. Απαραίτητη προϋπόθεση για τον βιότοπό του είναι η γειτνίαση με κάποια πηγή νερού, καθώς χρειάζεται να πίνει τακτικά.
✔ ωδικά (oscines)
➜ Παλαιότερη ονομασία της τάξης των στρουθιόμορφων πτηνών, των οποίων ο λάρυγγας έχει πολύπλοκη κατασκευή και δίνει σε αυτά την δυνατότητα παραγωγής μελωδικών ήχων. Είναι συνήθως μικρά πουλιά εντομοφάγα και μεταναστευτικά. Aυτή η κατηγορία των πουλιών είναι πολύ διαδεδομένη και περιλαμβάνει πολλά είδη, που ζουν στις εύκρατες και ψυχρές χώρες, σπανιότερα δε και στις τροπικές.
Ο φωνητικός θάλαμος που έχουν τα πουλιά λέγεται σύριγγα και είναι ένα οστέινο αντηχείο, σαν κιβώτιο, με ελαστικές μεμβράνες που ρυθμίζονται από ειδικούς μυς. Ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό στα διάφορα είδη και η πιο πολύπλοκη μορφή του απαντάται στα ωδικά πτηνά. Βρίσκεται στο κατώτατο άκρο της τραχείας, δηλαδή του αεραγωγού, και έχει δυο ξεχωριστές πηγές ήχου.
Η κάθε πηγή ήχου έχει το δικό της δίκτυο νεύρων, μυών και μεμβρανών, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο λέγεται ότι τα ωδικά πτηνά έχουν ‘δυο φωνές’. Με το να τεντώνει διαδοχικά τους μυς στις μεμβράνες και να μεταβάλλει την πίεση του αέρα, το πουλί κάνει τον όγκο και τον τόνο της φωνής του να ποικίλλει.
Τα πουλιά με τους περισσότερους μυς στη σύριγγα έχουν και τις μεγαλύτερες δυνατότητες για την παραγωγή διαφόρων πολύπλοκων τραγουδιών ή κραυγών. Οι πιο πολυτάλαντοι απ’ αυτούς τους φτερωτούς τραγουδιστές έχουν από εφτά ως εννιά ζευγάρια τέτοιους μυς.
➜ Παλαιότερη ονομασία της τάξης των στρουθιόμορφων πτηνών, των οποίων ο λάρυγγας έχει πολύπλοκη κατασκευή και δίνει σε αυτά την δυνατότητα παραγωγής μελωδικών ήχων. Είναι συνήθως μικρά πουλιά εντομοφάγα και μεταναστευτικά. Aυτή η κατηγορία των πουλιών είναι πολύ διαδεδομένη και περιλαμβάνει πολλά είδη, που ζουν στις εύκρατες και ψυχρές χώρες, σπανιότερα δε και στις τροπικές.
Ο φωνητικός θάλαμος που έχουν τα πουλιά λέγεται σύριγγα και είναι ένα οστέινο αντηχείο, σαν κιβώτιο, με ελαστικές μεμβράνες που ρυθμίζονται από ειδικούς μυς. Ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό στα διάφορα είδη και η πιο πολύπλοκη μορφή του απαντάται στα ωδικά πτηνά. Βρίσκεται στο κατώτατο άκρο της τραχείας, δηλαδή του αεραγωγού, και έχει δυο ξεχωριστές πηγές ήχου.
Η κάθε πηγή ήχου έχει το δικό της δίκτυο νεύρων, μυών και μεμβρανών, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο λέγεται ότι τα ωδικά πτηνά έχουν ‘δυο φωνές’. Με το να τεντώνει διαδοχικά τους μυς στις μεμβράνες και να μεταβάλλει την πίεση του αέρα, το πουλί κάνει τον όγκο και τον τόνο της φωνής του να ποικίλλει.
Τα πουλιά με τους περισσότερους μυς στη σύριγγα έχουν και τις μεγαλύτερες δυνατότητες για την παραγωγή διαφόρων πολύπλοκων τραγουδιών ή κραυγών. Οι πιο πολυτάλαντοι απ’ αυτούς τους φτερωτούς τραγουδιστές έχουν από εφτά ως εννιά ζευγάρια τέτοιους μυς.
