Κραυγαετός (Aquila pomarina) 
Στην Ελλάδα ο Κραυγαετός εμφανίζεται περιστασιακά, κυρίως ως καλοκαιρινός επισκέπτης, και επιλέγει να φωλιάζει σε θαμνώδεις εκτάσεις. Η διατροφή του είναι ποικίλη και περιλαμβάνει μικρά θηλαστικά (μέχρι το μέγεθος του λαγού), ερπετά, βατράχια, έντομα, αλλά και ψοφίμια.Ο κορμός, το κεφάλι και το πάνω μέρος του σώματός του έχουν έναν ελαφρώς ανοιχτόχρωμο καφέ χρωματισμό. Τα δάχτυλα των ποδιών του έχουν κιτρινωπή απόχρωση, ενώ η ίριδα των ματιών του είναι πορτοκαλί-κίτρινη. Το ράμφος του είναι γκρίζο στη βάση και μαύρο προς την άκρη. Τα νεαρά άτομα του είδους αναγνωρίζονται εύκολα από τις δύο χαρακτηριστικές σειρές λευκών κηλίδων στα φτερά τους.
Πως θα τον αναγνωρίσουμε: Είναι από τα μικρότερα μέλη του γένους Aquila. Φθάνουν σε μήκος σώματος από 55 έως 67 εκατοστά και άνοιγμα φτερών 1,46 έως 1,68 μ. Σεξουαλικός διμορφισμός υπάρχει στο μέγεθος και στο βάρος, τα αρσενικά φθάνουν κατά μέσο όρο περίπου 85% του μεγέθους των θηλυκών. Τα αρσενικά ζυγίζουν 1,0 kg έως 1,4 και έχουν άνοιγμα φτερών 446-478 χιλιοστά, ενώ στα θηλυκά το βάρος κυμαίνεται από 1,3 kg έως 2,2 και άνοιγμα φτερών 493-508 χιλιοστά.
Όπως σε όλα τα είδη του γένους Aquila τα φτερά στα ποδιών φτάνουν μέχρι τις άκρες των δαχτύλων. Η ουρά είναι στρόγγυλη στα εξωτερικά άκρα. Το σύνολο του κορμού, κεφάλι και πάνω μέρος έχουν ελαφρώς ανοιχτότερο καφέ χρωματισμό. Η ίριδα έχει πορτοκαλί-κίτρινο χρώμα, τα δάχτυλα των ποδιών έχουν μια κίτρινη απόχρωση. Η βάση του ράμφους είναι γκρί και το υπόλοιπο μαύρο μέχρι την άκρη. Τα νεαρά άτομα έχουν στα φτερά τους δύο σειρές άσπρες κηλίδες.
Ενδιαίτημα
Στη βορειοανατολική Ελλάδα, ο Κραυγαετός συναντάται κυρίως στο δάσος της Δαδιάς. Διαβιεί σχεδόν αποκλειστικά σε ξηρά πευκοδάση, σε υψόμετρο μεταξύ 100 και 300 μέτρων, αποφεύγοντας συστηματικά τα δάση φυλλοβόλων.
Αν και μέχρι τα μέσα του περασμένου αιώνα αφθονούσε στη Μακεδονία, σήμερα ο ελληνικός πληθυσμός του εκτιμάται ότι δεν ξεπερνά τα εκατό ζευγάρια. Κυριότερες αιτίες αυτής της δραματικής μείωσης είναι η αποψίλωση των πεδινών δασών —που αποτελούν τους ζωτικούς του βιοτόπους— η χρήση φυτοφαρμάκων, καθώς και η λαθροθηρία. Ως αετός δασόβιος, περιορίζεται πλέον κυρίως στη Μακεδονία και τη Θράκη (Έβρος), με ελάχιστη παρουσία στη Θεσσαλία και την Ήπειρο. Στη Νότια Ελλάδα, την Αττική, την Κω ή την Κρήτη, εμφανίζεται σπάνια και μόνο ως διερχόμενος κατά τη μετανάστευση.
Αποτελεί καλοκαιρινό επισκέπτη, αν και ελάχιστα άτομα ενδέχεται να παραχειμάσουν στη χώρα. Η φθινοπωρινή μετανάστευση προς τις σαβάνες της Ανατολικής Αφρικής ξεκινά τον Σεπτέμβριο. Τα πουλιά ακολουθούν δύο κύριες διαδρομές: η μία περνά πάνω από τον Βόσπορο και τις ακτές της Τουρκίας και της Μέσης Ανατολής, ενώ η δεύτερη κατευθύνεται μέσω Ιταλίας, Σικελίας και Τυνησίας.
Αναπαραγωγή
Φτιάχνει τη μικρή φωλιά του σε μεγάλο ύψος πάνω στα γέρικα δέντρα και γεννάει τον Απρίλιο έως Ιούνιο δύο λευκά αβγά με καφετιές κηλίδες. Το θηλυκό κλωσσάει επί 38-41 μέρες αλλά τους νεοσσούς, που κάνουν τα πρώτα τους πετάγματα μετά από 50-58 μέρες, φροντίζουν και οι δύο γονείς.
