Πουλιά Μεροπίδες, Μελισσοφάγοι (Meropidae) 
Χαρακτηρίζονται από πολύχρωμα φτερά, μακρύ και στενό κορμί και συνήθως μακριά φτερά στην ουρά. Η ομάδα αυτών των πουλιών ζει και αναπαράγεται σε ανοικτές εκτάσεις σε τροπικές και υπο-τροπικές περιοχές του παλαιού κόσμου. Όπως λέει και το όνομα τους, οι μελισσοφάγοι, κυρίως τρέφονται με εντομα, και ειδικά με μέλισσες και σφήκες τις οποίες συλλαμβάνουν στον αέρα με βουτιές που κάνουν από ψηλές θέσεις η ακόμα και όταν βρίσκονται στον αέρα. Πριν να καταπιεί την λεία του ο μελισσοφάγος αφαιρεί το κεντρί κτυπώντας απανωτά το έντομο σε σκληρό μέρος μερικές φορές.
Περιγραφή
Χαρακτηρίζονται από το πλούσιο, ζωηρόχρωμο φτέρωμά τους, το λεπτό τους σώμα και τα κεντρικά φτερά της ουράς τους, που είναι ιδιαίτερα επιμηκυσμένα. Το σώμα τους έχει μήκος 15-35 εκ., οι φτερούγες τους 14-16 εκ. και το βάρος τους φτάνει τα 60 γρ. Έχουν λεπτό, μακρύ, πλευρικά πεπιεσμένο και ελαφρώς κυρτό ράμφος και μικρά πόδια. Το χειμερινό τους φτέρωμα έχει μουντά χρώματα, ενώ την εποχή της αναπαραγωγής αποκτούν ζωηρόχρωμες πράσινες, κίτρινες και γκριζογάλανες αποχρώσεις.
Αναπαραγωγή
Η φωλιά τους έχει σχήμα οριζόντιας σήραγγας, την οποία ανοίγουν με το ράμφος στην πλαγιά κάποιου υψώματος. Στο βάθος της σήραγγας αυτής, το θηλυκό γεννά τον Μάιο 2-9 άσπρα αυγά, τα οποία κλωσούν και οι δύο γονείς περίπου για 20 ημέρες. Οι Μεροπίδες είναι κοινωνικά είδη και φτιάχνουν φωλιές ομαδικά. Επίσης τρέφονται και κουρνιάζουν ομαδικά κατά σμήνη.
Περιλαμβάνει περίπου 24 είδη, γνωστά με τη κοινή ονομασία μελισσοφάγοι. Τα πουλιά αυτά είναι διαδεδομένα στις εύκρατες και τροπικές περιοχές της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής.
Ο πλήρης κατάλογος της οικογένειας Μεροπίδες (Meropidae):
Genus: Μέροψ (Merops)
Γεωγραφία: Ευρώπη, Βόρεια Αφρική και Δυτική Ασία.
Βιότοπος: Ανοιχτές εκτάσεις κοντά σε ποτάμια, αμμορυχεία και καλλιέργειες όπου υπάρχουν όχθες για να σκάψει τη φωλιά του.
Γεωγραφία: Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή έως την Ινδία. Στην Ελλάδα εμφανίζεται ως σπάνιος επισκέπτης.
Γεωγραφία: Από την Αφρική έως τη Νοτιοανατολική Ασία.
🔸Γεωγραφία: Νοτιοανατολική Ασία (Μαλαισία, Σουμάτρα, Βόρνεο και τμήματα της Ταϊλάνδης).
Βιότοπος: Πυκνά τροπικά δάση χαμηλού υψομέτρου και παρυφές δασών.
🔸Γεωγραφία: Ινδική υποήπειρος και Νοτιοανατολική Ασία.
🔸Βιότοπος: Πλατύφυλλα δάση, δάση μπαμπού και ορεινές δασώδεις περιοχές.
🔸Γεωγραφία: Ενδημικό της νήσου Σουλαουέζι (Ινδονησία). Δεν συναντάται πουθενά αλλού στον κόσμο.
🔸Βιότοπος: Πυκνά τροπικά δάση σε λόφους και βουνά, συχνά κοντά σε μικρά ξέφωτα ή ρέματα.