Στην Ελλάδα ο Κραυγαετός εμφανίζεται περιστασιακά, κυρίως ως καλοκαιρινός επισκέπτης, και επιλέγει να φωλιάζει σε θαμνώδεις εκτάσεις. Η διατροφή του είναι ποικίλη και περιλαμβάνει μικρά θηλαστικά (μέχρι το μέγεθος του λαγού), ερπετά, βατράχια, έντομα, αλλά και ψοφίμια.Ο κορμός, το κεφάλι και το πάνω μέρος του σώματός του έχουν έναν ελαφρώς ανοιχτόχρωμο καφέ χρωματισμό. Τα δάχτυλα των ποδιών του έχουν κιτρινωπή απόχρωση, ενώ η ίριδα των ματιών του είναι πορτοκαλί-κίτρινη. Το ράμφος του είναι γκρίζο στη βάση και μαύρο προς την άκρη. Τα νεαρά άτομα του είδους αναγνωρίζονται εύκολα από τις δύο χαρακτηριστικές σειρές λευκών κηλίδων στα φτερά τους.
Ιερακόμορφα | Αξιπιτρίδες, (Accipitridae) | Αετίδαι, (Aquila)
Πως θα τον αναγνωρίσουμε: Είναι από τα μικρότερα μέλη του γένους Aquila. Φθάνουν σε μήκος σώματος από 55 έως 67 εκατοστά και άνοιγμα φτερών 1,46 έως 1,68 μ. Σεξουαλικός διμορφισμός υπάρχει στο μέγεθος και στο βάρος, τα αρσενικά φθάνουν κατά μέσο όρο περίπου 85% του μεγέθους των θηλυκών. Τα αρσενικά ζυγίζουν 1,0 kg έως 1,4 και έχουν άνοιγμα φτερών 446-478 χιλιοστά, ενώ στα θηλυκά το βάρος κυμαίνεται από 1,3 kg έως 2,2 και άνοιγμα φτερών 493-508 χιλιοστά.
Όπως σε όλα τα είδη του γένους Aquila τα φτερά στα ποδιών φτάνουν μέχρι τις άκρες των δαχτύλων. Η ουρά είναι στρόγγυλη στα εξωτερικά άκρα. Το σύνολο του κορμού, κεφάλι και πάνω μέρος έχουν ελαφρώς ανοιχτότερο καφέ χρωματισμό. Η ίριδα έχει πορτοκαλί-κίτρινο χρώμα, τα δάχτυλα των ποδιών έχουν μια κίτρινη απόχρωση. Η βάση του ράμφους είναι γκρί και το υπόλοιπο μαύρο μέχρι την άκρη. Τα νεαρά άτομα έχουν στα φτερά τους δύο σειρές άσπρες κηλίδες.
Ενδιαίτημα
Στη βορειοανατολική Ελλάδα, ο Κραυγαετός συναντάται κυρίως στο δάσος της Δαδιάς. Διαβιεί σχεδόν αποκλειστικά σε ξηρά πευκοδάση, σε υψόμετρο μεταξύ 100 και 300 μέτρων, αποφεύγοντας συστηματικά τα δάση φυλλοβόλων.
Αν και μέχρι τα μέσα του περασμένου αιώνα αφθονούσε στη Μακεδονία, σήμερα ο ελληνικός πληθυσμός του εκτιμάται ότι δεν ξεπερνά τα εκατό ζευγάρια. Κυριότερες αιτίες αυτής της δραματικής μείωσης είναι η αποψίλωση των πεδινών δασών —που αποτελούν τους ζωτικούς του βιοτόπους— η χρήση φυτοφαρμάκων, καθώς και η λαθροθηρία. Ως αετός δασόβιος, περιορίζεται πλέον κυρίως στη Μακεδονία και τη Θράκη (Έβρος), με ελάχιστη παρουσία στη Θεσσαλία και την Ήπειρο. Στη Νότια Ελλάδα, την Αττική, την Κω ή την Κρήτη, εμφανίζεται σπάνια και μόνο ως διερχόμενος κατά τη μετανάστευση.
Αποτελεί καλοκαιρινό επισκέπτη, αν και ελάχιστα άτομα ενδέχεται να παραχειμάσουν στη χώρα. Η φθινοπωρινή μετανάστευση προς τις σαβάνες της Ανατολικής Αφρικής ξεκινά τον Σεπτέμβριο. Τα πουλιά ακολουθούν δύο κύριες διαδρομές: η μία περνά πάνω από τον Βόσπορο και τις ακτές της Τουρκίας και της Μέσης Ανατολής, ενώ η δεύτερη κατευθύνεται μέσω Ιταλίας, Σικελίας και Τυνησίας.
Αναπαραγωγή
Φτιάχνει τη μικρή φωλιά του σε μεγάλο ύψος πάνω στα γέρικα δέντρα και γεννάει τον Απρίλιο έως Ιούνιο δύο λευκά αβγά με καφετιές κηλίδες. Το θηλυκό κλωσσάει επί 38-41 μέρες αλλά τους νεοσσούς, που κάνουν τα πρώτα τους πετάγματα μετά από 50-58 μέρες, φροντίζουν και οι δύο γονείς.
Πρόσφατες Απειλές:
Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια ο Κραυγαετός αντιμετωπίζει μια νέα, υπαρξιακή απειλή. Οι καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν το Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς-Λευκίμης-Σουφλίου το 2022 και το 2023 αλλοίωσαν ανεπανόρθωτα το μοναδικό ενδιαίτημά του. Η απώλεια των ώριμων πεύκων, όπου οι αετοί χτίζουν τις φωλιές τους, και η καταστροφή των περιοχών αναζήτησης τροφής, καθιστούν την ανάκαμψη του ελληνικού πληθυσμού εξαιρετικά δύσκολη. Πλέον, η προστασία των ελάχιστων άκαυτων θυλάκων δάσους και η αυστηρή διαχείριση της περιοχής είναι πιο αναγκαίες από ποτέ για να μην εξαφανιστεί το είδος από τον ελληνικό χάρτη.