Χαρακτηρίζονται από πολύχρωμα φτερά, μακρύ και στενό κορμί και συνήθως μακριά φτερά στην ουρά. Η ομάδα αυτών των πουλιών ζει και αναπαράγεται σε ανοικτές εκτάσεις σε τροπικές και υπο-τροπικές περιοχές του παλαιού κόσμου. Όπως λέει και το όνομα τους, οι μελισσοφάγοι, κυρίως τρέφονται με εντομα, και ειδικά με μέλισσες και σφήκες τις οποίες συλλαμβάνουν στον αέρα με βουτιές που κάνουν από ψηλές θέσεις η ακόμα και όταν βρίσκονται στον αέρα. Πριν να καταπιεί την λεία του ο μελισσοφάγος αφαιρεί το κεντρί κτυπώντας απανωτά το έντομο σε σκληρό μέρος μερικές φορές.
Χαρακτηρίζονται από το πλούσιο, ζωηρόχρωμο φτέρωμά τους, το λεπτό τους σώμα και τα κεντρικά φτερά της ουράς τους, που είναι ιδιαίτερα επιμηκυσμένα. Το σώμα τους έχει μήκος 15-35 εκ., οι φτερούγες τους 14-16 εκ. και το βάρος τους φτάνει τα 60 γρ. Έχουν λεπτό, μακρύ, πλευρικά πεπιεσμένο και ελαφρώς κυρτό ράμφος και μικρά πόδια. Το χειμερινό τους φτέρωμα έχει μουντά χρώματα, ενώ την εποχή της αναπαραγωγής αποκτούν ζωηρόχρωμες πράσινες, κίτρινες και γκριζογάλανες αποχρώσεις.
Αναπαραγωγή
Η φωλιά τους έχει σχήμα οριζόντιας σήραγγας, την οποία ανοίγουν με το ράμφος στην πλαγιά κάποιου υψώματος. Στο βάθος της σήραγγας αυτής, το θηλυκό γεννά τον Μάιο 2-9 άσπρα αυγά, τα οποία κλωσούν και οι δύο γονείς περίπου για 20 ημέρες. Οι Μεροπίδες είναι κοινωνικά είδη και φτιάχνουν φωλιές ομαδικά. Επίσης τρέφονται και κουρνιάζουν ομαδικά κατά σμήνη.
Περιλαμβάνει περίπου 24 είδη, γνωστά με τη κοινή ονομασία μελισσοφάγοι. Τα πουλιά αυτά είναι διαδεδομένα στις εύκρατες και τροπικές περιοχές της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής.
Η οικογένεια των Μελισσοφάγων αποτελείται από δύο υποοικογένειες, τους γενειοφόρους Μελισσοφάγους Νυκτυορνιθίναι (Nyctyornithinae) (που ανήκουν στην οικογένεια Νυκτυορνιθίδες (Nyctyornithidae) σύμφωνα με τον Charles Sibley και την τελευταία έκδοση της αναλυτικής παγκόσμιας λίστας του), και τους Μεροπίναι (Meropinae), τους τυπικούς Μελισσοφάγους.
Ο πλήρης κατάλογος της οικογένειας Μεροπίδες (Meropidae):
Genus: Μέροψ (Merops)
◾Μελισσοφάγος, European Bee-eater (Merops apiaster)
Περιγραφή: Ίσως το ομορφότερο πτηνό που επισκέπτεται τη χώρα μας. Ανήκει στα κορακιόμορφα και έρχεται την άνοιξη για να αναπαραχθεί. Έχει εντυπωσιακό συνδυασμό χρωμάτων: κίτρινο λαιμό, γαλάζιο στήθος, καφετί ράχη και πράσινη ουρά.Γεωγραφία: Ευρώπη, Βόρεια Αφρική και Δυτική Ασία.
Βιότοπος: Ανοιχτές εκτάσεις κοντά σε ποτάμια, αμμορυχεία και καλλιέργειες όπου υπάρχουν όχθες για να σκάψει τη φωλιά του.
◾Μέροψ ο περσικός, Blue-cheeked Bee-eater, Merops persicus
Περιγραφή: Κυρίως πράσινο φτέρωμα με χαρακτηριστικά γαλάζια μάγουλα και κίτρινο-πορτοκαλί λαιμό.Γεωγραφία: Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή έως την Ινδία. Στην Ελλάδα εμφανίζεται ως σπάνιος επισκέπτης.
◾Μέροψ ο ανατολικός, Green Bee-eater, Merops orientalis
Περιγραφή: Μικρόσωμος και καταπράσινος, με μια λεπτή μαύρη γραμμή στο λαιμό. Είναι πολύ κοινός στην Ασία.Γεωγραφία: Από την Αφρική έως τη Νοτιοανατολική Ασία.
◾Μέροψ ο λευκόλαιμος, White-throated Bee-eater, Merops albicollis
Χαρακτηρίζεται από τον λευκό λαιμό και την έντονη μαύρη "μάσκα" στα μάτια, σε συνδυασμό με ένα πράσινο σώμα.
◾Μέροψ ο καταπίνων, Swallow-tailed Bee-eater, Merops hirundinaeus
Το όνομά του οφείλεται στην έντονα διχαλωτή ουρά του που θυμίζει χελιδόνι. Έχει λαμπερό πράσινο χρώμα και κίτρινο λαιμό.
◾Μέροψ ο φιλιππίνος, Blue-tailed Bee-eater, Merops philippinus
Ένα μεγάλο είδος με χαρακτηριστική μπλε ουρά και πράσινο σώμα, κοινό στη Νοτιοανατολική Ασία.
◾Μαύρος Μελισσοφάγος, Black Bee-eater, Merops gularis
Ασυνήθιστο είδος με κυρίως μαύρο φτέρωμα, έντονο κόκκινο λαιμό και μπλε-γαλάζιες λεπτομέρειες στο σώμα.
◾Μέροψ του Μύλερ, Blue-headed Bee-eater, Merops muelleri
Διακρίνεται για το έντονο μπλε κεφάλι του και το σκούρο κόκκινο χρώμα στην πλάτη.
◾Μέροψ του Μπούλοκ, Red-throated Bee-eater, Merops bulocki
Χαρακτηριστικός για τον έντονο κόκκινο λαιμό του και το πράσινο σώμα του.
◾White-fronted Bee-eater, Merops bullockoides
Ξεχωρίζει από το λευκό μέτωπο και τον κόκκινο λαιμό. Ζει σε μεγάλες κοινωνικές αποικίες στην Αφρική.
◾Μέροψ ο ποικιλλόχρους, Blue-breasted Bee-eater, Merops variegatus
Μικρόσωμο είδος με μπλε λωρίδα στο στήθος που διαχωρίζει τον κίτρινο λαιμό από το πράσινο σώμα.
◾Μέροψ ο ορεοβάτης, Cinnamon-chested Bee-eater, Merops oreobates
Έχει στήθος σε χρώμα κανέλας και ζει κυρίως σε ορεινές περιοχές της Ανατολικής Αφρικής.
◾Μέροψ του Ρεβουάλ, Somali Bee-eater, Merops revoilii
Ένας μικρός μελισσοφάγος προσαρμοσμένος στις ξηρές περιοχές της Σομαλίας και της Κένυας.
◾Μέροψ του Μπαιμ, Böhm's Bee-eater, Merops boehmi
Χαρακτηριστικός για το καφεκόκκινο κεφάλι του και τις μακριές κεντρικές φτερούγες της ουράς του.
◾Μέροψ ο πράσινος, Blue-throated Bee-eater, Merops viridis
Παρά το όνομά του, ξεχωρίζει από το σοκολατί κεφάλι και τον γαλάζιο λαιμό.
◾Μέροψ ο υπερβλεφαρώδης, Olive Bee-eater, Merops superciliosus
Κυρίως λαδί-πράσινο χρώμα με καφέ αποχρώσεις στο κεφάλι.
◾Μέροψ ο στολισμένος, Rainbow Bee-eater, Merops ornatus
Ο μοναδικός εκπρόσωπος στην Αυστραλία, με φτέρωμα που περιλαμβάνει σχεδόν όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου.
◾Μέροψ του Λεσενώ, Chestnut-headed Bee-eater, Merops leschenaulti
Διακρίνεται από το έντονο καστανοκόκκινο (σαν κάστανο) κεφάλι και αυχένα.
◾Μέροψ ο νουβικός, Northern Carmine Bee-eater, Merops nubicus
Εντυπωσιακός, με κυρίαρχο το βαθύ κόκκινο (καρμίνιο) χρώμα και γαλαζοπράσινο κεφάλι.
◾Μέροψ ο νουβικοειδής, Southern Carmine Bee-eater, Merops nubicoides
Παρόμοιος με τον νουβικό, αλλά με κόκκινο λαιμό αντί για γαλάζιο.
◾Rosy Bee-eater, Merops malimbicus
Ένα σπάνιο είδος με γκρίζο σώμα και ροζ στήθος, που ζει στην κεντρική Αφρική.
◾Νάνος Μελισσοφάγος, Little Bee-eater, Merops pusillus
Ο μικρότερος της οικογένειας. Πολύ κοινός στην Αφρική, συχνά κάθεται σε χαμηλά κλαδιά κοντά στο έδαφος.
Genus: Γενειοφόροι Μελισσοφάγοι, Νυκτυόρνις, (Nyctyornis και Meropogon)
Εκτός από το πολυπληθές γένος Merops, η οικογένεια των Μεροπίδων περιλαμβάνει δύο ακόμη γένη που απαντώνται αποκλειστικά στην Ασία. Αυτά τα πουλιά διαφέρουν μορφολογικά, καθώς διαθέτουν χαρακτηριστικά μακριά πούπουλα στο λαιμό που μοιάζουν με "γένια".◾κόκκινος γενειοφόρος Μελισσοφάγος, Red-bearded Bee-eater, Nyctyornis amictus
🔸Περιγραφή: Ένα εντυπωσιακό πουλί με κυρίως πράσινο σώμα. Το μέτωπό του είναι ροζ-λιλά και διαθέτει μακριά, έντονα κόκκινα πούπουλα στο λαιμό ("γένι"). Το ράμφος του είναι ισχυρό και ελαφρώς κυρτό.🔸Γεωγραφία: Νοτιοανατολική Ασία (Μαλαισία, Σουμάτρα, Βόρνεο και τμήματα της Ταϊλάνδης).
Βιότοπος: Πυκνά τροπικά δάση χαμηλού υψομέτρου και παρυφές δασών.
◾Νυκτυόρνις του Άθερτον, Blue-bearded Bee-eater, Nyctyornis athertoni
🔸Περιγραφή: Ο μεγαλύτερος μελισσοφάγος στον κόσμο. Έχει πράσινο φτέρωμα, γαλάζιο μέτωπο και χαρακτηριστικά γαλάζια πούπουλα στο λαιμό που σχηματίζουν το "γένι". Η φωνή του είναι τραχιά και διαφέρει πολύ από τα μελωδικά σφυρίγματα των άλλων μελισσοφάγων.🔸Γεωγραφία: Ινδική υποήπειρος και Νοτιοανατολική Ασία.
🔸Βιότοπος: Πλατύφυλλα δάση, δάση μπαμπού και ορεινές δασώδεις περιοχές.
Genus: Μεροπώγων (Meropogon)
Το γένος αυτό είναι μονοτυπικό, περιλαμβάνοντας μόνο ένα είδος που είναι ενδημικό σε ένα συγκεκριμένο νησί.◾Μεροπώγων του Φόρστεν, Purple-bearded Bee-eater, Meropogon forsteni
🔸Περιγραφή: Ένας μεσαίου μεγέθους μελισσοφάγος με πολύ μακριά κεντρικά φτερά στην ουρά. Το κεφάλι και το "γένι" του έχουν ένα βαθύ πορφυρό-μοβ χρώμα, ενώ η πλάτη και η ουρά είναι πράσινες και η κοιλιά καστανή.🔸Γεωγραφία: Ενδημικό της νήσου Σουλαουέζι (Ινδονησία). Δεν συναντάται πουθενά αλλού στον κόσμο.
🔸Βιότοπος: Πυκνά τροπικά δάση σε λόφους και βουνά, συχνά κοντά σε μικρά ξέφωτα ή ρέματα.
